2 ശമൂവേൽ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ശൗൽ മരിച്ചശേഷം, ദാവീദ് അമാലേക്യരെ തോല്പിച്ചു മടങ്ങി സിക്ലാഗിൽ രണ്ടുദിവസം താമസിച്ചു. ²മൂന്നാം ദിവസം ശൗലിന്റെ പാളയത്തിൽനിന്ന് വസ്ത്രം കീറി തലയിൽ മണ്ണുമായി ഒരാൾ വന്നു. ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ നിലത്തുവീണു വണങ്ങി.

³“നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു?” എന്ന് ദാവീദ് അയാളോടു ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ഇസ്രായേൽ പാളയത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടുവന്നു” എന്ന് അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

⁴“എന്തു സംഭവിച്ചു?” എന്ന് ദാവീദ് ചോദിച്ചു. “എന്നോടു പറയുക.” അയാൾ പറഞ്ഞു: “ജനം യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി. പലരും വീണു മരിച്ചു. ശൗലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ യോനാഥാനും മരിച്ചു.”

⁵വാർത്ത കൊണ്ടുവന്ന യുവാവിനോട് ദാവീദ് ചോദിച്ചു: “ശൗലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ യോനാഥാനും മരിച്ചുവെന്ന് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”

⁶ആ യുവാവ് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ യദൃച്ഛയാ ഗിൽബോവാ മലയിൽ ചെന്നെത്തി; അവിടെ ശൗൽ തന്റെ കുന്തത്തിൽ ചാരിനിൽക്കുന്നു, രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയാളികളും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്ന് അടുത്തുവരുന്നു. ⁷അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞുനോക്കി എന്നെ കണ്ട് എന്നെ വിളിച്ചു. ‘ഇതാ ഞാൻ’ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ⁸‘നീ ആരാണ്?’ എന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോടു ചോദിച്ചു. ‘ഞാൻ ഒരു അമാലേക്യൻ’ എന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു. ⁹‘നീ എന്റെ അടുത്തുനിന്ന് എന്നെ കൊല്ലുക; എനിക്കു കഠിനവേദന പിടിപെട്ടിരിക്കുന്നു, എങ്കിലും ഞാൻ ഇനിയും ജീവനോടിരിക്കുന്നു’ എന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോടു പറഞ്ഞു. ¹⁰അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നു; വീണശേഷം അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കുകയില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയിലെ കിരീടവും കൈയിലെ വളയും ഞാൻ എടുത്ത് എന്റെ യജമാനന്റെ അടുക്കൽ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.”

¹¹അപ്പോൾ ദാവീദ് തന്റെ വസ്ത്രം പിടിച്ചുകീറി; അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെയുള്ള എല്ലാവരും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു. ¹²ശൗലിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ യോനാഥാനെയും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജനത്തെയും ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തെയുംകുറിച്ച് അവർ വാളാൽ വീണുപോയതിനാൽ അവർ വൈകുന്നേരംവരെ വിലപിച്ച് കരഞ്ഞ് ഉപവസിച്ചു.

¹³വാർത്ത കൊണ്ടുവന്ന യുവാവിനോട് ദാവീദ് ചോദിച്ചു: “നീ എവിടത്തുകാരനാണ്?” “ഞാൻ ഒരു പരദേശിയുടെ, ഒരു അമാലേക്യന്റെ മകനാണ്” എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞു.

¹⁴ദാവീദ് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ കൊല്ലാൻ കൈ ഉയർത്തുവാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ ഭയം തോന്നിയില്ല?” ¹⁵ദാവീദ് തന്റെ യുവാക്കളിൽ ഒരുവനെ വിളിച്ച് “നീ ചെന്ന് ഇവനെ വെട്ടിവീഴ്ത്തുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ അയാളെ വെട്ടി, അയാൾ മരിച്ചു. ¹⁶ദാവീദ് അയാളോടു പറഞ്ഞിരുന്നു: “നിന്റെ രക്തം നിന്റെ തലമേൽത്തന്നെ; ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ ഞാൻ കൊന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ നിന്റെ വായ് നിനക്കെതിരേ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞുവല്ലോ.”

വീരന്മാർ എങ്ങനെ വീണുപോയി

¹⁷അപ്പോൾ ദാവീദ് ശൗലിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ യോനാഥാനെയുംകുറിച്ച് ഈ വിലാപഗീതം ആലപിച്ചു, ¹⁸വില്ല് എന്നു പേരുള്ള ഈ വിലാപഗീതം യെഹൂദാജനത്തെ പഠിപ്പിക്കണമെന്ന് കല്പിച്ചു; അത് യാശാരിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: ^a a v18 യാശാരിന്റെ പുസ്തകം വീരകാവ്യങ്ങളുടെ ഒരു പുരാതന ഇസ്രായേൽ സമാഹാരമായിരുന്നു; അത് ഇന്ന് നിലനിൽക്കുന്നില്ല. ¹⁹“ഇസ്രായേലേ, നിന്റെ മഹത്ത്വം നിന്റെ ഉന്നതികളിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. വീരന്മാർ എങ്ങനെ വീണുപോയി! ²⁰ഗത്തിൽ അത് അറിയിക്കരുത്, അസ്കലോന്റെ തെരുവുകളിൽ അത് ഘോഷിക്കരുത്, അല്ലെങ്കിൽ ഫെലിസ്ത്യരുടെ പുത്രിമാർ സന്തോഷിക്കും, പരിച്ഛേദനയില്ലാത്തവരുടെ പുത്രിമാർ ആഹ്ലാദിക്കും. ²¹ഗിൽബോവാ മലകളേ, നിങ്ങളിൽ മഞ്ഞോ മഴയോ പെയ്യാതിരിക്കട്ടെ, വഴിപാടു വിളയിക്കുന്ന വയലുകളും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ. എന്തെന്നാൽ അവിടെ വീരന്റെ പരിച മലിനമാക്കപ്പെട്ടു, ശൗലിന്റെ പരിച, ഇനി എണ്ണപുരട്ടാത്തതായി. ^b b v21 യോദ്ധാക്കൾ തങ്ങളുടെ തോൽപ്പരിചകൾ മയമുള്ളതും യുദ്ധസജ്ജവുമായി സൂക്ഷിക്കാൻ അവയിൽ പതിവായി എണ്ണ പുരട്ടുമായിരുന്നു; എണ്ണ പുരട്ടാത്ത പരിച കേടുവന്ന് ഉപയോഗശൂന്യമായിരുന്നു. ²²വധിക്കപ്പെട്ടവരുടെ രക്തത്തിൽനിന്ന്, വീരന്മാരുടെ മാംസത്തിൽനിന്ന്, യോനാഥാന്റെ വില്ല് പിന്തിരിഞ്ഞില്ല, ശൗലിന്റെ വാൾ തൃപ്തിയാകാതെ മടങ്ങിയില്ല. ²³ശൗലും യോനാഥാനും, ജീവിതത്തിൽ പ്രിയരും ഓമനിക്കപ്പെട്ടവരും, മരണത്തിലും അവർ വേർപിരിഞ്ഞില്ല. അവർ കഴുകന്മാരെക്കാൾ വേഗമുള്ളവർ, സിംഹങ്ങളെക്കാൾ ബലമുള്ളവർ. ²⁴ഇസ്രായേൽ പുത്രിമാരേ, നിങ്ങളെ ചുവപ്പുവസ്ത്രവും അലങ്കാരവും ധരിപ്പിച്ച, നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ സ്വർണാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ശൗലിനെക്കുറിച്ച് കരയുവിൻ. ²⁵യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ വീരന്മാർ എങ്ങനെ വീണുപോയി! നിന്റെ ഉന്നതികളിൽ യോനാഥാൻ വധിക്കപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. ²⁶എന്റെ സഹോദരാ, ഞാൻ നിന്നെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കുന്നു, യോനാഥാനേ; നീ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയനായിരുന്നു. എന്നോടുള്ള നിന്റെ സ്നേഹം അത്ഭുതകരമായിരുന്നു, സ്ത്രീകളുടെ സ്നേഹത്തെ കവിയുന്നതായിരുന്നു. ²⁷വീരന്മാർ എങ്ങനെ വീണുപോയി! യുദ്ധായുധങ്ങൾ നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.”