اول سموئیل 31

31 ¹فلسطینیان با اسرائیل جنگیدند؛ مردان اسرائیل از برابر ایشان گریختند و در کوه جِلبوع کشته بر زمین افتادند. ²فلسطینیان به شائول و پسرانش رسیدند و یوناتان و اَبیناداب و مَلکیشوعَ، پسران شائول را کشتند. ³نبرد بر شائول سخت فشار آورد. تیراندازان او را یافتند و او از دست ایشان به‌سختی زخمی شد. ⁴شائول به سلاح‌دار خود گفت: «شمشیرت را بکش و مرا با آن بزن، مبادا این نامختونان بیایند و مرا بزنند و آزارم دهند.» اما سلاح‌دارش نپذیرفت، زیرا سخت هراسان بود. پس شائول شمشیر خود را گرفت و بر آن افتاد. ⁵چون سلاح‌دارش دید که شائول مرده است، او نیز بر شمشیر خود افتاد و با او مرد. ⁶پس شائول در آن روز مرد، همراه با سه پسرش و سلاح‌دارش و همهٔ مردانش.

⁷چون مردان اسرائیل که در آن سوی درّه و آن سوی اردن بودند دیدند که سپاه اسرائیل گریخته و شائول و پسرانش مرده‌اند، شهرهای خود را رها کردند و گریختند. آنگاه فلسطینیان آمدند و در آنها ساکن شدند. ⁸روز بعد، فلسطینیان آمدند تا کشتگان را غارت کنند و شائول و سه پسرش را یافتند که در کوه جِلبوع افتاده بودند. ⁹سر او را بریدند و سلاحش را از تنش کندند و پیام‌آورانی به سراسر سرزمین فلسطین فرستادند تا این خبر را در بتخانه‌های خود و میان قوم اعلام کنند. ¹⁰سلاح او را در بتخانهٔ عَشتاروت گذاشتند و بدنش را به دیوار بِیت‌شان آویختند. ^a a v10 عَشتاروت الههٔ کنعانی بود؛ گذاشتن سلاح شائول در بتخانهٔ او شیوهٔ فلسطینیان برای نسبت دادن پیروزی به خدایانشان بود.

¹¹چون ساکنان یابیش‌جِلعاد شنیدند که فلسطینیان با شائول چه کرده‌اند، ¹²همهٔ مردان جنگیِ ایشان تمام شب راه پیمودند و بدن شائول و بدن‌های پسرانش را از دیوار بِیت‌شان پایین آوردند و به یابیش بردند و در آنجا سوزاندند. ¹³سپس استخوان‌هایشان را برداشتند و آنها را زیر درخت گَز در یابیش به خاک سپردند و هفت روز روزه گرفتند.