حزقيل 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو.

²اي ابنِ آدم، يروشلم ڏانهن منهن ڪر، سندس پاڪ ماڳن جي خلاف واعظ ڪر، ۽ اسرائيل جي ملڪ جي خلاف نبوت ڪر، ³اسرائيل جي ملڪ کي چؤ تہ ”تنهنجو پيءُ ٿو فرمائي: آءٌ تنهنجي خلاف آهيان. آءٌ پنهنجي ميان مان پنهنجي تلوار ڪڍي، تو مان سچار ۽ بدڪار ٻنهي کي ڪپي ڇڏيندس. ⁴جيئن تہ آءٌ تو مان سچار ۽ بدڪار ٻنهي کي ڪپي ڇڏيندس، تنهنڪري منهنجي تلوار پنهنجي ميان مان نڪري ڏکڻ کان اتر تائين هر ڪنهن جي خلاف ايندي. ⁵تڏهن سڀ ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان. مون پنهنجي تلوار پنهنجي ميان مان ڪڍي آهي، ۽ اها وري موٽي نہ ايندي.

⁶اي ابنِ آدم، تون آهون ڀر! ٽٽل دل ۽ ڪڙي غم سان سندن اکين اڳيان آهون ڀر. ⁷جڏهن اهي تو کان پڇن تہ ’تون ڇو آهون ڀرين ٿو؟‘ تڏهن کين چؤ تہ ’انهيءَ خبر جي ڪري جيڪا اچي رهي آهي. هر دل ڳري ويندي، هر هٿ ڍرو ٿي پوندو، هر روح بيهوش ٿي ويندو، ۽ هر گوڏو پاڻي ٿي ويندو. ڏس، اها اچي ٿي، ۽ ضرور ٿيندي، مختيار پيءُ ٿو فرمائي.‘“

⁸اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو.

⁹اي ابنِ آدم، نبوت ڪري چؤ تہ مختيار پيءُ ٿو فرمائي: ”تلوار، تلوار، تيز ڪيل ۽ صاف ڪيل بہ، ¹⁰قتل لاءِ تيز ڪيل، بجلي وانگر چمڪڻ لاءِ صاف ڪيل. ڇا پوءِ اسين خوشي ڪريون؟ تلوار منهنجي پٽ جي عصا کي، جيئن هر وڻ کي، حقير ٿي ڄاڻي. ¹¹تلوار صاف ڪرڻ لاءِ مقرر ڪئي وئي آهي، تہ جيئن هٿ ۾ جهلجي؛ اها تيز ٿيل ۽ صاف ٿيل آهي، قاتل جي هٿ لاءِ تيار. ¹²اي ابنِ آدم، روءُ ۽ دانهون ڪر، ڇاڪاڻ تہ اها منهنجي قوم تي اچي ٿي؛ اها اسرائيل جي سڀني اميرن تي اچي ٿي. اهي منهنجي قوم سان گڏ تلوار جي حوالي ڪيا ويا آهن. تنهنڪري غم ۾ پنهنجي ران تي ڌڪ هڻ.“ ¹³ضرور اها آزمائي ويندي. پوءِ جيڪڏهن اها عصا بہ، جنهن کي اها حقير ٿي ڄاڻي، وڌيڪ نہ رهي تہ ڇا؟ مختيار پيءُ ٿو فرمائي. ¹⁴”تنهنڪري تون، اي ابنِ آدم، نبوت ڪر ۽ پنهنجا هٿ ٺپ. تلوار ٻه ڀيرا، بلڪ ٽي ڀيرا وار ڪري—قتل لاءِ تلوار، وڏي قتل عام لاءِ تلوار، جيڪا چوڌاري کان کين گھيرو ڪري ٿي، ¹⁵تہ جيئن دليون ڳرن ۽ ڪرندڙ گھڻا ٿين. سندن سڀني دروازن تي مون قتل لاءِ تلوار رکي آهي. آه! اها بجلي وانگر چمڪڻ لاءِ ٺاهي وئي آهي، قتل لاءِ ڪڍي وئي آهي. ¹⁶ساڄي پاسي وار ڪر، پوءِ کاٻي پاسي، جيڏانهن بہ تنهنجي ڌار ڦيرائي وڃي. ¹⁷آءٌ بہ پنهنجا هٿ ٺپيندس، ۽ منهنجو غضب ٿڌو ٿي ويندو. مون، تنهنجي پيءُ، چيو آهي.“

¹⁸اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو.

¹⁹”اي ابنِ آدم، بابل جي بادشاهه جي تلوار لاءِ ٻه رستا مقرر ڪر، ٻئي هڪ ئي ملڪ مان نڪرن. جتي رستو ڪنهن شهر ڏانهن ورهائجي ٿو، اتي هڪ نشاني ٿنڀو ٺاهه. ²⁰هڪ رستو عمونين جي ربه جي خلاف تلوار لاءِ مقرر ڪر، ٻيو يهوداه ۽ قلعي بند يروشلم جي خلاف. ²¹بابل جو بادشاهه شگون ڏسڻ لاءِ انهيءَ موڙ تي بيهي ٿو جتي ٻئي رستا ورهائجن ٿا. هو تير ڇنڊي ٿو، گھريلو بتن کان پڇي ٿو، ڪليجو ڏسي ٿو. ^a a v21 تير ڇنڊڻ، گھريلو بتن کان پڇڻ ۽ جانور جو ڪليجو ڏسڻ، شگون ڏسڻ جا ٽي بابلي طريقا هئا، جيڪي هتي اهو فيصلو ڪرڻ لاءِ استعمال ٿيا تہ پهرين ڪهڙي شهر تي حملو ڪجي. ²²سندس ساڄي هٿ ۾ يروشلم جو قرعو نڪري ٿو: ڀتيون ڊاهڻ جا آلا لڳائڻ، قتل جو حڪم ڏيڻ، جنگ جو ڪوڪارو ڪرڻ، دروازن جي خلاف ڀتيون ڊاهڻ جا آلا لڳائڻ، ڍڪ ٺاهڻ ۽ گھيري جا ڪم کڙا ڪرڻ. ²³جن هن سان وفاداريءَ جو قسم کنيو هو، تن کي اهو ڪوڙو شگون ڏسڻ ۾ ايندو، پر هو کين سندن ڏوهه ياد ڏياريندو ۽ کين پڪڙيندو.

²⁴تنهنڪري مختيار پيءُ ٿو فرمائي تہ ”جيئن تہ اوهان پنهنجي کليل بغاوت سان پنهنجو ڏوهه ياد ڏياريو آهي ۽ پنهنجن سڀني ڪمن ۾ پنهنجا گناهه ظاهر ڪيا آهن، تنهنڪري ڇاڪاڻ تہ اوهان ياد ڪيا ويا آهيو، اوهان بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ پڪڙيا ويندا. ²⁵پر اي اسرائيل جا ناپاڪ ۽ بدڪار امير، تنهنجو ڏينهن اچي پهتو آهي، تنهنجي آخري سزا جو وقت. ²⁶مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ پڳ لاھ، تاج کڻي ڇڏ. ڪجھ بہ اڳي جهڙو نہ رهندو: هيٺئين کي مٿي ڪيو ويندو، مٿئين کي هيٺ آندو ويندو. ²⁷ويراني! ويراني! آءٌ ان کي ويران ڪندس! جيستائين اهو نہ ايندو جنهن جو اهو حق آهي، تيستائين اها بحال نہ ٿيندي؛ کيس آءٌ تاج ڏيندس. ^b b v27 اسان جو پيءُ تخت کي هميشه لاءِ ناس نہ ٿو ڪري—هو ان کي حقدار بادشاهه لاءِ سانڀي ٿو رکي. هي هر ناڪام حڪمران کان اڳتي يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جنهن جي بادشاهي حقيقت ۾ آهي (لوقا 1:32-33).

²⁸تون، اي ابنِ آدم، نبوت ڪري چؤ تہ عمونين ۽ سندن طعنن بابت مختيار پيءُ هيئن ٿو فرمائي. چؤ تہ ”تلوار، تلوار، قتل ڪرڻ لاءِ ڪڍيل، کائي وڃڻ ۽ بجلي وانگر چمڪڻ لاءِ صاف ڪيل! ²⁹’تو بابت ڪوڙن خوابن ۽ ڪوڙي فال جي باوجود، اها انهن بدڪارن جي ڳچين تي رکي ويندي جيڪي قتل ٿيڻ وارا آهن، جن جو ڏينهن اچي پهتو آهي، سندن آخري سزا جو وقت. ³⁰تلوار کي ميان ۾ موٽائي ڇڏ! جنهن هنڌ تون پيدا ڪيو ويو، تنهنجي اصل جي ملڪ ۾، آءٌ تنهنجو انصاف ڪندس. ³¹آءٌ پنهنجو غصو تو تي ڇڪيندس؛ پنهنجي غضب جي باھ تو تي ڦوڪيندس ۽ تو کي وحشي ماڻهن جي حوالي ڪندس، جيڪي برباديءَ ۾ ماهر آهن. ³²تون باھ جو ٻارڻ ٿيندين، تنهنجو رت تنهنجي ملڪ ۾ وهايو ويندو، تون وري ياد نہ ڪيو ويندين. ڇاڪاڻ تہ مون، پيءُ، چيو آهي.‘“