ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଶାଉଲଙ୍କ ପତନର ସମ୍ଵାଦ ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚେ

ଦାଉଦଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ—ଏହାର ବିଜୟ ଓ ଏହାର ଗୁରୁତର ବିଫଳତା। ଏହାର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅଛି ଆମ ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ନିୟମ: ଜଣେ ପିତା ଓ ଜଣେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ଯାହା ଗୋଟିଏ ସିଂହାସନଠାରୁ ବହୁ ଦୂରକୁ ବିସ୍ତାରିତ।

ଅଧ୍ୟାୟ 1।

ଶାଉଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦାଉଦ ଅମାଲେକୀୟମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଫେରିଆସି ସିକ୍ଲଗ୍‌ରେ ଦୁଇ ଦିନ ରହିଲେ। ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଶାଉଲଙ୍କ ଛାଉଣିରୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିଲା, ତାହାର ବସ୍ତ୍ର ଚିରା ଓ ମସ୍ତକରେ ଧୂଳି ଥିଲା। ସେ ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ପ୍ରଣାମ କଲା।

ଦାଉଦ ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଅଛ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମୁଁ ଇସ୍ରାଏଲର ଛାଉଣିରୁ ପଳାଇ ଆସିଅଛି।”

ଦାଉଦ ପଚାରିଲେ, “କଅଣ ଘଟିଲା? ମୋତେ କୁହ।” ସେ କହିଲା, “ଲୋକମାନେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଳାଇଲେ। ଅନେକ ପତିତ ହୋଇ ମଲେ। ଶାଉଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ ମଧ୍ୟ ମୃତ।”

ଦାଉଦ ସମ୍ଵାଦ ଆଣିବା ଯୁବକକୁ ପଚାରିଲେ, “ଶାଉଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ ମୃତ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଜାଣିଲ?”

ଯୁବକ କହିଲା, “ମୁଁ ଅକସ୍ମାତ୍‌ ଗିଲ୍‌ବୋୟ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲି, ଶାଉଲ ଆପଣା ବର୍ଚ୍ଛା ଉପରେ ଆଉଜି ରହିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ରଥ ଓ ଅଶ୍ଵାରୋହୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉପରକୁ ମାଡ଼ି ଆସୁଅଛନ୍ତି। ସେ ବୁଲିପଡ଼ି ମୋତେ ଦେଖି ଡାକିଲେ। ମୁଁ କହିଲି, ‘ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି।’ ସେ ମୋତେ ପଚାରିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ କିଏ?’ ମୁଁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲି, ‘ମୁଁ ଜଣେ ଅମାଲେକୀୟ।’ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ମୋʼ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ମୋତେ ବଧ କର; କାରଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୋତେ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିଅଛି, ତଥାପି ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ।’ ତେଣୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କଲି, କାରଣ ପତନ ଉତ୍ତାରେ ସେ ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣିଲି। ପୁଣି ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରୁ ମୁକୁଟ ଓ ବାହୁର ବଳୟ ନେଇ ଏଠାକୁ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଅଛି।”

ସେତେବେଳେ ଦାଉଦ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧରି ଚିରିପକାଇଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେପରି କଲେ। ପୁଣି ସେମାନେ ଶାଉଲ, ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ନିମନ୍ତେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୋକ କରି ରୋଦନ କଲେ ଓ ଉପବାସ କଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଖଡ଼୍ଗରେ ପତିତ ହୋଇଥିଲେ।

ଦାଉଦ ସମ୍ଵାଦ ଆଣିବା ଯୁବକକୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କେଉଁଠାର?” ସେ କହିଲା, “ମୁଁ ଜଣେ ବିଦେଶୀର ପୁତ୍ର, ଜଣେ ଅମାଲେକୀୟ।”

ଦାଉଦ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିଷିକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଭୀତ ହେଲ ନାହିଁ?” ପୁଣି ଦାଉଦ ଆପଣା ଯୁବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଯାଅ, ଏହାକୁ ଆଘାତ କର।” ତହିଁରେ ସେ ତାହାକୁ ଆଘାତ କଲା, ଆଉ ସେ ମଲା। ଦାଉଦ ତାହାକୁ କହିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ରକ୍ତ ତୁମ୍ଭର ନିଜ ମସ୍ତକ ଉପରେ ବର୍ତ୍ତୁ, କାରଣ ‘ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିଷିକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବଧ କଲି’ ବୋଲି କହି ତୁମ୍ଭର ନିଜ ମୁଖ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଅଛି।”

ବୀରମାନେ କିପରି ପତିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି

ତେବେ ଦାଉଦ ଶାଉଲ ଓ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ବିଳାପ ଗାନ କଲେ, ପୁଣି ଯିହୂଦାର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହି ବିଳାପ, ଯାହାର ନାମ ଧନୁ, ଶିଖାଇବାକୁ ଆଜ୍ଞା କଲେ; ଏହା ଯାଶର ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ଅଛି: a a v18 ଯାଶର ପୁସ୍ତକ ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନଙ୍କ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ବୀରକାବ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା, ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ। “ହେ ଇସ୍ରାଏଲ, ତୁମ୍ଭର ଗୌରବ ତୁମ୍ଭ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଉପରେ ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛି। ବୀରମାନେ କିପରି ପତିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି! ଏହା ଗାଥ୍‌ରେ ପ୍ରକାଶ କର ନାହିଁ, ଅସ୍କିଲୋନର ଛକମାନଙ୍କରେ ଏହା ଘୋଷଣା କର ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ କନ୍ୟାଗଣ ଆନନ୍ଦ କରିବେ, ଅସୁନ୍ନତମାନଙ୍କ କନ୍ୟାଗଣ ଉଲ୍ଲାସ କରିବେ। ହେ ଗିଲ୍‌ବୋୟ ପର୍ବତଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶିଶିର କି ବୃଷ୍ଟି ନ ହେଉ, ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନକାରୀ କ୍ଷେତ୍ର ନ ହେଉ। କାରଣ ସେଠାରେ ବୀରମାନଙ୍କ ଢାଲ ଅଶୁଚି ହେଲା, ଶାଉଲଙ୍କ ଢାଲ ଆଉ ତୈଳରେ ମର୍ଦ୍ଦିତ ହେଲା ନାହିଁ। b b v21 ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଚର୍ମଢାଲକୁ କୋମଳ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରଖିବା ପାଇଁ ନିତ୍ୟ ତୈଳ ଲଗାଉଥିଲେ; ତୈଳ ନ ଲଗାଯାଇଥିବା ଢାଲ ନଷ୍ଟ ଓ ବ୍ୟବହାରର ଅଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା। ହତ ଲୋକମାନଙ୍କ ରକ୍ତରୁ, ବୀରମାନଙ୍କ ମାଂସରୁ ଯୋନାଥନଙ୍କ ଧନୁ ଫେରି ଆସିଲା ନାହିଁ, ଶାଉଲଙ୍କ ଖଡ଼୍ଗ ଅତୃପ୍ତ ହୋଇ ଫେରିଲା ନାହିଁ। ଶାଉଲ ଓ ଯୋନାଥନ, ଜୀବନ କାଳରେ ପ୍ରିୟ ଓ ମନୋହର ଥିଲେ, ମରଣ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀଠାରୁ ଅଧିକ ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ସିଂହଠାରୁ ଅଧିକ ବଳଵାନ ଥିଲେ। ହେ ଇସ୍ରାଏଲର କନ୍ୟାଗଣ, ଶାଉଲଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରୋଦନ କର, ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଶୋଭାୟୁକ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇଲେ, ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ କଲେ। ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ମଧ୍ୟସ୍ଥାନରେ କିପରି ପତିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି! ଯୋନାଥନ ତୁମ୍ଭ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଉପରେ ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଅଛନ୍ତି। ହେ ମୋʼ ଭ୍ରାତା ଯୋନାଥନ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ଶୋକ କରୁଅଛି; ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଥିଲ। ମୋʼ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରେମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା, ନାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରେମଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲା। ବୀରମାନେ କିପରି ପତିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି! ଯୁଦ୍ଧର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି।”