2.سموئيل 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹جڏهن بادشاهه پنهنجي گھر ۾ ٺهراڻو ڪيو ۽ اسان جي پيءُ کيس چوڌاري سندس سڀني دشمنن کان آرام ڏنو، ²تڏهن بادشاهه ناتن نبيءَ کي چيو تہ ”ڏس، آءٌ ديودار جي گھر ۾ ٿو رهان، پر اسان جي پيءُ جو صندوق خيمي ۾ ٿو رهي.“

³ناتن بادشاهه کي چيو تہ ”وڃ، جيڪي ڪجهه تنهنجي دل ۾ آهي سو سڀ ڪر، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ تو سان گڏ آهي.“

⁴پر ساڳئي رات اسان جي پيءُ جو ڪلام ناتن ڏانهن آيو تہ

⁵”وڃ ۽ منهنجي ٻانهي دائود کي ٻڌاءِ تہ تنهنجو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ ’ڇا تون اهو آهين جو منهنجي رهڻ لاءِ گھر ٺاهيندين؟ ⁶جڏهن کان مون اسرائيل کي مصر مان ڪڍي آندو، تڏهن کان اڄ تائين آءٌ ڪنهن گھر ۾ نہ رهيو آهيان، بلڪ پنهنجي رهائش لاءِ خيمو کڻي هڪ هنڌ کان ٻئي هنڌ ڦرندو رهيو آهيان.‘ ⁷جتي جتي آءٌ سڀني اسرائيلين سان گڏ ڦريس، اتي ڇا مون ڪڏهن ڪنهن اڳواڻ کي، جنهن کي مون پنهنجي قوم جو ڌنار ٿيڻ جو حڪم ڏنو هو، ڪو لفظ چيو تہ ’تو منهنجي لاءِ ديودار جو گھر ڇو نہ ٺاهيو؟‘ ⁸هاڻي منهنجي ٻانهي دائود کي ٻڌاءِ تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ ’مون توکي چراگاهه مان، رڍن جي پٺيان هلڻ کان کنيو، تہ جيئن تون منهنجي قوم اسرائيل تي حڪمراني ڪرين. ⁹جتي جتي تون ويو، آءٌ تو سان گڏ هوس، ۽ تنهنجي سڀني دشمنن کي تنهنجي اڳيان ڪٽي ڇڏيم. آءٌ تنهنجو نالو وڏو ڪندس، جهڙو زمين جي وڏن ماڻهن جو نالو آهي. ¹⁰آءٌ پنهنجي قوم اسرائيل لاءِ هڪ جاءِ مقرر ڪندس ۽ کين اتي پوکيندس، تہ جيئن اهي پنهنجي هنڌ تي بنا ڪنهن خلل جي رهن. ظالم ماڻهو کين اڳي وانگر وري نہ ستائيندا، ¹¹انهيءَ وقت کان وٺي جڏهن مون پنهنجي قوم اسرائيل تي قاضي مقرر ڪيا هئا. آءٌ توکي تنهنجي سڀني دشمنن کان آرام ڏيندس. تنهنجو پيءُ توکي اهو بہ ٻڌائي ٿو تہ هو پاڻ تنهنجي لاءِ گھر ٺاهيندو. ¹²جڏهن تنهنجا ڏينهن پورا ٿيندا ۽ تون پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ آرام ڪندين، تڏهن آءٌ تنهنجي پٺيان تنهنجي نسل کي، جيڪو تنهنجي پنهنجي جسم مان ٿيندو، اٿاريندس ۽ سندس بادشاهي قائم ڪندس. ¹³هو منهنجي نالي لاءِ گھر ٺاهيندو، ۽ آءٌ سندس بادشاهيءَ جي تخت کي هميشه لاءِ قائم ڪندس. ¹⁴آءٌ سندس پيءُ ٿيندس ۽ هو منهنجو پٽ ٿيندو. جڏهن هو گناهه ڪندو، تڏهن آءٌ کيس ماڻهن جي لٺ سان، ماڻهن جي هٿن جي ڏنل ڌڪن سان سڌاريندس، ¹⁵پر منهنجي لافاني شفقت کانئس نہ هٽندي، جهڙيءَ طرح مون اها ساؤل کان هٽائي ڇڏي، جنهن کي مون تنهنجي اڳيان کان هٽائي ڇڏيو. ¹⁶تنهنجو گھر ۽ تنهنجي بادشاهي منهنجي اڳيان هميشه قائم رهندا؛ تنهنجو تخت هميشه لاءِ قائم ٿيندو.‘“

¹⁷ناتن دائود کي اهي سڀ ڳالهيون ۽ هيءَ پوري رويا ٻڌايون.

دائود پنهنجي پيءُ جي آڏو شڪر ادا ٿو ڪري

¹⁸پوءِ بادشاهه دائود اندر وڃي اسان جي پيءُ جي اڳيان ويهي چيائين تہ ”اي مالڪ بابا، آءٌ ڪير آهيان ۽ منهنجو گھر ڇا آهي جو تو مون کي هتي تائين آندو آهي؟ ¹⁹ڄڻ تہ هيءَ تنهنجي نظر ۾ ننڍي ڳالهه هئي، اي مالڪ بابا، تو پنهنجي ٻانهي جي گھر بابت پري پري ايندڙ وقت تائين بہ ڳالهايو آهي. اي مالڪ بابا، ڇا سڀني انسانن سان تنهنجو اهوئي طريقو آهي؟ ²⁰دائود تو کي هاڻي وڌيڪ ڇا چئي سگهي ٿو؟ ڇاڪاڻ تہ اي مالڪ بابا، تون پنهنجي ٻانهي کي ڄاڻين ٿو. ²¹تنهنجي ڪلام جي خاطر ۽ پنهنجي دل جي ڪري، تو اهي سڀ وڏا ڪم ڪيا ۽ پنهنجي ٻانهي کي ڄاڻايا. ²²تنهنڪري اي مالڪ بابا، تون وڏو آهين. جيڪي اسان پنهنجن ڪنن سان ٻڌو آهي، تنهن موجب تو جهڙو ڪوبہ ناهي، ۽ تو کان سواءِ ڪو خدا ناهي. ²³ڪير آهي تنهنجي قوم اسرائيل جهڙو؟ زمين تي اها هڪڙي ئي قوم آهي جنهن کي اسان جو پيءُ پنهنجي قوم ڪرڻ لاءِ ڇڏائڻ نڪتو، ۽ پنهنجي لاءِ نالو ڪمائي، تنهنجي لاءِ وڏا ۽ خوفناڪ ڪم ڪيائين — قومن ۽ سندن معبودن کي تنهنجي قوم جي اڳيان ڪڍي ڇڏيائين، جنهن کي تو پنهنجي لاءِ مصر مان ڇڏايو هو؟ ²⁴تو پنهنجي قوم اسرائيل کي هميشه لاءِ پنهنجي قوم بڻايو، ۽ تون، اي اسان جا بابا، سندن پيءُ ٿيو آهين.

²⁵هاڻي، اي اسان جا بابا، جيڪو ڪلام تو پنهنجي ٻانهي ۽ سندس گھر بابت چيو آهي، سو هميشه لاءِ قائم رک، ۽ جيئن تو وعدو ڪيو آهي تيئن ڪر.‘ ²⁶تنهنجو نالو هميشه وڏو ٿيندو، ۽ ماڻهو چوندا تہ ’آسمان جي لشڪرن جو پيءُ اسرائيل جو خدا آهي.‘ تنهنجي ٻانهي دائود جو گھر تنهنجي اڳيان مضبوط بيهندو. ²⁷ڇاڪاڻ تہ تو، اي آسمان جي لشڪرن جا بابا، اي اسرائيل جا خدا، پنهنجي ٻانهي تي اهو ظاهر ڪيو آهي تہ ’آءٌ تنهنجي لاءِ گھر ٺاهيندس.‘ تنهنڪري تنهنجي ٻانهي کي همت ملي تہ هيءَ دعا تو وٽ گھري.

²⁸هاڻي، اي مالڪ بابا، تون خدا آهين، تنهنجا ڪلام سچا آهن، ۽ تو پنهنجي ٻانهي سان هيءَ چڱائي ڪرڻ جو وعدو ڪيو آهي. ²⁹تنهنڪري هاڻي مهرباني ڪري پنهنجي ٻانهي جي گھر کي برڪت ڏي، تہ جيئن اهو تنهنجي اڳيان هميشه رهي. ڇاڪاڻ تہ اي مالڪ بابا، تو ڳالهايو آهي، ۽ تنهنجي برڪت سان تنهنجي ٻانهي جو گھر هميشه لاءِ برڪت وارو ٿيندو.“