2 Samûêl 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Piştî mirina Şawûl, Dawid ji têkbirina Amalêqiyan vegeriya û du rojan li Ziqlagê ma. ²Roja sêyem mirovek ji wargehê Şawûl hat, cilên wî çirandî, axê li ser serê wî. Gava gihîşte Dawid, xwe avêt erdê û serî tewand.

³Dawid jê pirsî: “Tu ji ku hatî?” Wî bersiv da: “Ez ji wargehê Îsraêl reviyam.”

⁴Dawid pirsî: “Çi qewimî? Ji min re bêje.” Wî got: “Gel ji şer revî. Gelek ketin û mirin. Şawûl û kurê wî Yonatan jî mirine.”

⁵Dawid ji xortê ku ev xeber anî pirsî: “Tu çawa dizanî ku Şawûl û kurê wî Yonatan mirine?”

⁶Xort got: “Ez bi rastî çûbûm ser Çiyayê Gilboayê, û va bû Şawûl, li ser rimê xwe paldayî, erebe û siwar jî li ser wî dihatin. ⁷Ew zivirî, ez dîtim û gazî min kir. Min got: ‘Ez li vir im.’ ⁸Wî ji min pirsî: ‘Tu kî yî?’ Min jê re got: ‘Ez Amalêqî me.’ ⁹Wî ji min re got: ‘Bisekine ser min û min bikuje; êş min girtiye, lê ez hê jî sax im.’ ¹⁰Loma ez sekinîm ser wî û min ew kuşt, çimkî min dizanî ku ew ê piştî ketinê sax nemîne. Paşê min tac ji serê wî û baskê li ser milê wî birin, û ez anîm vir ji axayê xwe re.”

¹¹Hingê Dawid cilên xwe girtin û çirandin, û hemû mirovên pê re jî wusa kirin. ¹²Wan şîn girt, giriyan û heta êvarê rojî girtin ji bo Şawûl, kurê wî Yonatan, gelê Bavê me û mala Îsraêl, çimkî ew bi şûr ketibûn.

¹³Dawid ji xortê ku ev xeber anî pirsî: “Tu ji ku yî?” Wî got: “Ez kurê biyaniyekî me, Amalêqî me.”

¹⁴Dawid got: “Tu çawa netirsiyayî ku destê xwe rakî û mesîhkiriyê Bavê me bikujî?” ¹⁵Dawid gazî yekî ji xortên xwe kir û got: “Here, lê bide.” Wî lê da û ew mir. ¹⁶Dawid jê re gotibû: “Xwîna te li ser serê te ye, çimkî devê te bi xwe li dijî te şahidî da, gava te got: ‘Min mesîhkiriyê Bavê me kuşt.’”

Çawa Ketin Zexm

¹⁷Hingê Dawid vê şînê ji bo Şawûl û kurê wî Yonatan stran, ¹⁸û ferman da ku vê şînê fêrî gelê Cihûda bikin, ku jê re Kevan tê gotin; ew di Pirtûka Yaşar de nivîsî ye: ^a a v18 Pirtûka Yaşar berhevokeke kevn a helbesta leheng a Îsraêlî bû ku negihîştiye roja me. ¹⁹“Rûmeta te, Îsraêl, li ser bilindahiyên te kuştî ketiye. Çawa ketin zexm! ²⁰Li Gatê nebêjin, li kûçeyên Aşqelonê belav nekin, da ku keçên Filistiyan şa nebin, keçên nexitankirî govend negirin. ²¹Çiyayên Gilboayê, bila ne xunav û ne jî baran li ser we be, ne jî zeviyên ku pêşkêşan bidin. Çimkî li wir mertala zexman gemar bû, mertala Şawûl, êdî bi rûn nemalîşt. ^b b v21 Şervanan bi gelemperî mertalên xwe yên çermîn bi rûn dimalîştin, da ku nerm û ji bo şer amade bimînin; mertaleke bêrûn xerabûyî û bêkêr bû. ²²Ji xwîna kuştiyan, ji goştê zexman, kevana Yonatan venegeriya, şûrê Şawûl bêtêrbûyî venegeriya. ²³Şawûl û Yonatan, di jiyanê de delal û hezkirî bûn, di mirinê de jî ji hev neqetiyan. Ew ji requran bezatir, ji şêran hêzdartir bûn. ²⁴Keçên Îsraêl, ji bo Şawûl bigirîn, yê ku we bi sor û xemil li xwe kir, yê ku cilên we bi xişrên zêrîn xemiland. ²⁵Çawa zexm di nav kelecana şer de ketin! Yonatan li ser bilindahiyên te kuştî ketiye. ²⁶Ez ji bo te şîn digirim, birayê min Yonatan; tu ji min re pir delal bûyî. Hezkirina te ji bo min ecêb bû, ji hezkirina jinan derbastir. ²⁷Çawa ketin zexm! Çekên şer ji holê rabûn.”