Ο Δαβίδ ξεκινά για την Κιβωτό
Καθώς φέρνουν την κιβωτό πίσω πάνω σε καινούριο αμάξι, ο Ουζά τη στηρίζει και πεθαίνει· ο Δαβίδ οργίζεται, έπειτα φοβάται, και την αφήνει τρεις μήνες στον Ωβήδ-εδώμ, που ο οίκος του ευλογείται. Τη φέρνει ξανά με θυσίες, χορεύοντας μπροστά στον Πατέρα μας με λινό εφόδ, ενώ η Μιχάλ τον περιφρονεί.
6 1Ο Δαβίδ συγκέντρωσε πάλι όλους τους επίλεκτους άντρες του Ισραήλ, τριάντα χιλιάδες. 2Ξεκίνησε ο Δαβίδ με όλο τον λαό του από τη Βααλά του Ιούδα, για να ανεβάσει από εκεί την κιβωτό του Πατέρα μας, που φέρει το Όνομα, το όνομα του Πατέρα των στρατιών του ουρανού που κάθεται πάνω στα χερουβίμ. 3Έβαλαν την κιβωτό του Πατέρα μας σε μια καινούρια άμαξα και την έφεραν από το σπίτι του Αβιναδάβ, που ήταν στον λόφο· ο Ουζά και ο Αχιώ, γιοι του Αβιναδάβ, οδηγούσαν την καινούρια άμαξα, 4μαζί με την κιβωτό του Πατέρα μας, και ο Αχιώ βάδιζε μπροστά από την κιβωτό.
5Ο Δαβίδ και όλος ο λαός του Ισραήλ πανηγύριζαν μπροστά στον Πατέρα μας μ' όλη τους τη δύναμη — με τραγούδια, λύρες, άρπες, ντέφια, κρόταλα και κύμβαλα.
6Όταν έφτασαν στο αλώνι του Ναχών, ο Ουζά άπλωσε το χέρι του κι έπιασε την κιβωτό του Πατέρα μας, γιατί τα βόδια είχαν σκοντάψει. 7Άναψε ο θυμός του Πατέρα μας εναντίον του Ουζά· τον χτύπησε εκεί για την ασέβειά του, κι εκείνος πέθανε εκεί, δίπλα στην κιβωτό του Πατέρα μας. a a v7 Ο Πατέρας μας είχε δώσει προσεκτικές οδηγίες για τη μεταφορά της κιβωτού· αυτή η τραγωδία φανερώνει το βάρος της άγιας παρουσίας του ανάμεσα στον λαό του, όχι έναν Πατέρα πρόθυμο να χτυπήσει τα παιδιά του. 8Ο Δαβίδ θύμωσε που ο Πατέρας μας ξέσπασε εναντίον του Ουζά· ο τόπος ονομάζεται ακόμη και σήμερα Φαρές-Ουζά. b b v8 Το Φαρές-Ουζά σημαίνει «το ξέσπασμα εναντίον του Ουζά» — ο τόπος πήρε το όνομά του από αυτό που συνέβη εκεί. 9Εκείνη τη μέρα ο Δαβίδ φοβήθηκε τον Πατέρα μας και είπε: «Πώς μπορεί να έρθει σ' εμένα η κιβωτός του Πατέρα μας;» 10Ο Δαβίδ δε θέλησε να φέρει την κιβωτό του Πατέρα μας στην Πόλη του Δαβίδ, αλλά την πήγε στο σπίτι του Ωβήδ-Εδώμ του Γετθαίου. 11Η κιβωτός του Πατέρα μας έμεινε τρεις μήνες στο σπίτι του Ωβήδ-Εδώμ του Γετθαίου, και ο Πατέρας μας ευλόγησε τον Ωβήδ-Εδώμ κι όλο το σπιτικό του.
12Είπαν στον βασιλιά Δαβίδ: «Ο Πατέρας μας ευλόγησε το σπιτικό του Ωβήδ-Εδώμ κι όλα όσα έχει, εξαιτίας της κιβωτού». Τότε ο Δαβίδ πήγε κι ανέβασε την κιβωτό του Πατέρα μας από το σπίτι του Ωβήδ-Εδώμ στην πόλη του Δαβίδ, γεμάτος χαρά.
13Όταν εκείνοι που κουβαλούσαν την κιβωτό του Πατέρα μας προχώρησαν έξι βήματα, ο Δαβίδ θυσίασε ένα βόδι κι ένα θρεφτό μοσχάρι. 14Τότε ο Δαβίδ χόρεψε μπροστά στον Πατέρα μας μ' όλη του τη δύναμη, φορώντας ένα λινό εφόδ. c c v14 Το λινό εφόδ ήταν ένας απλός ιερατικός χιτώνας — πρακτικός για τη λατρεία, αλλά όχι τα επίσημα ρούχα που περίμενε κανείς από έναν βασιλιά. 15Ο Δαβίδ και όλος ο λαός του Ισραήλ ανέβασαν την κιβωτό του Πατέρα μας με φωνές και με σαλπίσματα από κέρατα κριαριού.
Η περιφρόνηση της Μιχάλ για τον Δαβίδ
16Καθώς η κιβωτός του Πατέρα μας έμπαινε στην πόλη του Δαβίδ, η Μιχάλ, η κόρη του Σαούλ, έσκυψε από το παράθυρο και είδε τον βασιλιά Δαβίδ να πηδάει και να χορεύει μπροστά στον Πατέρα μας — και τον περιφρόνησε μέσα στην καρδιά της. 17Έφεραν μέσα την κιβωτό του Πατέρα μας και την έβαλαν στη θέση της, μέσα στη σκηνή που είχε στήσει ο Δαβίδ γι' αυτήν, κι ο Δαβίδ πρόσφερε ολοκαυτώματα και θυσίες ειρηνικές μπροστά στον Πατέρα μας. 18Όταν ο Δαβίδ τελείωσε να προσφέρει τα ολοκαυτώματα και τις ειρηνικές θυσίες, ευλόγησε τον λαό στο όνομα του Πατέρα των στρατιών του ουρανού. 19Έδωσε σ' όλο τον λαό — σ' όλο το πλήθος του Ισραήλ, σε άντρες και γυναίκες — στον καθένα από ένα καρβέλι ψωμί, μια πίτα με χουρμάδες και μια πίτα με σταφίδες. Έπειτα έφυγαν όλοι, ο καθένας στο σπίτι του.
20Όταν ο Δαβίδ γύρισε για να ευλογήσει το σπιτικό του, η Μιχάλ, η κόρη του Σαούλ, βγήκε να τον προϋπαντήσει και είπε: «Πόσο τιμήθηκε σήμερα ο βασιλιάς του Ισραήλ, ξεγυμνώνοντας τον εαυτό του μπροστά στα μάτια των δούλων κοριτσιών του σπιτιού του, όπως θα ξεγυμνωνόταν ξεδιάντροπα ένας χυδαίος άνθρωπος!»
21Ο Δαβίδ είπε στη Μιχάλ: «Μπροστά στον Πατέρα μας ήταν, που με διάλεξε αντί για τον πατέρα σου κι όλο το σπίτι του, για να με κάνει άρχοντα στον λαό του Πατέρα μας, στον Ισραήλ. Γι' αυτό θα πανηγυρίζω μπροστά του. 22Θα ταπεινωθώ ακόμη περισσότερο απ' αυτό, θα γίνω μικρός στα δικά μου μάτια· όμως με τις δούλες που ανέφερες, μ' αυτές θα τιμηθώ».
23Και η Μιχάλ, η κόρη του Σαούλ, δεν απέκτησε παιδί ως τη μέρα που πέθανε.