Esegiël 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹In die sewende jaar, die vyfde maand, op die tiende van die maand, het sommige van die ouderlinge van Israel gekom om ons Vader te raadpleeg, en hulle het voor my gaan sit.

²Toe het die woord van ons Vader tot my gekom:

³Sterfling, sê vir die ouderlinge van Israel: So sê die Soewereine Vader: Het julle gekom om my te raadpleeg? So seker as wat ek leef, ek sal julle nie toelaat om my te raadpleeg nie, sê die Soewereine Vader.

⁴Sal jy hulle oordeel? Sal jy hulle oordeel, Sterfling? Konfronteer hulle dan met die gruwelike dinge wat hulle voorvaders gedoen het, ⁵en sê vir hulle: So sê die Soewereine Vader: Op die dag toe ek Israel gekies het, het ek my hand in ’n eed opgehef vir die nageslag van Jakob se huis, en my aan hulle bekend gemaak in Egipte. Met opgehefte hand het ek vir hulle gesê: ‘Ek is julle Vader.’ ⁶Op daardie dag het ek gesweer om hulle uit Egipte te lei na ’n land wat ek vir hulle verken het, wat oorloop van melk en heuning, die mooiste van alle lande.

⁷Ek het vir hulle gesê: ‘Elkeen van julle, gooi die afstootlike beelde weg waarop julle oë gevestig is; moenie julleself onrein maak met Egipte se afgode nie. Ek is julle Vader.’

⁸Maar hulle het teen my in opstand gekom en wou nie luister nie; niemand het die gruwelike dinge weggegooi waaraan hulle oë vasgeklou het nie, en niemand het Egipte se afgode prysgegee nie. Daarom het ek gesê dat ek my toorn oor hulle sal uitstort en my woede teen hulle daar in Egipte sal uitwoed. ⁹Maar ter wille van my naam het ek opgetree, sodat dit nie ontheilig sou word voor die nasies onder wie hulle gewoon het nie, voor wie ek myself bekend gemaak het deur hulle uit Egipte te lei.

¹⁰So het ek hulle uit Egipte gelei en hulle in die woestyn ingebring. ¹¹Ek het hulle my insettinge gegee en my wette aan hulle bekend gemaak—elkeen wat hulle gehoorsaam, sal lewe. ¹²Ek het ook my sabbatte aan hulle gegee as ’n teken tussen ons, sodat hulle sou weet dat ek hulle Vader is, wat hulle heilig maak.

¹³Maar die huis van Israel het in die woestyn teen my in opstand gekom. Hulle het geweier om volgens my insettinge te wandel en het my wette verwerp—hoewel elkeen wat hulle onderhou, daardeur lewe—en hulle het my sabbatte heeltemal ontheilig. Daarom het ek in die woestyn gesê dat ek my toorn oor hulle sal uitstort om hulle te vernietig. ¹⁴Maar ek het ter wille van my naam opgetree, sodat dit nie ontheilig sou word voor die nasies wat gesien het hoe ek hulle uitgelei het nie. ¹⁵In die woestyn het ek ook my hand opgehef en gesweer om hulle nie in te bring in die land wat ek hulle gegee het nie—wat oorloop van melk en heuning, die lieflikste van alle lande, ¹⁶want hulle het my wette verwerp, my insettinge verontagsaam en my sabbatte ontheilig, met hulle harte gerig op hulle afgode. ¹⁷Tog het ek medelye met hulle gehad en hulle nie in die woestyn vernietig nie. ¹⁸In die woestyn het ek vir hulle kinders gesê: Moenie julle ouers se voorskrifte volg of hulle wette onderhou of julleself met hulle afgode onrein maak nie. ¹⁹“Ek is julle Vader; volg my insettinge en sorg dat julle my wette onderhou. ²⁰Hou my sabbatte heilig; hulle sal ’n teken tussen ons wees, sodat julle sal weet ek is julle Vader.”

²¹Maar die kinders het teen my in opstand gekom. Hulle het nie my insettinge gevolg of my wette onderhou nie—die mens wat hulle gehoorsaam, sal lewe—en hulle het my sabbatte ontheilig. Daarom het ek gesê dat ek my woede oor hulle sal uitstort en my grimmigheid teen hulle in die woestyn sal uitwoed. ²²Maar ek het my hand teruggehou en ter wille van my naam opgetree, sodat dit nie ontheilig sou word voor die nasies wat gesien het hoe ek hulle uitgelei het nie. ²³Met opgehefte hand het ek in die woestyn vir hulle gesweer om hulle onder die nasies te verstrooi en hulle oor die lande te versprei, ²⁴omdat hulle my wette nie gehoorsaam het nie, my insettinge verwerp het, my sabbatte ontheilig het en hulle oë na hulle ouers se afgode begeer het. ²⁵Daarom het ek hulle insettinge gegee wat nie goed was nie en wette waardeur hulle nie kon lewe nie; ^a a v25 Dit beteken nie dat ons Vader bose gebooie gegee het nie. Nadat hulle sy goeie wette verwerp het, is die volk oorgegee aan die verwoestende praktyke wat hulle self gekies het—hulle afgodery is gelaat om sy dodelike loop te neem. ²⁶Ek het hulle onrein laat word deur hulle gawes—elke eersgeborene geoffer—om hulle met afgryse te vul, sodat hulle sou weet ek is hulle Vader.

²⁷Daarom, Sterfling, sê vir die volk van Israel: So sê die Soewereine Vader: Ook hierin het julle voorvaders my gelaster deur ontrou aan my te wees: ²⁸Nadat ek hulle in die land ingebring het wat ek met opgehefte hand gesweer het om aan hulle te gee, het hulle elke hoë heuwel en lowerryke boom gesien, hulle offers daar gebring, gawes aangebied wat my geterg het, hulle welriekende wierook opgestuur en hulle drankoffers uitgegiet. ²⁹Toe het ek vir hulle gevra: Wat is hierdie hoogte waarheen julle aanhou gaan? (Tot vandag toe Bama genoem.). ^b b v29 Die naam Bama beteken ’n heidense “hoogte.” Die vraag speel op die klank daarvan — “wat is die hoogte waarheen julle aanhou gaan?” — en die naam het bly vassteek.

³⁰Daarom, sê vir die volk van Israel: So sê die Soewereine Vader: Sal julle julleself onrein maak soos julle voorvaders en begeer na hulle afstootlike beelde? ³¹Wanneer julle offers aanbied en julle kinders deur die vuur laat gaan, bly julle julleself onrein maak met al julle afgode, selfs nou. Moet ek deur julle geraadpleeg word, huis van Israel? So seker as wat ek leef, sê die Soewereine Vader, ek sal nie deur julle geraadpleeg word nie.

³²Julle sê: ‘Kom ons wees soos die nasies, soos die volke van ander lande, wat hout en klip dien.’ Maar wat julle gedagtes bedink, sal nooit gebeur nie.

³³So seker as wat ek leef, sê die Soewereine Vader, ek sal met ’n sterk hand, ’n uitgestrekte arm en uitgestorte toorn oor julle regeer. ³⁴“Ek sal julle uit die nasies uitbring, julle versamel uit die lande waar julle verstrooi is, met ’n sterk hand, ’n uitgestrekte arm en uitgestorte toorn. ³⁵Ek sal julle in die woestyn van die nasies inbring, en julle daar van aangesig tot aangesig oordeel.” ³⁶Soos ek julle voorvaders in Egipte se woestyn geoordeel het, so sal ek julle oordeel, sê die Soewereine Vader. ³⁷“Ek sal julle tel terwyl julle onder my staf deurgaan, en julle in die band van die verbond inbring. ^c c v37 Herders het hulle kudde getel en gekeur deur die skape een vir een onder ’n opgehefte staf te laat deurgaan. Ons Vader beeld homself uit as die herder wat sy eie tel. ³⁸Ek sal dié wat teen my opstaan en rebelleer, uit julle midde verwyder. Ek sal hulle uit die land bring waar hulle woon, maar hulle sal nie die land van Israel binnegaan nie. Dan sal julle weet ek is julle Vader.”

³⁹En julle, volk van Israel, so sê die Soewereine Vader: Gaan, elkeen van julle, dien julle afgode! Maar daarna sal julle sekerlik na my luister en nie langer my heilige naam ontheilig met julle gawes en julle afgode nie. ⁴⁰Want op my heilige berg, Israel se hoë berg, sê die Soewereine Vader, daar in die land sal die hele volk van Israel my dien, en daar sal ek hulle aanneem. Daar sal ek julle offers vereis, julle beste gawes en al julle heilige offerandes. ⁴¹“Ek sal julle aanneem soos welriekende wierook wanneer ek julle uit die nasies uitbring en julle versamel uit die lande waar julle verstrooi is, en deur julle sal ek myself heilig betoon voor die nasies. ⁴²Dan sal julle weet ek is julle Vader, wanneer ek julle in die land van Israel inbring, die land wat ek met opgehefte hand gesweer het om aan julle voorvaders te gee. ⁴³Daar sal julle julle gedrag onthou en al die dade waarmee julle julleself verontreinig het, en julle sal julleself verafsku oor al die kwaad wat julle gedoen het. ⁴⁴Julle sal weet ek is julle Vader wanneer ek ter wille van my naam met julle handel, nie volgens julle bose weë en verdorwe dade nie, volk van Israel, sê die Soewereine Vader.”

Vuur teen die Suide

⁴⁵Die woord van ons Vader het tot my gekom:

⁴⁶Sterfling, draai jou gesig na die suide; preek daarteen en profeteer teen die woud van die suidland. ⁴⁷Sê vir die suidelike woud: Hoor die woord van ons Vader. So sê die Soewereine Vader: Ek staan op die punt om ’n vuur in jou aan te steek wat elke boom verteer, groen en droog eweneens. Sy vlam sal nie geblus word nie; dit sal elke gesig van suid tot noord verskroei. ⁴⁸Almal sal sien dat ek, julle Vader, dit aangesteek het; dit sal nie uitgaan nie.

⁴⁹Toe het ek gesê: “Ag, Soewereine Vader! Hulle sê van my: ‘Praat hy nie maar net in gelykenisse nie?’”