داؤد کي سڄي اسرائيل تي بادشاهه ٿي مسح ڪيو ويو

آخرڪار سڄو اسرائيل حبرون اچي ٿو ۽ داؤد کي مسح ڪري ٿو، اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام ياد ڪندي ته هو سندن ڌنار ٿيندو. هو يبوسين جو قلعو فتح ڪري ان کي داؤد جو شهر بڻائي ٿو، ۽ فلستين سان وڙهڻ کان اڳ ٻه ڀيرا اسان جي پيءُ کان پڇي ٿو — هڪ ڀيرو بلسان جي وڻن ۾ لشڪر جي هلڻ جو انتظار ڪندي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 19, 23–24

باب 5.

اسرائيل جا سڀ قبيلا حبرون ۾ داؤد وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسين تنهنجو پنهنجو ئي گوشت ۽ رت آهيون. اڳ ۾ جڏهن شائول اسان جو بادشاهه هو، تڏهن به تون ئي اسرائيل کي ٻاهر وٺي ويندو هئين ۽ موٽائي گهر آڻيندو هئين. ان کان سواءِ اسان جي پيءُ تو کي چيو تہ ’تون منهنجي قوم اسرائيل جو ريڍار ٿيندين ۽ اسرائيل تي حاڪم ٿيندين.‘“ اسرائيل جا سڀ بزرگ حبرون ۾ بادشاهه وٽ آيا، تڏهن بادشاهه داؤد اسان جي پيءُ جي اڳيان هنن سان عهد ڪيو، ۽ هنن داؤد کي اسرائيل تي بادشاهه ٿي مسح ڪيو.

داؤد جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن ٽيهن سالن جو هو، ۽ چاليهه سال بادشاهي ڪيائين. حبرون ۾ يهوداه تي ست سال ڇهه مهينا، ۽ يروشلم ۾ سڄي اسرائيل ۽ يهوداه تي ٽيٽيهه سال بادشاهي ڪيائين.

داؤد يروشلم کي فتح ڪيو

پوءِ بادشاهه ۽ سندس ماڻهو يروشلم ۾ رهندڙ يبوسين تي چڙهائي ڪرڻ لاءِ هليا. هنن داؤد کي ٺٺولي ڪندي چيو تہ ”تون هتي ڪڏهن به اندر اچي نہ سگهندين؛ انڌا ۽ لنگڙا به تو کي موٽائي ڇڏيندا،“ اهو سمجهي تہ ”داؤد هتي اندر اچي نہ ٿو سگهي.“ تڏهن به داؤد صيون جو قلعو، يعني داؤد جو شهر، قبضي ۾ ڪري ورتو. انهيءَ ڏينهن داؤد چيو تہ ”جيڪو يبوسين کي ماريندو، سو پاڻيءَ جي سرنگ تائين پهچي ۽ انهن لنگڙن ۽ انڌن کي ماري، جن کان داؤد جو روح نفرت ڪري ٿو.“ تنهنڪري چون ٿا تہ ”انڌا ۽ لنگڙا گهر ۾ نہ ايندا.“ ^a

داؤد قلعي ۾ رهڻ لڳو ۽ ان جو نالو داؤد جو شهر رکيائين. ملو کان وٺي اندر تائين چوڌاري تعمير ڪيائين. ^b داؤد وڌيڪ کان وڌيڪ وڏو ٿيندو ويو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ، آسمان جي لشڪرن جو خدا، سندس سان گڏ هو. صور جي بادشاهه حيرام داؤد ڏانهن قاصد، ديودار جا ڪاٺ، ڪاٺ جا ڪاريگر ۽ پٿر جا ڪاريگر موڪليا، ۽ هنن داؤد لاءِ گهر ٺاهيو.

داؤد کي خبر پئجي وئي تہ اسان جي پيءُ کيس اسرائيل تي بادشاهه قائم ڪيو آهي ۽ اسان جي پيءُ جي قوم اسرائيل جي خاطر سندس بادشاهيءَ کي سرفراز ڪيو آهي.

حبرون کان نڪرڻ کان پوءِ، داؤد يروشلم مان وڌيڪ ڪنيزون ۽ زالون ورتيون، ۽ سندس ڪيترائي وڌيڪ پٽ ۽ ڌيئرون پيدا ٿيا. يروشلم ۾ کانئس پيدا ٿيل ٻارن جا نالا هي آهن: شمواع، سوباب، ناتن ۽ سليمان، يبحار، اليشوع، نافج، يافيع، اليسمع، الياداع ۽ ايليفلط.

فلستين تي ٻه فتحون

جڏهن فلستين ٻڌو تہ داؤد کي اسرائيل تي بادشاهه ٿي مسح ڪيو ويو آهي، تڏهن اهي سڀ کيس ڳولڻ لاءِ چڙهي آيا. پر داؤد اهو ٻڌي قلعي ڏانهن هيٺ لهي ويو. فلستي اچي رفائين جي وادي ۾ پکڙجي ويا هئا.

داؤد اسان جي پيءُ کان پڇيو تہ ”ڇا آءٌ فلستين تي حملو ڪريان؟ ڇا تون هنن کي منهنجي حوالي ڪندين؟“ تڏهن اسان جي پيءُ داؤد کي وراڻيو تہ ”هل، آءٌ ضرور فلستين کي تنهنجي حوالي ڪندس.“

تنهنڪري داؤد بعل-فراصيم ڏانهن وڃي اتي هنن کي شڪست ڏني. چيائين تہ ”اسان جي پيءُ منهنجي اڳيان منهنجن دشمنن کي ٻوڏ جي ڀڃ وانگر ڀڃي ڇڏيو آهي.“ انهيءَ ڪري انهيءَ جڳهه جو نالو بعل-فراصيم رکيائين. ^c فلستين اتي پنهنجا بت ڇڏي ڏنا، ۽ داؤد ۽ سندس ماڻهو انهن کي کڻي ويا.

فلستي وري چڙهي آيا ۽ رفائين جي وادي ۾ پکڙجي ويا.

جڏهن داؤد اسان جي پيءُ کان پڇيو، تڏهن هن وراڻيو تہ ”سڌو مٿي نہ وڃ. هنن جي پٺيان چڪر ڪٽي، بلسان جي وڻن جي سامهون هنن تي حملو ڪر. جڏهن بلسان جي وڻن جي چوٽين ۾ هلڻ جو آواز ٻڌين، تڏهن تڪڙ ڪج، ڇاڪاڻ تہ پوءِ تنهنجو پيءُ فلستين جي ڇانوڻيءَ کي ماري وجهڻ لاءِ تو کان اڳ نڪري چڪو هوندو.“

جيئن اسان جي پيءُ کيس حڪم ڏنو هو، تيئن داؤد ڪيو، ۽ فلستين کي جبع کان جزر تائين ماريندو ويو.