Mala Dawid Her Hêztir Dibe

Gava mala Şaûl lawaz dibe, Abner ji ber hezekekê tê sûcdarkirin, berê xwe dide Dawid da ku padîşahiya ku Bavê me sond xwaribû bidiyê, û Îsraêl bi xwe re tîne. Yoab, ji bo heyfa Asahêl, Abner li ber derî dikuje. Dawid li pey termê dimeşe, rojî digire û şînê dike, da ku her kes bizane destê wî di vê de nebû.

Beş 3.

Şerê di navbera mala Şaûl û mala Dawid de dem dirêj kişand. Dawid gav bi gav hêztir dibû, lê mala Şaûl her diçû lawaztir dibû. Li Hebronê ji Dawid re kur çêbûn. Nûbera wî Amnon bû, ku diya wî Ahînoama ji Yizreêlê bû; duyemînê wî, Kîleab, ji Abîgaîla jinebiya Nabalê ji Kirmêlê; sêyemîn, Abşalom, kurê Maakayê, keça Talmayê padîşahê Geşûrê; çaremîn, Adonîya kurê Hagîtê; pêncemîn, Şefatya kurê Abîtalê; û şeşemîn, Yitream, ji Eglayê jina Dawid. Evên han kurên Dawid in ku li Hebronê çêbûn.

Abner Dibe Alîgirê Dawid

Di dema şerê di navbera mala Şaûl û mala Dawid de, Abner cihê xwe di mala Şaûl de her xurttir dikir. Şaûl hezekê bi navê Rizpayê, keça Ayayê, hebû. Îşboşet ji Abner re got: “Çima tu bi hezeka bavê min re razayî?”

Abner ji bo gotinên Îşboşet pir hêrs bû û got: “Ma ez serê kûçikekî me yê ku ji Cihûdayê re dilsoz e? Îro ez her dilsoziyê li mala bavê te Şaûl, li birayên wî û li dostên wî nîşan didim, û min tu neda destê Dawid. Lê niha tu li ser vê jinê min sûcdar dikî! ^a Bila Bavê me heman tiştî, û hê zêdetir, bi Abner bike, heke ez ji bo Dawid wî tiştî nekim ku Bavê me jê re sond xwaribû, ku padîşahiyê ji mala Şaûl derxîne û textê Dawid li ser Îsraêlê û li ser Cihûdayê, ji Danê heta Bêrşebayê, saz bike.”

Û Îşboşet nikaribû peyveke din ji Abner re bêje, çimkî jê ditirsiya.

Abner ji aliyê xwe ve qasidan şandin ba Dawid: “Ev erd a kê ye? Peymana xwe bi min re çêke, û destê min wê bi te re be ku hemû Îsraêlê bînim ba te.”

Dawid got: “Baş e; ezê peymanekê bi te re çêkim. Lê ez tiştekî dixwazim: dema ku tu bê, berî her tiştî Mîkala keça Şaûl bîne, wekî din tu wê rûyê min nebînî.” Dawid qasid şandin ba Îşboşet kurê Şaûl: “Jina min Mîkalê bide min, ku min bi sed sunetê Filîstiyan ew ji xwe re mehr kir.”

Îcar Îşboşet şand û ew ji mêrê wê, Paltîêlê kurê Layîşê, stand. Mêrê wê bi wê re çû, û di pey wê de heta Bahûrîmê bi girî çû. Hingê Abner jê re got: “Vegere.” Îcar ew vegeriya.

Abner bi rihspiyên Îsraêlê re peyivî: “Ji berê ve we dixwest ku Dawid li ser we bibe padîşah. Niha tev bigerin, çimkî Bavê me ji Dawid re soz dabû: ‘Bi destê bendeyê xwe Dawid ezê gelê xwe Îsraêlê ji destê Filîstiyan û ji hemû dijminên wan rizgar bikim.’”

Abner bi Binyamîn re jî peyivî, paşê çû Hebronê da ku her tiştî ku Îsraêl û tevahiya mala Binyamîn razî bibûn bikin, ji Dawid re bêje. Gava Abner bi bîst zilaman ba Dawid hat Hebronê, Dawid ji bo Abner û zilamên wî ziyafetek da. Abner ji Dawid re got: “Bihêle ez herim û hemû Îsraêlê li dora axayê xwe padîşah kom bikim, da ku ew bi te re peymanekê çêbikin û tu li ser her tiştê ku dilê te dixwaze padîşahiyê bikî.” Îcar Dawid Abner verê kir, û ew bi aştî çû.

Yoab Abner Dikuje

Tam di wê gavê de bendeyên Dawid û Yoab ji êrîşekê bi talanek pir vegeriyan. Lê Abner ne bi Dawid re li Hebronê bû, çimkî Dawid ew verê kiribû, û ew bi aştî çûbû. Gava Yoab û tevahiya leşkerê wî hatin, jê re gotin: “Abnerê kurê Nêr hat ba padîşah, û wî ew verê kir, û ew bi aştî çû.”

Îcar Yoab çû ba padîşah: “Te çi kir? Abner hat ba te—çima te ew verê kir, û niha ew çû? Tu dizanî ku Abnerê kurê Nêr hat da ku te bixapîne, da ku çûn û hatina te û her tiştê ku tu dikî hîn bibe.”

Dema ku Yoab ji ba Dawid derket, wî di pey Abner re qasid şandin, ku ew ji bîra Sîrayê vegerandin. Lê Dawid tiştek nizanibû. Gava Abner vegeriya Hebronê, Yoab ew li ber deriyê bajêr kişand aliyekî, mîna ku bi kelecanî bi wî re bipeyive, û li wir xencer kir zikê wî. Ew mir—ji bo xwîna Asahêlê birayê Yoab. Paşê, gava Dawid bihîst, got: “Ez û padîşahiya min heta hetayê li ber Bavê me ji xwîna Abnerê kurê Nêr bêguneh in. Bila ew bikeve serê Yoab û tevahiya mala bavê wî! Bila di mala Yoab de tu carî kesek kêm nebe ku rijandinek an nexweşiyeke çermî hebe, ku xwe bi gopalekî bigire, ku bi şûr bikeve, an ku xwarin kêm be.” Îcar Yoab û birayê wî Abîşay Abner kuştin, ji ber ku wî birayê wan Asahêl di şerê li Gîbeonê de kuştibû.

Dawid ji bo Abner Şîn Digire

Dawid ji Yoab û ji hemû gelê ku bi wî re bûn re got: “Cilên xwe bidirînin, cilên gewre li xwe bikin, û li ber Abner şîn bigirin.” Padîşah Dawid li pey darbestê meşiya. Wan Abner li Hebronê veşartin, û padîşah li ser gora wî bi dengekî bilind giriya, û hemû gel giriyan. Padîşah ji bo Abner vê şînê stiran: “Ma diviya Abner mîna ku bêaqilek dimire bimira? Destên te ne girêdayî bûn, lingên te ne di zincîran de bûn. Tu ketî mîna ku yek li ber xerakaran dikeve.” Û hemû gel dîsa li ser wî giriyan.

Hingê hemû gel hatin da ku li ser Dawid bikin ku tiştekî bixwe heta ku hê roj bû, lê Dawid sond xwar: “Bila Bavê me bi min wisa bike, û hê xerabtir, heke ez berî rojava nan an tiştekî din tam bikim!”

Hemû gel ferq kirin û kêfxweş bûn; her tiştê ku padîşah dikir li hemû gel xweş dihat. Îcar wê rojê hemû gel û hemû Îsraêl zanîn ku padîşah mirina Abnerê kurê Nêr nexwestibû. Padîşah ji bendeyên xwe re got: “Ma hûn nizanin ku îro mîrek û mirovekî mezin li Îsraêlê ketiye? Îro, her çiqas padîşahê rûnkirî bim jî, ez lawaz im, û ev zilam, kurên Zerûyayê, ji min re pir dijwar in. Bila Bavê me yê ku xerabiyê dike li gorî xerabiya wî cezayê wî bide.”