2 Samûêl 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Piştre, Dawid ji Bavê me pirsî: “Ma ez biçim yek ji bajarên Cihûdayê?” Bavê me got: “Here.” Dawid got: “Kî der?” Wî got: “Hebron.”

²Dawid bi her du jinên xwe re, Ahînoama ji Yezreêlê û Abîgaîla jina Nabalê Karmelî ya bî, çû wir. ³Dawid zilamên xwe yên ku bi wî re bûn, her yek bi mala xwe re, anî jor, û ew li bajarokên Hebronê bi cih bûn. ⁴Hingê zilamên Cihûdayê hatin û li wir Dawid li ser mala Cihûdayê kirin padîşah. Ji Dawid re gotin ku zilamên Yabêş-Gîleadê Şaûl veşartiye. ⁵Wî qasidan şand bal zilamên Yabêş-Gîleadê: “Bila Bavê me ji bo vê qenciya ku we li xudanê xwe Şaûl kir û hûn ew veşartin, we bereketdar bike. ⁶Niha bila Bavê me qencî û dilsozî bi we re nîşan bide; ezê jî ji bo ku we ev kir qenciyê bi we re bikim. ⁷Hêzdar bin û cesaret bikin, çimkî xudanê we Şaûl miriye, û mala Cihûdayê jî ez li ser xwe kirime padîşah.”

Abner Îş-Boşêt Li Ser Îsraêl Dike Padîşah

⁸Lê Abnerê kurê Nêr, serfermandarê artêşa Şaûl, Îş-Boşêtê kurê Şaûl girt û ew derbasî Mahanayîmê kir. ⁹Wî ew li ser Gîleadê, li ser Aşûriyan, li ser Yezreêlê, li ser Efrayîmê, li ser Benyamînê — li ser hemû Îsraêl kir padîşah. ¹⁰Îş-Boşêtê kurê Şaûl çil salî bû gava li ser Îsraêl bû padîşah; wî du sal padîşahî kir. Lê mala Cihûdayê li pey Dawid bû. ¹¹Dawid li Hebronê heft sal û şeş meh li ser mala Cihûdayê padîşah bû.

Li Gîbeonê Bira Li Dijî Bira

¹²Abnerê kurê Nêr, bi xizmetkarên Îş-Boşêtê kurê Şaûl re, ji Mahanayîmê bi aliyê Gîbeonê ve derket. ¹³Yoabê kurê Seruyayê û xizmetkarên Dawid jî derketin û li ser bîra avê ya Gîbeonê bi hev re rastî wan hatin — alîyek li ser rexekî rûniştî, alîyê din li ser rexê hember. ¹⁴Abner ji Yoab re got: “Bila xortan rabin û li ber me pêşbaziyê bikin.” Yoab got: “Bila rabin.”

¹⁵Loma ew rabûn û bi hejmarê derbas bûn, donzdeh ji bo Benyamînê û Îş-Boşêtê kurê Şaûl, donzdeh ji xizmetkarên Dawid. ¹⁶Her zilamekî serê hevrikê xwe girt û şûrê xwe xist aliyê wî, û ew bi hev re ketin. Loma navê wî cihî li Gîbeonê bû Helkat-Hazûrîm. ^a a v16 Helkat-Hazûrîm tê wateya “zevîya devên şûran” — navê wî cihî ji bo şerê mirinê yê dest bi dest yê ku li wir hat kirin hat danîn. ¹⁷Şerê wê rojê pir dijwar bû; Abner û zilamên Îsraêl li ber xizmetkarên Dawid ketin. ¹⁸Sê kurên Seruyayê li wir bûn: Yoab, Abîşay û Asahêl — Asahêl bi lingên xwe bilez bû wek xezalekê çolê. ¹⁹Ew li pey Abner ket, ne bi aliyê rastê ve û ne jî bi aliyê çepê ve zivirî dema wî Abner dişopand. ²⁰Abner li paş xwe mêze kir û got: “Ma ew tu yî, Asahêl?” Wî bersiv da: “Ez im.”

²¹Abner jê re got: “Bizivire rastê an çepê, yek ji xortan bigire, çek û cilên wî jê bistîne.” Lê Asahêl red kir ku şopandina wî rawestîne. ²²Abner dîsa ji Asahêl re got: “Vegere. Çima min mecbûr dikî ku te bidim erdê? Ezê çawa rûyê birayê te Yoab bibînim?” ²³Wî red kir ku jê alî bibe, loma Abner bi binê rimê xwe li zikê wî xist; ew ji pişta wî derket. Ew li wir ket û di cih de mir. Her kesê ku dihat cihê ku Asahêl ketibû û mirîbû, radiwestiya. ²⁴Yoab û Abîşay li pey Abner ketin; li rojavabûnê ew gihîştin girê Amayê, nêzî Gîahê li ser riya çola Gîbeonê. ²⁵Zilamên Benyamînê li pey Abner civîyan, komek çêkirin û li ser serê girekî rawestiyan. ²⁶Abner gazî Yoab kir: “Ma şûr wê heta hetayê bixwe? Ma tu nizanî ku ev wê bi tehliyê biqede? Heta kengê tê gel re bibêjî ku ji şopandina birayên xwe vegerin?”

²⁷Yoab got: “Bi saxiya Bavê me, heke te neaxiftiba, wê gel heta sibehê li pey birayên xwe bidomanda.” ²⁸Yoab borî lê xist; hemû leşker rawestiyan, êdî ne li pey Îsraêl ketin û ne jî şer kirin. ²⁹Abner û zilamên wî tevahiya wê şevê di Arabayê re meşiyan, ji Urdunê derbas bûn, di tevahiya Bîtronê re çûn, û gihîştin Mahanayîmê.

³⁰Yoab ji şopandina Abner vegerî, hemû leşker civand, û dît ku nozdeh ji zilamên Dawid, ji bilî Asahêl, kêm in. ³¹Lê xizmetkarên Dawid ji zilamên Benyamînê yên ku bi Abner re bûn, sê sed û şêst kes dan erdê. ³²Wan Asahêl hilgirt, ew li Beytlehemê di gora bavê wî de veşartin; Yoab û zilamên wî tevahiya şevê meşiyan, û li berbangê gihîştin Hebronê.