ڇپيل
ڪتاب

دائود اسان جي پيءُ جي صندوق لاءِ روانو ٿئي ٿو

عهد جي صندوق کي نئين گاڏيءَ تي گهر آڻيندي، عزه ان کي سنڀالي ٿو ۽ مري وڃي ٿو؛ داؤد ڪاوڙجي ٿو، پوءِ ڊڄي ٿو، ۽ ان کي ٽي مهينا عوبيد ادوم وٽ ڇڏي ٿو، جنهن جي گهر کي برڪت ملي ٿي. هو قربانين سان ان کي ٻيهر کڻي اچي ٿو، ڪتان جي افود ۾ اسان جي پيءُ اڳيان نچندي، جڏهن ته ميڪل کيس حقير ڄاڻي ٿي.

باب 6.

دائود وري اسرائيل جا سڀ چونڊيل ٽيهه هزار مرد گڏ ڪيا. دائود پنهنجن سڀني ماڻهن سان گڏ بعلا يهوداه کان روانو ٿيو تہ اتان اسان جي پيءُ جو صندوق مٿي آڻي، جنهن تي نالو، يعني ڪروبين تي ويٺل آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو نالو، سڏيو ويو آهي. هنن اسان جي پيءُ جو صندوق هڪ نئين گاڏي تي رکي، ٽڪريءَ تي ابي ناداب جي گهر مان آندو؛ ابي ناداب جا پٽ عزه ۽ احيو اها نئين گاڏي هلائي رهيا هئا، اسان جي پيءُ جي صندوق سان گڏ، ۽ احيو صندوق کان اڳيان هلي رهيو هو.

دائود ۽ اسرائيل جو سڄو گهراڻو پنهنجي پوري زور سان اسان جي پيءُ جي اڳيان خوشي ڪري رهيا هئا — گيت، بربط، سرود، دف، کڙتالون ۽ جھانجھ.

جڏهن اهي ناڪون جي اَن گاهڻ واري جاءِ تي پهتا، تڏهن عزه هٿ وڌائي اسان جي پيءُ جو صندوق جهليو، ڇاڪاڻ تہ ڍڳا ٿڙي پيا هئا. عزه تي اسان جي پيءُ جو غضب ڀڙڪيو؛ سندس بي ادبيءَ ڪري کيس اتي ماريائين، ۽ هو اتي ئي اسان جي پيءُ جي صندوق وٽ مري ويو. a a v7 اسان جي پيءُ صندوق کڻڻ بابت واضح هدايتون ڏنيون هيون؛ هي المناڪ واقعو پنهنجن ماڻهن ۾ سندس پاڪ حضوريءَ جو وزن ظاهر ڪري ٿو، نہ تہ اهڙي پيءُ کي جيڪو پنهنجن ٻارن کي مارڻ لاءِ بيتاب هجي. اسان جو پيءُ عزه تي ڀڙڪي پيو، تنهنڪري دائود کي ڪاوڙ آئي؛ اها جاءِ اڄ تائين فارض عزه سڏجي ٿي. b b v8 فارض عزه جو معنو آهي ”عزه تي ڀڙڪي پوڻ“ — اها جاءِ اتي ٿيل واقعي جي ڪري انهيءَ نالي سان سڏجڻ لڳي. انهيءَ ڏينهن دائود اسان جي پيءُ کان ڊڄي ويو ۽ چيائين تہ ”اسان جي پيءُ جو صندوق مون وٽ ڪيئن اچي سگهندو؟“ دائود اسان جي پيءُ جو صندوق دائود جي شهر ۾ آڻڻ نہ گهريو، ان جي بدران ان کي گتي عوبيد ادوم جي گهر وٺي ويو. اسان جي پيءُ جو صندوق ٽي مهينا گتي عوبيد ادوم جي گهر ۾ رهيو؛ انهيءَ وقت اسان جي پيءُ عوبيد ادوم ۽ سندس سڄي گهراڻي کي برڪت ڏني.

بادشاهه دائود کي ٻڌايو ويو تہ ”اسان جي پيءُ صندوق جي ڪري عوبيد ادوم جي گهراڻي کي ۽ سندس سڀني مال ملڪيت کي برڪت ڏني آهي.“ تنهنڪري دائود وڃي اسان جي پيءُ جو صندوق عوبيد ادوم جي گهران خوشيءَ سان دائود جي شهر ڏانهن مٿي کڻي آيو.

جڏهن اسان جي پيءُ جو صندوق کڻڻ وارا ڇهه قدم هلي چڪا، تڏهن دائود هڪ ڍڳو ۽ هڪ ٿلهو وڇڙو قربان ڪيو. پوءِ دائود ڪتان جو ايفود پهري پنهنجي پوري زور سان اسان جي پيءُ جي اڳيان ناچ ڪيو. c c v14 ڪتان جو ايفود هڪ سادو ڪاهنن وارو ڪرتو هو — عبادت لاءِ ڪارائتو، پر اهو رسمي پوشاڪ نہ هو جنهن جي بادشاهه کان اميد ڪئي ويندي آهي. دائود ۽ اسرائيل جي سڄي گهراڻي نعرن ۽ قرنا جي آوازن سان اسان جي پيءُ جو صندوق مٿي آندو.

دائود لاءِ ميڪل جي حقارت

جڏهن اسان جي پيءُ جو صندوق دائود جي شهر ۾ داخل ٿيو، تڏهن شائول جي ڌيءَ ميڪل دريءَ مان هيٺ نهاري، بادشاهه دائود کي اسان جي پيءُ جي اڳيان ٽپندي ۽ ناچ ڪندي ڏٺو، ۽ پنهنجي دل ۾ کيس ڌڪاريائين. هنن اسان جي پيءُ جو صندوق اندر آندو، ۽ ان تنبوءَ ۾ جيڪو دائود ان لاءِ کوڙيو هو، ان جي جاءِ تي رکيو؛ پوءِ دائود اسان جي پيءُ جي اڳيان ساڙڻ جون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪيون. جڏهن دائود ساڙڻ جون قربانيون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪري چڪو، تڏهن آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي نالي تي ماڻهن کي برڪت ڏنائين. سڀني ماڻهن کي — اسرائيل جي سڄي ميڙ کي، مرد ۽ عورت ٻنهي کي — هر هڪ کي هڪ ماني، کجور جي هڪ ٽڪي ۽ ڪشمش جي هڪ ٽڪي ڏنائين. پوءِ سڀ ڪو پنهنجي پنهنجي گهر هليو ويو.

جڏهن دائود پنهنجي گهراڻي کي برڪت ڏيڻ لاءِ موٽيو، تڏهن شائول جي ڌيءَ ميڪل ساڻس ملڻ لاءِ ٻاهر آئي ۽ چيائينس تہ ”اسرائيل جي بادشاهه اڄ پاڻ کي ڪيڏي نہ عزت ڏني آهي، جو پنهنجي گهر جي نوڪرياڻين جي اکين اڳيان پاڻ کي ائين اگهاڙو ڪيائين، جيئن ڪو ڪمينو ماڻهو بي شرميءَ سان پاڻ کي اگهاڙو ڪندو آهي!“

دائود ميڪل کي چيو تہ ”اهو اسان جي پيءُ جي اڳيان هو، جنهن تنهنجي پيءُ ۽ سندس سڄي گهراڻي مٿان مون کي چونڊيو، تہ مون کي اسان جي پيءُ جي ماڻهن، يعني اسرائيل تي حاڪم ڪري. تنهنڪري آءٌ سندس اڳيان خوشي ڪندس. آءٌ هن کان بہ وڌيڪ پاڻ کي نماڻو ڪندس، ۽ پنهنجين اکين ۾ ننڍو ٿيندس؛ پر جن نوڪرياڻين جو تو ذڪر ڪيو، تن وٽ آءٌ عزت وارو ٿيندس.“

شائول جي ڌيءَ ميڪل کي پنهنجي موت جي ڏينهن تائين ڪو ٻار نہ ٿيو.