ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଯୁଦ୍ଧରେ ଶାଉଲ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପତନ

ଗିଲବୋୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଖରାପ ଦିଗକୁ ଯାଏ। ଯୋନାଥନ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ମାରାଯାଆନ୍ତି, ଶାଉଲ ଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ତାଙ୍କୁ ଶେଷ କରିବାକୁ ରାଜି ହୁଏ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ନିଜ ଖଡ୍ଗ ଉପରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଏକ କାନ୍ଥରେ ଟାଙ୍ଗି ଦିଅନ୍ତି; ଯାବେଶ-ଗିଲୀୟଦର ଲୋକମାନେ ତାହା ତଳକୁ ଉତାରି ଆଣନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 31।

ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ପଳାଇ ଗିଲ୍‌ବୋୟ ପର୍ବତରେ ହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଶାଉଲ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଲାଗିଲେ, ପୁଣି ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଶାଉଲଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋନାଥନ, ଅବୀନାଦବ ଓ ମଲ୍‌କୀଶୂୟଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଶାଉଲଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାରୀ ହେଲା। ଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପାଇ ତାଙ୍କୁ ଅତିଶୟ ଆଘାତ କଲେ। ଶାଉଲ ଆପଣା ଅସ୍ତ୍ରବାହକକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଖଡ୍ଗ ବାହାର କରି ମୋତେ ବିନ୍ଧି ପକାଅ, ନୋହିଲେ ଏହି ଅସୁନ୍ନତ ଲୋକମାନେ ଆସି ମୋତେ ବିନ୍ଧିବେ ଓ ମୋତେ ଅପମାନ କରିବେ।” ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ଅସମ୍ମତ ହେଲା, କାରଣ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇଥିଲା। ତେଣୁ ଶାଉଲ ଆପଣା ଖଡ୍ଗ ନେଇ ତହିଁ ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ। ଶାଉଲ ମଲେ ବୋଲି ଦେଖି ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଖଡ୍ଗ ଉପରେ ପଡ଼ି ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମଲା। ଏହିପରି ଶାଉଲ, ତାଙ୍କ ତିନି ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବାହକ ଓ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସେହି ଦିନ ଏକତ୍ର ମଲେ।

ଯେତେବେଳେ ଉପତ୍ୟକା ସେପାରି ଓ ଯର୍ଦ୍ଦନ ସେପାରିରେ ଥିବା ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ ସୈନ୍ୟ ପଳାଇଲେ ଓ ଶାଉଲ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଲେ ବୋଲି ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ନଗର ତ୍ୟାଗ କରି ପଳାଇଲେ। ଆଉ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଆସି ସେଗୁଡ଼ିକରେ ବାସ କଲେ। ପରଦିନ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ହତ ଲୋକମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଉତାରିବାକୁ ଆସି ଗିଲ୍‌ବୋୟ ପର୍ବତରେ ଶାଉଲ ଓ ତାଙ୍କ ତିନି ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ କାଟି ପକାଇ ତାଙ୍କ ସାଜସଜ୍ଜା ଉତାରି ନେଲେ, ପୁଣି ଆପଣାମାନଙ୍କ ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମାଚାର ଜଣାଇବା ନିମନ୍ତେ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ଦେଶର ଚାରିଆଡ଼େ ଦୂତ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସାଜସଜ୍ଜା ଅଷ୍ଟାରୋତ୍‌ ଦେବୀର ମନ୍ଦିରରେ ରଖିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଶରୀର ବେଥ୍‌-ଶାନର ପ୍ରାଚୀରରେ ବାନ୍ଧିଲେ। a a v10 ଅଷ୍ଟାରୋତ୍‌ ଜଣେ କିଣାନୀୟ ଦେବୀ ଥିଲା; ଶାଉଲଙ୍କ ସାଜସଜ୍ଜା ତାହାର ମନ୍ଦିରରେ ରଖିବା ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜୟର ଯଶ ଦେବାର ଏକ ଉପାୟ ଥିଲା।

ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଶାଉଲଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହା କରିଥିଲେ, ତାହା ଯାବେଶ-ଗିଲୀୟଦ ନିବାସୀମାନେ ଶୁଣନ୍ତେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ଉଠି ରାତ୍ରିସାରା ଯାଇ ବେଥ୍‌-ଶାନର ପ୍ରାଚୀରରୁ ଶାଉଲଙ୍କ ଶରୀର ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଶରୀର ନେଇ ଯାବେଶକୁ ଆଣି ସେଠାରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ପୁଣି ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ଥି ନେଇ ଯାବେଶସ୍ଥିତ ଝାଉଁ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ପୋତିଲେ ଓ ସାତ ଦିନ ଉପବାସ କଲେ।