اسان جي پيءُ پاڻ کان پڇا ڪرڻ کان انڪار ڪيو

بزرگ پڇا ڪرڻ لاءِ اچن ٿا ۽ اسان جو پيءُ کانئن پڇا ٿيڻ کان انڪار ڪري ٿو، ۽ بدران سندن تاريخ جو جائزو وٺي ٿو: مصر ۾، بيابان ۾ ۽ ملڪ ۾ بغاوت. هر ڀيري هن پنهنجي نالي جي خاطر پاڻ کي روڪيو. هو کين گڏ ڪندو ۽ روبرو سندن عدالت ڪندو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3–44, 46–48

باب 20.

ستين سال جي پنجين مهيني جي ڏهين تاريخ تي، اسرائيل جا ڪي بزرگ اسان جي پيءُ کان پڇڻ لاءِ اچي، منهنجي اڳيان ويهي رهيا.

پوءِ مون وٽ اسان جي پيءُ جو هي ڪلام آيو:

اي فاني انسان، اسرائيل جي بزرگن کي ٻڌاءِ تہ اقتدار وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: ڇا اوهين مون کان پڇڻ آيا آهيو؟ مون کي منهنجي حياتيءَ جو قسم، آءٌ اوهان کي پاڻ کان پڇڻ نہ ڏيندس، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي.

ڇا تون انهن جو انصاف ڪندين؟ اي فاني انسان، ڇا تون انهن جو انصاف ڪندين؟ پوءِ سندن ابن ڏاڏن جا ڪيل نفرت جوڳا ڪم کين ڏيکاري ملامت ڪر، کين چؤ تہ اقتدار وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: جنهن ڏينهن مون اسرائيل کي چونڊيو، تنهن ڏينهن يعقوب جي گھراڻي جي نسل سان قسم کڻي هٿ مٿي ڪيو، ۽ مصر ۾ کين پاڻ ظاهر ڪيو. هٿ مٿي ڪري مون کين چيو تہ ’آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.‘ تنهن ڏينهن مون قسم کنيو تہ کين مصر مان ڪڍي انهيءَ ملڪ ۾ آڻيندس جيڪو مون سندن لاءِ ڏسي رکيو هو، جنهن ۾ کير ۽ ماکيءَ جون وهڪريون وهن ٿيون، ۽ جيڪو سڀني ملڪن ۾ سڀ کان سٺو آهي.

مون کين چيو تہ ’اوهان مان هر ڪو پنهنجين اکين ۾ ٻسايل ڪراهت جوڳيون مورتيون ڦٽيون ڪري، ۽ مصر جي بتن سان پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪريو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.‘

پر هنن مون سان بغاوت ڪئي ۽ ٻڌڻ نہ گھريائون؛ ڪنهن بہ پنهنجين اکين ۾ چنبڙيل ڪراهت جوڳيون شيون ڦٽيون نہ ڪيون، نڪي مصر جا بت ڇڏيائون. تنهنڪري مون چيو تہ مصر ۾ ئي مٿن پنهنجو غضب نازل ڪندس ۽ پنهنجي ڪاوڙ پوري ڪندس. پر مون پنهنجي نالي جي خاطر عمل ڪيو، تہ جيئن اهو انهن قومن جي اڳيان بي حرمت نہ ٿئي جن ۾ اهي رهندا هئا، ۽ جن جي اڳيان مون کين مصر مان ڪڍي پاڻ کي ظاهر ڪيو هو.

تنهنڪري مون کين مصر مان ڪڍي بيابان ۾ آندو. مون کين پنهنجا فرمان ڏنا ۽ پنهنجا قانون ڄاڻايا—جيڪو انهن تي عمل ڪندو سو جيئرو رهندو. مون کين پنهنجا سبت بہ اسان جي وچ ۾ نشاني طور ڏنا، تہ جيئن اهي ڄاڻن تہ آءٌ سندن پيءُ آهيان، جيڪو کين پاڪ ڪري ٿو.

پر اسرائيل جي گھراڻي بيابان ۾ مون سان بغاوت ڪئي. هنن منهنجن فرمانن تي هلڻ کان انڪار ڪيو ۽ منهنجا قانون رد ڪيا—جيتوڻيڪ جيڪو انهن تي عمل ڪري ٿو سو انهن سان جيئرو رهي ٿو—۽ منهنجن سبتن جي سخت بي حرمتي ڪيائون. تنهنڪري مون بيابان ۾ چيو تہ مٿن پنهنجو غضب نازل ڪري کين ناس ڪندس. پر مون پنهنجي نالي جي خاطر عمل ڪيو، تہ جيئن اهو انهن قومن جي اڳيان بي حرمت نہ ٿئي جن مون کي کين ڪڍندي ڏٺو هو. بيابان ۾ مون هٿ مٿي ڪري قسم کنيو تہ کين انهيءَ ملڪ ۾ نہ آڻيندس جيڪو مون کين ڏنو هو—جنهن ۾ کير ۽ ماکيءَ جون وهڪريون وهن ٿيون، ۽ جيڪو سڀني ملڪن کان وڌيڪ دلڪش آهي— ڇاڪاڻ تہ هنن منهنجا قانون رد ڪيا، منهنجن فرمانن تي ڌيان نہ ڏنو ۽ منهنجن سبتن جي بي حرمتي ڪئي، ڇو تہ سندن دل پنهنجن بتن ۾ لڳل هئي. تڏهن بہ مون کي مٿن رحم آيو، تنهنڪري بيابان ۾ مون کين ختم نہ ڪيو. بيابان ۾ مون سندن ٻارن کي چيو تہ اوهين پنهنجن وڏن جي ريتن تي نہ هلو، نڪي سندن قانون مڃيو، نڪي سندن بتن سان پاڻ کي ناپاڪ ڪريو. ”آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان؛ منهنجن فرمانن تي هلو ۽ منهنجا قانون مڃڻ ۾ هوشيار رهو. منهنجا سبت پاڪ رکو؛ اهي اسان جي وچ ۾ نشاني ٿيندا، تہ جيئن اوهين ڄاڻو تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“

پر ٻارن مون سان بغاوت ڪئي. نہ منهنجن فرمانن تي هليا، نڪي منهنجا قانون مڃيائون—جيڪو انهن تي عمل ڪندو سو جيئرو رهندو—۽ منهنجن سبتن جي بي حرمتي ڪيائون. تنهنڪري مون چيو تہ بيابان ۾ مٿن پنهنجي ڪاوڙ ڦوڪيندس ۽ پنهنجو غضب پورو ڪندس. پر مون پنهنجو هٿ روڪي ڇڏيو ۽ پنهنجي نالي جي خاطر عمل ڪيو، تہ جيئن اهو انهن قومن جي اڳيان بي حرمت نہ ٿئي جن مون کي کين ڪڍندي ڏٺو هو. بيابان ۾ مون هٿ مٿي ڪري قسم کنيو تہ کين قومن ۾ ڇڙوڇڙ ڪندس ۽ ملڪن ۾ پکيڙي ڇڏيندس، ڇاڪاڻ تہ هنن منهنجا قانون نہ مڃيا، منهنجا فرمان رد ڪيا، منهنجن سبتن جي بي حرمتي ڪئي، ۽ سندن اکيون پنهنجن وڏن جي بتن تي لالچائيون. تنهنڪري مون کين اهڙا حڪم ڏنا جيڪي سٺا نہ هئا ۽ اهڙا قانون جن سان اهي جيئرا رهي نہ سگھيا؛ ^a مون کين سندن ئي نذرانن جي ڪري ناپاڪ ٿيڻ ڏنو—هر پهريون ڄاول قربان ڪيو ويو—تہ جيئن کين دهشت ۾ وجهان ۽ اهي ڄاڻن تہ آءٌ سندن پيءُ آهيان.

تنهنڪري اي فاني انسان، اسرائيل جي ماڻهن کي ٻڌاءِ تہ اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي: انهيءَ ۾ بہ اوهان جي ابن ڏاڏن مون سان بيوفائي ڪري مون تي ڪفر بڪيو: جڏهن مون کين انهيءَ ملڪ ۾ آندو جنهن کي ڏيڻ جو مون هٿ مٿي ڪري قسم کنيو هو، تڏهن هنن هر اوچي ٽڪري ۽ گھاٽو وڻ ڏسي، اتي پنهنجيون قربانيون ڪيون، مون کي ڪاوڙائيندڙ نذرانا پيش ڪيا، پنهنجو خوشبوءَ وارو لوبان چاڙهيو ۽ پنهنجا پيئڻ جا نذرانا اوتيا. تڏهن مون کانئن پڇيو تہ هي ڪهڙو اوچو هنڌ آهي جتي اوهين پيا وڃو؟ (اڄ ڏينهن تائين ان کي بامه سڏجي ٿو.) ^b

تنهنڪري اسرائيل جي ماڻهن کي چؤ تہ اقتدار وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: ڇا اوهين پنهنجن ابن ڏاڏن وانگر پاڻ کي ناپاڪ ڪندا ۽ سندن ڪراهت جوڳين مورتين تي لالچائيندا؟ جڏهن اوهين نذرانا پيش ڪريو ٿا ۽ پنهنجن ٻارن کي باهہ مان لنگھايو ٿا، تڏهن اوهين اڄ تائين پنهنجن سڀني بتن سان پاڻ کي ناپاڪ ڪندا رهو ٿا. اي اسرائيل جا گھراڻا، ڇا آءٌ اوهان کي پاڻ کان پڇڻ ڏيان؟ مون کي منهنجي حياتيءَ جو قسم، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي، آءٌ اوهان کي پاڻ کان پڇڻ نہ ڏيندس.

اوهين چئو ٿا تہ ’اچو تہ قومن وانگر، ٻين ملڪن جي ماڻهن وانگر، ڪاٺ ۽ پٿر جي پوڄا ڪريون.‘ پر جيڪو اوهان جي من ۾ آهي سو ڪڏهن بہ نہ ٿيندو.

مون کي منهنجي حياتيءَ جو قسم، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي، آءٌ مضبوط هٿ، ڊگھي ٻانهن ۽ اوتيل غضب سان اوهان تي حڪومت ڪندس. ”مضبوط هٿ، ڊگھي ٻانهن ۽ اوتيل غضب سان آءٌ اوهان کي قومن مان ڪڍندس ۽ انهن ملڪن مان گڏ ڪندس جتي اوهين پکڙيل هئا. آءٌ اوهان کي قومن جي بيابان ۾ آڻيندس، ۽ اتي منهن مقابل اوهان جو انصاف ڪندس.“ جيئن مون مصر جي بيابان ۾ اوهان جي ابن ڏاڏن جو انصاف ڪيو، تيئن آءٌ اوهان جو انصاف ڪندس، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي. ”آءٌ اوهان کي پنهنجي لٺ هيٺان لنگھائيندي ڳڻيندس ۽ عهد جي بندش ۾ آڻيندس. ^c آءٌ اوهان مان باغي ۽ سرڪش ماڻهن کي ڇاڻي ڪڍندس. کين انهيءَ ملڪ مان ڪڍندس جتي اهي رهن ٿا، پر اهي اسرائيل جي ملڪ ۾ داخل نہ ٿيندا. تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“

پر اي اسرائيل جا ماڻهو، اوهان لاءِ اقتدار وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي: وڃو، اوهان مان هر ڪو پنهنجن بتن جي پوڄا ڪري! پر پوءِ اوهين ضرور مون کي ٻڌندا ۽ پنهنجن نذرانن ۽ بتن سان منهنجي پاڪ نالي جي وڌيڪ بي حرمتي نہ ڪندا. ڇاڪاڻ تہ منهنجي پاڪ جبل تي، اسرائيل جي اوچي جبل تي، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي، اتي ملڪ ۾ اسرائيل جا سڀ ماڻهو منهنجي خدمت ڪندا، ۽ اتي آءٌ کين قبول ڪندس. اتي آءٌ اوهان جا نذرانا، اوهان جون بهترين سوکڙيون ۽ اوهان جون سڀ پاڪ قربانيون گھرندس. ”جڏهن آءٌ اوهان کي قومن مان ڪڍندس ۽ انهن ملڪن مان گڏ ڪندس جتي اوهين پکڙيل هئا، تڏهن اوهان کي خوشبودار لوبان وانگر قبول ڪندس، ۽ اوهان جي وسيلي قومن جي اڳيان پاڻ کي پاڪ ظاهر ڪندس. جڏهن آءٌ اوهان کي اسرائيل جي ملڪ ۾ آڻيندس، جنهن ملڪ کي اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏيڻ لاءِ مون هٿ مٿي ڪري قسم کنيو هو، تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. اتي اوهين پنهنجي هلت ۽ اهي سڀ ڪم ياد ڪندا جن سان اوهان پاڻ کي ناپاڪ ڪيو هو، ۽ پنهنجين سڀني برائين جي ڪري پاڻ کان نفرت ڪندا. اي اسرائيل جا ماڻهو، جڏهن آءٌ پنهنجي نالي جي خاطر اوهان سان معاملو ڪندس، نہ تہ اوهان جي بڇڙين راهن ۽ بگڙيل ڪمن موجب، تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي.“

ڏکڻ خلاف باهہ

اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو:

اي فاني انسان، ڏکڻ ڏانهن منهن ڪر؛ ان جي خلاف منادي ڪر ۽ ڏکڻ واري ملڪ جي ٻيلي جي خلاف نبوت ڪر. ڏکڻ جي ٻيلي کي چؤ تہ اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌ. اقتدار وارو پيءُ ٿو فرمائي: آءٌ تو ۾ باهہ ڀڙڪائڻ وارو آهيان جيڪا هر وڻ کي، ساوو هجي يا سڪل، کائي ويندي. ان جي ڀڙڪي کي وسائي نہ سگھبو؛ ڏکڻ کان اتر تائين هر منهن کي ساڙي ڇڏيندي. هر ڪو ڏسندو تہ مون، تنهنجي پيءُ، اها ٻاري آهي؛ اها نہ وسندي.

پوءِ مون چيو تہ ”ها افسوس، اي اقتدار وارا پيءُ! اهي منهنجي باري ۾ چون ٿا تہ ’ڇا هي رڳو مثالن ۾ نہ ٿو ڳالهائي؟‘“

حاشيا

^aحزقيل 20:25 — ان جو مطلب اهو ناهي تہ اسان جي پيءُ بڇڙا حڪم ڏنا. جڏهن ماڻهن سندس سٺا قانون رد ڪيا، تڏهن کين انهن تباهيءَ جهڙين رسمن جي حوالي ڪيو ويو جيڪي هنن پاڻ چونڊيون هيون—سندن بت پرستيءَ کي پنهنجي موتمار راهہ تي هلڻ ڏنو ويو.
^bحزقيل 20:29 — بامه نالي جو مطلب بت پرستن جو ”اوچو هنڌ“ آهي. سوال ان جي آواز سان کيڏي ٿو—”اهو اوچو هنڌ ڪهڙو آهي جتي اوهين پيا وڃو؟“—۽ اهو نالو قائم رهي ويو.
^cحزقيل 20:37 — ريڍار پنهنجي رڍن کي هڪ هڪ ڪري مٿي ڪيل لٺ هيٺان لنگھائي ڳڻيندا ۽ پرکيندا هئا. اسان جو پيءُ پاڻ کي ريڍار طور ٿو ڏيکاري جيڪو پنهنجن کي ڳڻي ٿو.