Ιεζεκιήλ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Τον έβδομο χρόνο, τον πέμπτο μήνα, στις δέκα του μήνα, μερικοί από τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ ήρθαν να συμβουλευτούν τον Πατέρα μας και κάθισαν μπροστά μου.

²Τότε μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

³Θνητέ, πες στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ: Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Ήρθατε να με ρωτήσετε; Όσο είμαι ζωντανός, δεν θα σας αφήσω να με ρωτήσετε, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας.

⁴Θα τους κρίνεις; Θα τους κρίνεις, θνητέ; Τότε φέρε τους αντιμέτωπους με τα βδελυρά έργα που έκαναν οι πρόγονοί τους, ⁵και πες τους: Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Την ημέρα που διάλεξα τον Ισραήλ, ύψωσα το χέρι μου κι ορκίστηκα στους απογόνους του οίκου του Ιακώβ, και φανερώθηκα σ’ αυτούς στην Αίγυπτο. Με υψωμένο χέρι τους είπα: «Εγώ είμαι ο Πατέρας σας». ⁶Εκείνη την ημέρα ορκίστηκα να τους βγάλω από την Αίγυπτο και να τους φέρω σε μια χώρα που είχα εξερευνήσει γι’ αυτούς, μια χώρα που ρέει γάλα και μέλι, την πιο εκλεκτή απ’ όλες τις χώρες.

⁷Τους είπα: «Ο καθένας σας ας πετάξει τα βδελυρά είδωλα που τα μάτια του είναι καρφωμένα πάνω τους· μη μολύνετε τον εαυτό σας με τα είδωλα της Αιγύπτου. Εγώ είμαι ο Πατέρας σας».

⁸Εκείνοι όμως στασίασαν εναντίον μου και δεν θέλησαν να με ακούσουν· κανείς δεν πέταξε τα βδελυρά είδωλα που ήταν κολλημένα τα μάτια τους, και κανείς δεν παράτησε τα είδωλα της Αιγύπτου. Είπα λοιπόν πως θα ξεχύσω την οργή μου πάνω τους και θα ξεσπάσω τον θυμό μου εναντίον τους εκεί, στην Αίγυπτο. ⁹Όμως ενέργησα για χάρη του ονόματός μου, για να μη βεβηλωθεί μπροστά στα έθνη ανάμεσα στα οποία ζούσαν, μπροστά στα οποία είχα φανερωθεί βγάζοντάς τους από την Αίγυπτο.

¹⁰Έτσι τους έβγαλα από την Αίγυπτο και τους έφερα στην έρημο. ¹¹Τους έδωσα τα προστάγματά μου και τους γνώρισα τους νόμους μου — όποιος τους τηρεί θα ζήσει. ¹²Τους έδωσα ακόμα τα σάββατά μου ως σημάδι ανάμεσά μας, για να ξέρουν πως εγώ είμαι ο Πατέρας τους, που τους αγιάζει.

¹³Ο οίκος όμως του Ισραήλ στασίασε εναντίον μου στην έρημο. Αρνήθηκαν να πορευτούν σύμφωνα με τα προστάγματά μου και απέρριψαν τους νόμους μου — αν και όποιος τους τηρεί ζει μέσα σ’ αυτούς — και βεβήλωσαν ολωσδιόλου τα σάββατά μου. Είπα λοιπόν πως θα ξεχύσω την οργή μου πάνω τους στην έρημο, για να τους εξολοθρεύσω. ¹⁴Όμως ενέργησα για χάρη του ονόματός μου, για να μη βεβηλωθεί μπροστά στα έθνη που με είδαν να τους βγάζω. ¹⁵Στην έρημο ύψωσα ακόμα το χέρι μου, ορκιζόμενος να μην τους φέρω στη χώρα που τους έδωσα — τη χώρα που ρέει γάλα και μέλι, την πιο όμορφη απ’ όλες τις χώρες, ¹⁶γιατί απέρριψαν τους νόμους μου, αγνόησαν τα προστάγματά μου και βεβήλωσαν τα σάββατά μου, με την καρδιά τους δοσμένη στα είδωλά τους. ¹⁷Κι όμως τους λυπήθηκα και δεν τους αφάνισα στην έρημο. ¹⁸Στην έρημο είπα στα παιδιά τους: Μην ακολουθείτε τους κανόνες των γονιών σας ούτε να τηρείτε τους νόμους τους ούτε να μολύνετε τον εαυτό σας με τα είδωλά τους. ¹⁹«Εγώ είμαι ο Πατέρας σας· ακολουθείτε τα προστάγματά μου και φροντίστε να τηρείτε τους νόμους μου. ²⁰Να κρατάτε άγια τα σάββατά μου· θα είναι σημάδι ανάμεσά μας, για να ξέρετε πως εγώ είμαι ο Πατέρας σας».

²¹Τα παιδιά όμως στασίασαν εναντίον μου. Δεν ακολούθησαν τα προστάγματά μου ούτε τήρησαν τους νόμους μου — ο άνθρωπος που τους τηρεί θα ζήσει — και βεβήλωσαν τα σάββατά μου. Είπα λοιπόν πως θα ξεχύσω τον θυμό μου πάνω τους, ξεσπώντας την οργή μου εναντίον τους στην έρημο. ²²Όμως συγκράτησα το χέρι μου κι ενέργησα για χάρη του ονόματός μου, για να μη βεβηλωθεί μπροστά στα έθνη που με είδαν να τους βγάζω. ²³Με υψωμένο χέρι τους ορκίστηκα στην έρημο πως θα τους διασκορπίσω ανάμεσα στα έθνη και θα τους σκορπίσω στις διάφορες χώρες, ²⁴επειδή δεν είχαν υπακούσει στους νόμους μου, απέρριψαν τα προστάγματά μου, βεβήλωσαν τα σάββατά μου και τα μάτια τους λαχταρούσαν τα είδωλα των γονιών τους. ²⁵Έτσι τους έδωσα διατάξεις που δεν ήταν καλές και νόμους που δεν μπορούσαν να ζήσουν μ’ αυτούς· ^a a v25 Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πατέρας μας έδωσε κακές εντολές. Αφού απέρριψαν τους καλούς του νόμους, ο λαός παραδόθηκε στις ολέθριες πρακτικές που ο ίδιος διάλεξε — η ειδωλολατρία τους αφέθηκε να ακολουθήσει τη θανατηφόρα πορεία της. ²⁶Τους άφησα να μολυνθούν με τα δώρα τους — με το να θυσιάζουν κάθε πρωτότοκο — για να τους γεμίσω φρίκη, ώστε να ξέρουν πως εγώ είμαι ο Πατέρας τους.

²⁷Γι’ αυτό, θνητέ, πες στον λαό του Ισραήλ: Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Και σ’ αυτό ακόμα με βλασφήμησαν οι πρόγονοί σας, φερόμενοι άπιστα απέναντί μου: ²⁸Αφού τους έφερα στη χώρα που με υψωμένο χέρι ορκίστηκα να τους δώσω, είδαν κάθε ψηλό λόφο και κάθε φουντωτό δέντρο, κι εκεί θυσίασαν τις προσφορές τους, παρουσίασαν δώρα που με εξόργισαν, ανέβασαν το ευχάριστο θυμίαμά τους κι έχυσαν τις σπονδές τους. ²⁹Τότε τους ρώτησα: Τι είναι αυτός ο ψηλός τόπος όπου εξακολουθείτε να πηγαίνετε; (Ονομάζεται Βαμά μέχρι σήμερα). ^b b v29 Το όνομα Βαμά σημαίνει έναν ειδωλολατρικό «ψηλό τόπο». Η ερώτηση παίζει με τον ήχο του — «τι είναι ο ψηλός τόπος όπου εξακολουθείτε να πηγαίνετε;» — και το όνομα έμεινε.

³⁰Γι’ αυτό πες στον λαό του Ισραήλ: Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Θα μολύνετε τον εαυτό σας όπως οι πρόγονοί σας και θα λαχταράτε τα βδελυρά τους είδωλα; ³¹Όταν παρουσιάζετε προσφορές και περνάτε τα παιδιά σας μέσα από τη φωτιά, εξακολουθείτε να μολύνετε τον εαυτό σας με όλα τα είδωλά σας, ακόμα και τώρα. Και να με συμβουλευτείτε εσείς, οίκε του Ισραήλ; Όσο είμαι ζωντανός, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας, δεν θα με συμβουλευτείτε.

³²Λέτε: «Ας γίνουμε σαν τα έθνη, σαν τους λαούς των άλλων χωρών, που λατρεύουν ξύλο και πέτρα». Όμως αυτό που βάζει ο νους σας δεν θα γίνει ποτέ.

³³Όσο σίγουρα ζω, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας, θα βασιλέψω πάνω σας με δυνατό χέρι, με απλωμένο βραχίονα και με ξεχυμένη οργή. ³⁴«Θα σας βγάλω μέσα από τα έθνη και θα σας συνάξω από τις χώρες όπου είχατε διασκορπιστεί, με δυνατό χέρι, με απλωμένο βραχίονα και με ξεχυμένη οργή. ³⁵Θα σας φέρω στην έρημο των εθνών, και εκεί θα σας κρίνω πρόσωπο με πρόσωπο». ³⁶Όπως έκρινα τους προγόνους σας στην έρημο της Αιγύπτου, έτσι θα κρίνω κι εσάς, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας. ³⁷«Θα σας μετρήσω καθώς θα περνάτε κάτω από το ραβδί μου και θα σας φέρω μέσα στον δεσμό της διαθήκης. ^c c v37 Οι βοσκοί μετρούσαν κι εξέταζαν το κοπάδι τους κάνοντας τα πρόβατα να περνούν ένα ένα κάτω από ένα υψωμένο ραβδί. Ο Πατέρας μας παρουσιάζει τον εαυτό του σαν τον βοσκό που μετρά τα δικά του. ³⁸Θα ξεκαθαρίσω ανάμεσά σας εκείνους που επαναστατούν και στασιάζουν εναντίον μου. Θα τους βγάλω από τη χώρα όπου ζουν, όμως δεν θα μπουν στη γη του Ισραήλ. Τότε θα ξέρετε πως εγώ είμαι ο Πατέρας σας».

³⁹Κι εσείς, λαέ του Ισραήλ, αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Πηγαίνετε, ο καθένας σας, να λατρεύετε τα είδωλά σας! Μα ύστερα σίγουρα θα με ακούσετε και δεν θα βεβηλώνετε πια το άγιο όνομά μου με τα δώρα σας και τα είδωλά σας. ⁴⁰Γιατί πάνω στο άγιο βουνό μου, στο ψηλό βουνό του Ισραήλ, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας, εκεί στη χώρα θα με λατρεύει όλος ο λαός του Ισραήλ, κι εκεί θα τους δεχτώ. Εκεί θα ζητήσω τις προσφορές σας, τα εκλεκτότερα δώρα σας και όλες τις άγιες θυσίες σας. ⁴¹«Θα σας δεχτώ σαν ευωδιαστό θυμίαμα, όταν θα σας βγάλω μέσα από τα έθνη και θα σας συνάξω από τις χώρες όπου είχατε διασκορπιστεί, και μέσα από εσάς θα δείξω την αγιότητά μου μπροστά στα έθνη. ⁴²Τότε θα ξέρετε πως εγώ είμαι ο Πατέρας σας, όταν θα σας φέρω στη γη του Ισραήλ, στη χώρα που με υψωμένο χέρι ορκίστηκα να δώσω στους προγόνους σας. ⁴³Εκεί θα θυμηθείτε τη διαγωγή σας και όλα τα έργα με τα οποία μολύνατε τον εαυτό σας, και θα μισήσετε τον εαυτό σας για όλο το κακό που κάνατε. ⁴⁴Θα ξέρετε πως εγώ είμαι ο Πατέρας σας, όταν θα σας μεταχειριστώ για χάρη του ονόματός μου, κι όχι σύμφωνα με τους κακούς σας δρόμους και τα διεφθαρμένα σας έργα, λαέ του Ισραήλ, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας».

Φωτιά ενάντια στον νότο

⁴⁵Μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

⁴⁶Θνητέ, στρέψε το πρόσωπό σου προς τον νότο· κήρυξε εναντίον του και προφήτευσε εναντίον του δάσους της νότιας χώρας. ⁴⁷Πες στο νότιο δάσος: Άκουσε τον λόγο του Πατέρα μας. Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Να, πρόκειται ν’ ανάψω μέσα σου μια φωτιά που θα καταφάει κάθε δέντρο, χλωρό και ξερό μαζί. Η φλόγα της δεν θα σβήσει· θα κάψει κάθε πρόσωπο από τον νότο ως τον βορρά. ⁴⁸Όλοι θα δουν πως εγώ, ο Πατέρας σας, την άναψα· και δεν θα σβήσει.

⁴⁹Τότε είπα: «Αχ, Κυρίαρχε Πατέρα! Λένε για μένα: “Μήπως απλώς μιλάει με παραβολές;”»