2 Księga Samuela 4

4 ¹Gdy Iszboszet, syn Saula, usłyszał, że Abner umarł w Hebronie, stracił odwagę, a cały Izrael zadrżał. ²Syn Saula miał dwóch dowódców oddziałów zbrojnych: Baanę i Rekaba, synów Rimmona Beerotczyka, z pokolenia Beniamina — bo i Beerot zalicza się do Beniamina, ³gdyż Beerotczycy uciekli do Gittaim i mieszkają tam jako cudzoziemcy aż do dziś.

⁴Jonatan, syn Saula, miał syna chromego na obie nogi. Miał pięć lat, gdy z Jezreel przyszła wieść o Saulu i Jonatanie; jego piastunka porwała go, aby uciec, lecz gdy się spieszyła, chłopiec upadł i okulał. Miał na imię Mefiboszet.

⁵Rekab i Baana, synowie Rimmona Beerotczyka, przyszli do domu Iszboszeta w skwarze dnia, gdy odpoczywał w południe. ⁶Weszli do wnętrza domu, jakby po pszenicę, przebili go w brzuch, a Rekab i jego brat Baana uciekli. ⁷Weszli do domu, gdy Iszboszet leżał na swoim łożu w swojej sypialni. Uderzyli go, zabili, odcięli mu głowę i zabrali ją, idąc całą noc drogą przez Arabę. ⁸Przynieśli głowę Iszboszeta do Dawida w Hebronie i powiedzieli królowi: „Oto głowa Iszboszeta, syna Saula, twojego wroga, który czyhał na twoje życie. Dziś nasz Ojciec pomścił mojego pana króla na Saulu i jego potomstwie.” ^a a v8 Zabójcy przypisują swoją zbrodnię naszemu Ojcu, lecz jego odpowiedź przychodzi przez Dawida, który potępia ich jako morderców niewinnego człowieka.

⁹Lecz Dawid odpowiedział Rekabowi i jego bratu Baanie, synom Rimmona Beerotczyka: „Jak żyje nasz Ojciec, który wybawił moje życie z wszelkiej niedoli, ¹⁰gdy pewien człowiek doniósł mi: «Oto Saul umarł», sądząc, że przynosi dobrą nowinę, pochwyciłem go i zabiłem w Siklag. Taka była nagroda, jaką dałem mu za jego wieść! ¹¹O ileż bardziej, gdy niegodziwi ludzie zabijają sprawiedliwego człowieka w jego własnym domu, na jego własnym łożu — czyż nie mam teraz zażądać od was jego krwi i usunąć was z ziemi? ¹²Dawid rozkazał swoim młodzieńcom, a oni ich zabili, odcięli im ręce i nogi i powiesili ciała przy sadzawce w Hebronie. Głowę zaś Iszboszeta pochowali w grobie Abnera w Hebronie.”