2 ശമൂവേൽ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹പിന്നീട് ദാവീദ് നമ്മുടെ പിതാവിനോടു ചോദിച്ചു: “ഞാൻ യെഹൂദയിലെ പട്ടണങ്ങളിൽ ഒന്നിലേക്കു കയറിപ്പോകണമോ?” “കയറിപ്പോകുക” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു. “എവിടേക്ക്?” എന്നു ദാവീദ് ചോദിച്ചു. “ഹെബ്രോനിലേക്ക്” എന്ന് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

²ദാവീദ് തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടുകൂടി — യെസ്രീലുകാരിയായ അഹീനോവമും കർമേലുകാരനായ നാബാലിന്റെ വിധവയായ അബീഗയിലും — അവിടേക്കു കയറിപ്പോയി. ³തന്നോടുകൂടെയുണ്ടായിരുന്ന തന്റെ ആളുകളെ, ഓരോരുത്തനെയും അവനവന്റെ കുടുംബത്തോടുകൂടി, ദാവീദ് കൊണ്ടുവന്നു; അവർ ഹെബ്രോന്റെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ പാർത്തു. ⁴അപ്പോൾ യെഹൂദയിലെ പുരുഷന്മാർ വന്ന് അവിടെവച്ച് ദാവീദിനെ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്മേൽ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ശൗലിനെ അടക്കം ചെയ്തത് ഗിലെയാദിലെ യാബേശിലെ പുരുഷന്മാരാണെന്ന് അവർ ദാവീദിനോടു പറഞ്ഞു. ⁵ഗിലെയാദിലെ യാബേശിലെ പുരുഷന്മാരുടെ അടുക്കൽ അദ്ദേഹം ദൂതന്മാരെ അയച്ചു: “നിങ്ങളുടെ യജമാനനായ ശൗലിനോട് ഈ ദയ കാണിച്ച് അവനെ അടക്കം ചെയ്തതിനാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കുമാറാകട്ടെ. ⁶ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളോടു ദയയും വിശ്വസ്തതയും കാണിക്കുമാറാകട്ടെ; നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്തതിനാൽ ഞാനും നിങ്ങളോടു നന്മ ചെയ്യും. ⁷നിങ്ങൾ ബലപ്പെട്ടു ധൈര്യമുള്ളവരായിരിക്കുവിൻ; നിങ്ങളുടെ യജമാനനായ ശൗൽ മരിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു, യെഹൂദാഗൃഹവും എന്നെ തങ്ങൾക്കു രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

അബ്നേർ ഈശ്-ബോശെത്തിനെ യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവാക്കുന്നു

⁸എന്നാൽ ശൗലിന്റെ സേനാധിപതിയായ നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേർ ശൗലിന്റെ മകൻ ഈശ്-ബോശെത്തിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മഹനയീമിലേക്കു കടത്തിക്കൊണ്ടുപോയി. ⁹ഗിലെയാദിന്മേലും അശൂര്യരുടെമേലും യെസ്രീലിന്മേലും എഫ്രയീമിന്മേലും ബെന്യാമീന്റെമേലും — സകല യിസ്രായേലിന്മേലും — അവനെ രാജാവാക്കി. ¹⁰ശൗലിന്റെ മകൻ ഈശ്-ബോശെത്ത് യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായപ്പോൾ നാല്പതു വയസ്സായിരുന്നു; രണ്ടു വർഷം വാണു. എന്നാൽ യെഹൂദാഗൃഹം ദാവീദിന്റെ പക്ഷം ചേർന്നു. ¹¹ദാവീദ് ഹെബ്രോനിൽ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്മേൽ ഏഴു വർഷവും ആറു മാസവും രാജാവായിരുന്നു.

ഗിബെയോനിൽ സഹോദരൻ സഹോദരനെതിരെ

¹²നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേർ ശൗലിന്റെ മകൻ ഈശ്-ബോശെത്തിന്റെ ഭൃത്യന്മാരുമായി മഹനയീമിൽനിന്നു ഗിബെയോനിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ¹³സെരൂയയുടെ മകൻ യോവാബും ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാരും പുറപ്പെട്ട് ഗിബെയോനിലെ കുളത്തിന്നരികെ അവരെ കണ്ടുമുട്ടി — ഒരു കൂട്ടർ കുളത്തിന്റെ ഒരു വശത്തും മറ്റേ കൂട്ടർ എതിർവശത്തും ഇരുന്നു. ¹⁴അബ്നേർ യോവാബിനോടു പറഞ്ഞു: “യുവാക്കൾ എഴുന്നേറ്റു നമ്മുടെ മുമ്പിൽ പൊരുതട്ടെ.” “അവർ എഴുന്നേൽക്കട്ടെ” എന്നു യോവാബ് പറഞ്ഞു.

¹⁵അങ്ങനെ അവർ എഴുന്നേറ്റ് എണ്ണപ്രകാരം കടന്നുവന്നു — ബെന്യാമീനും ശൗലിന്റെ മകൻ ഈശ്-ബോശെത്തിനുംവേണ്ടി പന്ത്രണ്ടുപേർ, ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാരിൽനിന്നു പന്ത്രണ്ടുപേർ. ¹⁶ഓരോരുത്തനും തന്റെ എതിരാളിയുടെ തലയ്ക്കു പിടിച്ച് അവന്റെ വിലാപ്പുറത്തു വാൾ കുത്തിയിറക്കി; അവർ ഒരുമിച്ചു വീണു. അതിനാൽ ഗിബെയോനിലെ ആ സ്ഥലത്തിനു ഹെൽക്കത്ത്-ഹസ്സൂരീം എന്നു പേരായി. ^a a v16 ഹെൽക്കത്ത്-ഹസ്സൂരീം എന്നതിന് “വാൾമുനകളുടെ വയൽ” എന്നർഥം — അവിടെ നടന്ന മാരകമായ നേർക്കുനേർ പോരാട്ടത്തെ ഓർത്താണ് ആ സ്ഥലത്തിന് ഈ പേരു വന്നത്. ¹⁷അന്നു യുദ്ധം അതിഭയങ്കരമായിരുന്നു; അബ്നേരും യിസ്രായേലിന്റെ ആളുകളും ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാരുടെ മുമ്പിൽ തോറ്റു. ¹⁸സെരൂയയുടെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു: യോവാബ്, അബീശായി, അസാഹേൽ — അസാഹേൽ കാട്ടുമാനിനെപ്പോലെ കാലിനു വേഗമുള്ളവനായിരുന്നു. ¹⁹അവൻ അബ്നേരിനെ പിന്തുടർന്നു, വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ തിരിയാതെ അവന്റെ പിന്നാലെ ഓടി. ²⁰അബ്നേർ തിരിഞ്ഞുനോക്കി ചോദിച്ചു: “അസാഹേലേ, അതു നീയോ?” “അതേ” എന്ന് അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

²¹അബ്നേർ അവനോടു പറഞ്ഞു: “വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ തിരിഞ്ഞ് യുവാക്കളിൽ ഒരുവനെ പിടിച്ച് അവന്റെ ആയുധം എടുത്തുകൊൾക.” എന്നാൽ അസാഹേൽ അവനെ പിന്തുടരുന്നതു നിർത്താൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ²²അബ്നേർ വീണ്ടും അസാഹേലിനോടു പറഞ്ഞു: “പിന്തിരിഞ്ഞുപോക. നിന്നെ വെട്ടിവീഴ്ത്താൻ എന്തിന് എന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നു? അങ്ങനെയായാൽ നിന്റെ സഹോദരൻ യോവാബിന്റെ മുഖത്തു ഞാൻ എങ്ങനെ നോക്കും?” ²³അവൻ മാറിപ്പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല; അതിനാൽ അബ്നേർ തന്റെ കുന്തത്തിന്റെ പിൻഭാഗംകൊണ്ട് അവന്റെ വയറ്റിൽ കുത്തി; അതു മുതുകിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. അവൻ അവിടെത്തന്നെ വീണ് ആ സ്ഥലത്തുവച്ചു മരിച്ചു. അസാഹേൽ വീണുമരിച്ച സ്ഥലത്തു വന്ന ഏവരും അവിടെ നിന്നുപോയി. ²⁴യോവാബും അബീശായിയും അബ്നേരിനെ പിന്തുടർന്നു; സൂര്യാസ്തമയത്ത് അവർ ഗിബെയോൻ മരുഭൂമിയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഗീഹിന്നരികെയുള്ള അമ്മാ കുന്നിൽ എത്തി. ²⁵ബെന്യാമീന്യർ അബ്നേരിന്റെ പിന്നിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടി, ഒരു കൂട്ടമായിത്തീർന്ന്, ഒരു കുന്നിന്റെ മുകളിൽ നിന്നു. ²⁶അബ്നേർ യോവാബിനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “വാൾ എന്നേക്കും വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കണമോ? ഇതു കൈപ്പിൽ അവസാനിക്കുമെന്നു നീ അറിയുന്നില്ലയോ? തങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെ പിന്തുടരുന്നതിൽനിന്നു പിന്തിരിയാൻ ജനത്തോടു നീ എപ്പോഴാണു പറയുക?”

²⁷യോവാബ് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതു നിശ്ചയം; നീ സംസാരിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ജനം രാവിലെവരെ തങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമായിരുന്നു.” ²⁸യോവാബ് കാഹളം ഊതി; എല്ലാ പടയാളികളും നിന്നു, യിസ്രായേലിനെ പിന്തുടരുന്നതും പൊരുതുന്നതും നിർത്തി. ²⁹അബ്നേരും അവന്റെ ആളുകളും ആ രാത്രി മുഴുവൻ അരാബയിലൂടെ നടന്നു, യോർദാൻ കടന്ന്, ബിത്രോൻ മുഴുവനും കടന്ന്, മഹനയീമിൽ എത്തി.

³⁰യോവാബ് അബ്നേരിനെ പിന്തുടരുന്നതു നിർത്തി തിരിച്ചുവന്നു, പടയാളികളെ എല്ലാവരെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി; അസാഹേലിനെ കൂടാതെ ദാവീദിന്റെ ആളുകളിൽ പത്തൊമ്പതുപേരെ കാണാതെപോയി എന്നു കണ്ടു. ³¹എന്നാൽ ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാർ അബ്നേരിനോടുകൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ബെന്യാമീന്യരിൽ മുന്നൂറ്ററുപതുപേരെ വെട്ടിവീഴ്ത്തി. ³²അവർ അസാഹേലിനെ എടുത്ത് ബേത്ത്ലെഹേമിൽ അവന്റെ അപ്പന്റെ കല്ലറയിൽ അടക്കം ചെയ്തു; യോവാബും അവന്റെ ആളുകളും രാത്രി മുഴുവൻ നടന്ന് പുലർച്ചെ ഹെബ്രോനിൽ എത്തി.