2 Samuel 2

2 ¹Bir süre sonra Davut Babamız'a danıştı: «Yahuda kentlerinden birine gideyim mi?» Babamız, «Git» dedi. Davut, «Nereye?» diye sordu. Babamız, «Hevron'a» dedi.

²Davut, iki karısı Yizreelli Ahinoam ile Karmelli Naval'ın dul karısı Avigayil'le birlikte oraya gitti. ³Davut, yanındaki adamlarını da her birini ailesiyle birlikte götürdü; Hevron'un kentlerine yerleştiler. ⁴Sonra Yahudalılar gelip Davut'u orada Yahuda halkına kral olarak meshettiler. Davut'a, Saul'u Yaveş-Gilatlılar'ın gömdüğünü bildirdiler. ⁵Yaveş-Gilat halkına ulaklar göndererek şöyle dedi: «Efendiniz Saul'u gömmekle ona bu iyiliği yaptığınız için Babamız sizi kutsasın. ⁶Şimdi Babamız size iyilik ve sadakat göstersin; bunu yaptığınız için ben de size iyi davranacağım. ⁷Güçlü ve yürekli olun, çünkü efendiniz Saul öldü; Yahuda halkı da beni kendilerine kral olarak meshetti.»

Avner, İş-Boşet'i İsrail'e Kral Yapıyor

⁸Ama Saul'un ordu komutanı Ner oğlu Avner, Saul oğlu İş-Boşet'i alıp Mahanayim'e geçirdi. ⁹Onu Gilat, Aşurlular, Yizreel, Efrayim ve Benyamin üzerine, yani bütün İsrail'e kral yaptı. ¹⁰Saul oğlu İş-Boşet İsrail'e kral olduğunda kırk yaşındaydı ve iki yıl krallık yaptı. Ama Yahuda halkı Davut'u izledi. ¹¹Davut Hevron'da Yahuda halkına yedi yıl altı ay krallık yaptı.

Givon'da Kardeşe Karşı Kardeş

¹²Ner oğlu Avner, Saul oğlu İş-Boşet'in adamlarıyla birlikte Mahanayim'den Givon'a gitti. ¹³Seruya oğlu Yoav ile Davut'un adamları da yola çıkıp Givon Havuzu'nun yanında onlarla karşılaştılar. Bir bölük havuzun bir yanına, öbür bölük öteki yanına oturdu. ¹⁴Avner Yoav'a, «Gençler kalkıp önümüzde dövüşsünler» dedi. Yoav, «Kalksınlar» dedi.

¹⁵Böylece kalkıp sayıyla karşıya geçtiler: Benyamin ve Saul oğlu İş-Boşet için on iki kişi, Davut'un adamlarından on iki kişi. ¹⁶Her biri karşısındakinin başından tuttu ve kılıcını böğrüne sapladı; birlikte yere yıkıldılar. Bunun için Givon'daki o yere Helkat-Hassurim adı verildi. ^a a v16 Helkat-Hassurim «kılıç ağızları tarlası» anlamına gelir; bu yer, orada yapılan ölümcül göğüs göğüse çarpışma nedeniyle böyle adlandırıldı. ¹⁷O gün savaş çok çetin geçti; Avner ile İsrailliler Davut'un adamları önünde bozguna uğradılar. ¹⁸Seruya'nın üç oğlu –Yoav, Avişay ve Asahel– oradaydılar. Asahel, kırdaki bir ceylan kadar hızlı koşardı. ¹⁹Asahel Avner'i kovaladı; onu izlerken ne sağa ne de sola saptı. ²⁰Avner arkasına bakıp, «Sen misin, Asahel?» dedi. Asahel, «Benim» diye yanıtladı.

²¹Avner ona, «Sağa ya da sola dön, gençlerden birini yakala, silahlarını al» dedi. Ama Asahel onu kovalamaktan vazgeçmedi. ²²Avner Asahel'e yine, «Geri dön. Neden beni seni yere sermek zorunda bırakıyorsun? Sonra kardeşin Yoav'ın yüzüne nasıl bakarım?» dedi. ²³Asahel geri dönmeyi reddedince, Avner mızrağının arka ucuyla onu karnından vurdu; mızrak sırtından çıktı. Asahel orada düşüp öldü. Asahel'in düşüp öldüğü yere gelen herkes olduğu yerde durdu. ²⁴Yoav ile Avişay Avner'i kovaladılar. Güneş batarken, Givon Çölü'ne giden yol üzerinde, Giah'ın karşısındaki Amma Tepesi'ne vardılar. ²⁵Benyaminliler Avner'in çevresinde toplanıp bir bölük oluşturdular ve bir tepenin başında durdular. ²⁶Avner Yoav'a seslendi: «Kılıç sonsuza dek mi kırıp geçirecek? Bunun acı bir sonla biteceğini bilmiyor musun? Halka, kardeşlerini kovalamaktan vazgeçmelerini söylemen daha ne kadar sürecek?»

²⁷Yoav, «Yaşayan Babamız'ın adıyla derim ki, sen konuşmamış olsaydın, halk sabaha dek kardeşlerini kovalamayı sürdürürdü» dedi. ²⁸Sonra Yoav boru çaldı; bütün askerler durdu, artık İsrail'i kovalamayı ve savaşmayı bıraktılar. ²⁹Avner ile adamları bütün gece Arava boyunca yürüdüler; Şeria Irmağı'nı geçtiler, bütün Bitron boyunca ilerleyip Mahanayim'e vardılar.

³⁰Yoav Avner'i kovalamaktan vazgeçip geri döndü. Bütün askerleri topladığında, Davut'un adamlarından Asahel dışında on dokuz kişinin eksik olduğunu gördü. ³¹Ama Davut'un adamları, Avner'in yanındaki Benyaminliler'den üç yüz altmış kişiyi öldürmüştü. ³²Asahel'i alıp Beytlehem'de babasının mezarına gömdüler. Yoav ile adamları bütün gece yürüyerek şafak sökerken Hevron'a vardılar.