Hizqiyol 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Yettinchi yilning beshinchi oyida, oyning oʻninchi kunida, Isroilning baʼzi oqsoqollari Otamizdan soʻrab-surishtirish uchun kelib, oldimda oʻtirishdi.

²Shunda menga Otamizning soʻzi keldi:

³Ey inson bolasi, Isroil oqsoqollariga ayt: Hukmron Ota shunday deydi: Mendan soʻragani keldingizlarmi? Oʻz hayotim bilan qasam ichamanki, sizlarga Mendan soʻrashga yoʻl qoʻymayman, deydi Hukmron Ota.

⁴Ularni hukm qilasanmi? Ularni hukm qilasanmi, ey inson bolasi? Unda ularning ota-bobolari qilgan jirkanch ishlarni ularning yuziga sol, ⁵va ularga ayt: Hukmron Ota shunday deydi: Men Isroilni tanlagan kuni, Yoqub xonadonining avlodlariga qoʻl koʻtarib qasam ichdim va Misrda Oʻzimni ularga tanitdim. Qoʻlimni koʻtarib, ularga dedim: “Men sizlarning Otangizman.” ⁶Oʻsha kuni ularni Misrdan olib chiqib, Oʻzim ular uchun tanlab qoʻygan — sut va asal oqib turgan, barcha yurtlarning eng goʻzali boʻlgan yurtga eltishga qasam ichdim.

⁷Ularga dedim: “Har biringiz koʻzingiz tikilgan jirkanch butlarni uloqtirib tashlang; Misr butlari bilan oʻzingizni harom qilmang. Men sizlarning Otangizman.”

⁸Lekin ular Menga qarshi isyon koʻtarishdi va quloq solishni istamadilar; hech kim koʻzi yopishgan jirkanch narsalarni uloqtirmadi, hech kim Misr butlaridan voz kechmadi. Shunda Men gʻazabimni ularning ustiga toʻkib, oʻsha yerda, Misrda, ularga qarshi qahrimni sochaman, dedim. ⁹Lekin Men Oʻz nomim haqqi shunday ish tutdimki, toki ular yashab turgan xalqlar oldida — ularni Misrdan olib chiqib, Oʻzimni tanitganim oʻsha xalqlar oldida — nomim bulgʻanmasin.

¹⁰Shunday qilib, Men ularni Misrdan olib chiqib, sahroga boshlab keldim. ¹¹Ularga Oʻz qonun-qoidalarimni berdim, hukmlarimni ularga bildirdim — kim ularga rioya qilsa, yashaydi. ¹²Shuningdek, Oʻzim bilan ularning orasida belgi boʻlsin deb, ularga Shanba kunlarimni berdim, toki ular Meni — oʻzlarini muqaddas qiluvchi Otasi ekanimni bilsinlar.

¹³Lekin Isroil xonadoni sahroda Menga qarshi isyon koʻtardi. Ular Oʻz qonun-qoidalarim boʻyicha yurishni rad etdilar va hukmlarimni inkor qildilar — holbuki, kim ularga rioya qilsa, ular tufayli yashaydi — hamda Shanba kunlarimni butunlay bulgʻadilar. Shunda Men sahroda: ularni yoʻq qilish uchun gʻazabimni ustilariga toʻkaman, dedim. ¹⁴Lekin Men Oʻz nomim haqqi shunday ish tutdimki, toki ularni olib chiqqanimni koʻrgan xalqlar oldida nomim bulgʻanmasin. ¹⁵Sahroda Men yana qoʻlimni koʻtarib, ularga bergan — sut va asal oqib turgan, barcha yurtlarning eng goʻzali boʻlgan yurtga ularni olib kirmaslikka qasam ichdim, ¹⁶chunki ular hukmlarimni inkor qildilar, qonun-qoidalarimga eʼtibor bermadilar va Shanba kunlarimni bulgʻadilar; qalblari esa oʻz butlariga bogʻlangan edi. ¹⁷Shunday boʻlsa-da, Men ularga rahmim kelib, ularni sahroda butunlay yoʻq qilmadim. ¹⁸Sahroda ularning farzandlariga dedim: Ota-onalaringizning qoidalariga ergashmang, ularning hukmlariga rioya qilmang va ularning butlari bilan oʻzingizni harom qilmang. ¹⁹“Men sizlarning Otangizman; Oʻz qonun-qoidalarimga ergashing va hukmlarimga rioya qilishga ehtiyot boʻling. ²⁰Shanba kunlarimni muqaddas tuting; ular Oʻzim bilan sizlarning oramizda belgi boʻladi, toki Meni — sizlarning Otangiz ekanimni bilasizlar.”

²¹Lekin farzandlar Menga qarshi isyon koʻtardilar. Ular Oʻz qonun-qoidalarimga ergashmadilar, hukmlarimga rioya qilmadilar — holbuki, kim ularga rioya qilsa, yashaydi — va Shanba kunlarimni bulgʻadilar. Shunda Men: qahrimni ularning ustiga toʻkaman, sahroda gʻazabimni ularga sochaman, dedim. ²²Lekin Men qoʻlimni tortib, Oʻz nomim haqqi shunday ish tutdimki, toki ularni olib chiqqanimni koʻrgan xalqlar oldida nomim bulgʻanmasin. ²³Sahroda Men qoʻlimni koʻtarib, ularni xalqlar orasiga tarqatib, yurtlar boʻylab sochib yuborishga qasam ichdim, ²⁴chunki ular hukmlarimga rioya qilmadilar, qonun-qoidalarimni inkor etdilar, Shanba kunlarimni bulgʻadilar va koʻzlari ota-onalarining butlariga tamshandi. ²⁵Shunday qilib, Men ularga yaxshi boʻlmagan qonun-qoidalarni va ular tufayli yashay olmaydigan hukmlarni berdim; ^a a v25 Bu Otamiz yovuz amrlar berdi, degani emas. Xalq Uning yaxshi hukmlarini rad etgani uchun, oʻzlari tanlagan halokatli odatlar ixtiyoriga topshirildi — butparastligi oʻzining oʻldiruvchi yoʻlidan ketaverdi. ²⁶Ularni oʻz sovgʻalari bilan harom boʻlishiga yoʻl qoʻydim — har bir toʻngʻich qurbonlik qilindi — toki ular dahshatga toʻlsin va Meni oʻzlarining Otasi ekanimni bilsinlar.

²⁷Shunday ekan, ey inson bolasi, Isroil xalqiga ayt: Hukmron Ota shunday deydi: Shunda ham ota-bobolaringiz Menga xiyonat qilib, Meni haqorat qildilar: ²⁸Men ularga berishga qoʻl koʻtarib qasam ichgan yurtga ularni olib kirganimdan keyin, ular har bir baland tepalik va bargli daraxtni koʻrib, oʻsha yerda qurbonliklarini soʻyib, Meni gʻazablantirgan sovgʻalarini keltirib, xushbuy tutatqilarini tutatib, sharob nazrlarini toʻkdilar. ²⁹Shunda ulardan soʻradim: Siz borib turadigan bu baland sajdagoh nimasi? (U bugungi kungacha Bama deb ataladi.) ^b b v29 Bama nomi butparastlarning “baland joyi”ni bildiradi. Savol uning ohangi bilan oʻynaydi — “siz borib turadigan baland joy nimasi?” — va bu nom shu tarzda qolib ketdi.

³⁰Shunday ekan, Isroil xalqiga ayt: Hukmron Ota shunday deydi: Siz ota-bobolaringiz kabi oʻzingizni harom qilib, ularning jirkanch butlariga tamshanasizmi? ³¹Sovgʻalaringizni keltirib, farzandlaringizni olovdan oʻtkazayotganingizda, hatto hozir ham barcha butlaringiz bilan oʻzingizni harom qilaverasiz. Ey Isroil xonadoni, Men sizlarga Oʻzimdan soʻrashga yoʻl qoʻyaymi? Oʻz hayotim bilan qasam ichamanki, deydi Hukmron Ota, Men sizlarga Oʻzimdan soʻrashga yoʻl qoʻymayman.

³²Sizlar: “Yogʻoch va toshga xizmat qilib, xalqlarga, boshqa yurtlarning ellariga oʻxshaylik,” deysizlar. Lekin koʻnglingizda tasavvur qilayotgan narsa hech qachon amalga oshmaydi.

³³Oʻz hayotim bilan qasam ichamanki, deydi Hukmron Ota, Men sizlar ustidan qudratli qoʻl, choʻzilgan bilak va toʻkilgan gʻazab bilan hukmronlik qilaman. ³⁴“Men sizlarni xalqlar orasidan olib chiqaman, qudratli qoʻl, choʻzilgan bilak va toʻkilgan gʻazab bilan sizlarni sochilgan yurtlardan yigʻaman. ³⁵Men sizlarni xalqlar sahrosiga olib kiraman va oʻsha yerda sizlar bilan yuzma-yuz hukm qilaman.” ³⁶Misr sahrosida ota-bobolaringizni hukm qilganimdek, sizlarni ham hukm qilaman, deydi Hukmron Ota. ³⁷“Men sizlarni tayogʻim ostidan oʻtkazayotib sanab chiqaman va sizlarni ahd rishtasiga bogʻlayman. ^c c v37 Choʻponlar qoʻylarini koʻtarilgan tayoq ostidan birma-bir oʻtkazib, suruvini sanar va tekshirar edi. Otamiz Oʻzini Oʻz suruvini sanayotgan choʻpon qiyofasida tasvirlamoqda. ³⁸Menga qarshi bosh koʻtarib isyon qiladiganlarni sizlarning orangizdan tozalab chiqaraman. Ularni yashab turgan yurtidan olib chiqaman, lekin ular Isroil yurtiga kirmaydilar. Shunda sizlar Meni oʻzingizning Otangiz ekanimni bilasizlar.”

³⁹Sizlarga kelsak, ey Isroil xalqi, Hukmron Ota shunday deydi: Boringlar, har biringiz oʻz butlaringizga xizmat qilavering! Lekin keyin, albatta, Menga quloq solasizlar va bundan buyon sovgʻalaringiz va butlaringiz bilan muqaddas nomimni bulgʻamaysizlar. ⁴⁰Chunki Oʻz muqaddas togʻimda — Isroilning baland togʻida, deydi Hukmron Ota — oʻsha yurtda butun Isroil xalqi Menga xizmat qiladi va oʻsha yerda Men ularni qabul qilaman. Oʻsha yerda sizlardan nazrlaringizni, eng yaxshi sovgʻalaringizni va barcha muqaddas qurbonliklaringizni talab qilaman. ⁴¹“Sizlarni xalqlar orasidan olib chiqib, sochilgan yurtlardan yigʻganimda, sizlarni xushbuy tutatqidek qabul qilaman va sizlar orqali xalqlar oldida Oʻzimning muqaddasligimni namoyon qilaman. ⁴²Sizlarni Isroil yurtiga — ota-bobolaringizga berishga qoʻl koʻtarib qasam ichgan yurtga olib kirganimda, shunda sizlar Meni oʻzingizning Otangiz ekanimni bilasizlar. ⁴³Oʻsha yerda sizlar oʻz yoʻl-yoʻrigʻingizni va oʻzingizni bulgʻagan barcha qilmishlaringizni eslaysizlar, qilgan barcha yovuzliklaringiz uchun oʻzingizdan nafratlanasizlar. ⁴⁴Ey Isroil xalqi, Men sizlar bilan yovuz yoʻllaringiz va buzuq qilmishlaringizga qarab emas, balki Oʻz nomim haqqi muomala qilganimda, sizlar Meni oʻzingizning Otangiz ekanimni bilasizlar, deydi Hukmron Ota.”

Janubga Qarshi Olov

⁴⁵Menga Otamizning soʻzi keldi:

⁴⁶Ey inson bolasi, janubga yuzlan; unga qarshi vaʼz qil va janubiy yurtning oʻrmoniga qarshi bashorat qil. ⁴⁷Janubiy oʻrmonga ayt: Otamizning soʻzini eshit. Hukmron Ota shunday deydi: Mana, Men sening ichingda har bir daraxtni — xoh koʻk, xoh quruq boʻlsin — yutadigan olov yoqaman. Uning alangasi oʻchmaydi; janubdan shimolgacha har bir yuzni kuydiradi. ⁴⁸Buni Men, sizlarning Otangiz, yoqqanimni hamma koʻradi; u oʻchmaydi.

⁴⁹Shunda men dedim: “Ey Hukmron Ota! Mening haqimda: «U faqat masallar bilan gapiryaptimi?» deyishmoqda.”