Rama Ngunus Pedang-Na
Pedang demi pedang. Rama urang nyabut pedang-Na sorangan ngalawan jalma bener jeung jalma jahat sarua, sarta nitah Yehezkiel ngagerung tarik jeung keprok-keprok supaya jalma-jalma ngarasa yén éta keur datang. Raja Babul ngocok-ngocok panah di parapatan jalan, sarta undianana murag ka Yerusalem.
21 1Aya pangandika ti Rama urang ka kaula:
2Eh anak manusa, arahkeun beungeut maneh ka Yerusalem, hutbah ngalawan tempat-tempat sucina, nubuat ngalawan tanah Israil, 3sarta ucapkeun ka tanah Israil: “Kieu dawuhan Rama maraneh: Kami ngalawan maraneh. Kami rek ngunus pedang Kami tina sarangkana, sarta rek numpes ti antara maraneh, boh nu bener boh nu jahat. 4Ku sabab Kami rek numpes ti antara maraneh, boh nu bener boh nu jahat, nya eta sababna pedang Kami bakal kaluar tina sarangkana ngalawan saban jalma ti kidul nepi ka kaler. 5Harita saban jalma bakal nyaho yen Kami teh Rama. Kami geus ngunus pedang tina sarangkana, sarta moal disarungkeun deui.
6Maneh, eh anak manusa, kudu humarurung! Humarurung hareupeun maranehna bari hate ancur jeung nalangsa anu pait. 7Lamun maranehna nanya, ‘Ku naon maneh humarurung?’ tembalkeun, ‘Ku sabab beja anu keur datang. Unggal hate bakal leumpeuh, unggal leungeun bakal lungse, unggal jiwa bakal ngalempreh, unggal tuur bakal lemes jadi cai. Tuh, geus datang, sarta tangtu bakal kajadian, kitu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.’”
8Aya pangandika ti Rama urang ka kaula:
9Eh anak manusa, nubuat sarta ucapkeun: Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: “Pedang, pedang, geus diasah tur dikilapkeun, 10diasah pikeun ngabantay, dikilapkeun sina ngburinyay lir kilat. Naha kitu urang bakal suka bungah? Pedang teh ngahina iteuk karajaan putra Kami, cara ka saban tangkal. 11Pedang geus ditangtukeun pikeun dikilapkeun, sina dicekel ku leungeun; geus diasah tur dikilapkeun, sadia pikeun leungeun tukang ngabantay. 12Midangdam sarta ceurik tarik, eh anak manusa, sabab eta datang ngalawan umat Kami; eta datang ngalawan sakabeh pangeran Israil. Maranehna diserenkeun kana pedang bareng jeung umat Kami. Ku sabab eta, teunggeulan pingping maneh tanda nalangsa.” 13Tangtu bakal diuji. Kumaha upama iteuk karajaan anu dihina-hina ku pedang eta moal aya deui? kitu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa. 14“Ku sabab eta maneh, eh anak manusa, nubuat sarta tepukkeun dua leungeun maneh. Sina pedang nyabet dua kali, malah tilu kali—pedang paranti ngabantay, pedang paranti ngabantay gede-gedean, anu ngepung maranehna ti unggal juru, 15supaya hate jalma leumpeuh sarta anu tiwas loba pisan. Di sakabeh gapura maranehna Kami geus nempatkeun pedang paranti ngabantay. Euleuh! Eta dijieun sina ngburinyay lir kilat, diunus pikeun ngabantay. 16Nyabet ka katuhu, tuluy ka kenca, ka mana bae mata pedang maneh diarahkeun. 17Kami oge rek tepuk leungeun, sarta bebendu Kami bakal reda. Kami, Rama maraneh, geus ngadawuh.”
18Aya pangandika ti Rama urang ka kaula:
19“Eh anak manusa, jieun tanda dua jalan pikeun diliwatan ku pedang raja Babul, duanana kaluar ti hiji tanah. Jieun hiji tanda petunjuk dina tempat jalan nyagak nuju ka hiji kota. 20Jieun tanda hiji jalan pikeun pedang ngalawan Raba kota urang Amon, jeung jalan sejen ngalawan Yuda jeung Yerusalem anu kutana kuat. 21Raja Babul eureun di tempat jalan nyagak, tempat dua jalan papisah, pikeun neangan tanda alamat: manehna ngocok jamparing, nanya ka brahala imah, sarta nalungtik ati sato. a a v21 Ngocok jamparing, nanya ka brahala imah, jeung maca ati sato nya eta tilu cara urang Babul ngaramal, anu dipake di dieu pikeun mutuskeun kota mana anu rek diserang pangheulana. 22Dina leungeun katuhuna ragrag undian pikeun Yerusalem: pikeun masang alat gempur, marentah ngabantay, ngagorowokkeun surak perang, masang alat gempur kana gapura, nyieun tanggul, jeung ngadegkeun pakuwon pangepungan. 23Pikeun jalma-jalma anu geus sumpah satia ka manehna, hal eta kaciri siga tanda alamat palsu, tapi manehna bakal ngelingan kasalahan maranehna sarta newak maranehna.
24Ku sabab eta kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: “Ku sabab maraneh geus ngingetkeun kasalahan sorangan ngaliwatan pamberontakan anu tembrang, nembongkeun dosa-dosa maraneh dina sagala pagawean maraneh—ku sabab maraneh diinget-inget, maraneh bakal dicerek ku leungeun raja Babul. 25Jeung maneh, eh pangeran Israil anu najis tur jahat, poe maneh geus datang, waktu hukuman maneh anu pamungkas. 26Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa: Laan sorban eta, angkat makuta eta. Taya nu tetep saperti tadina: anu handap diangkat luhur, anu luhur diturunkeun handap. 27Ancur! Ancur! Kami rek ngancurkeun eta! Moal dipulihkeun deui nepi ka sumping Anjeunna anu sayaktina ngagaduhan hakna; ka Anjeunna makuta teh ku Kami rek dipaparinkeun. b b v27 Rama urang henteu ngancurkeun tahta eta salalanggengna — Mantenna nyimpen eta pikeun Raja anu sajati boga hak. Ieu nunjuk ngaliwatan sakabeh pamingpin anu gagal, nuju ka Yesus, Anjeunna anu saleresna kagungan Karajaan (Lukas 1:32-33).
28Jeung maneh, eh anak manusa, nubuat sarta ucapkeun: Kieu dawuhan Rama Nu Maha Kawasa ngeunaan urang Amon jeung hinaan-hinaanana. Ucapkeun: “Pedang, pedang, diunus pikeun ngabantay, dikilapkeun pikeun ngahakan sarta ngburinyay lir kilat! 29‘Sanajan aya titingalan palsu ngeunaan maneh jeung ramalan bohong, pedang eta bakal ditumpangkeun kana beuheung jalma-jalma jahat anu bakal dipaehan, anu poena geus datang, waktu hukumanana anu pamungkas. 30Sarungkeun deui pedang kana sarangkana! Di tempat maneh diciptakeun, di tanah asal maneh, Kami rek ngahukuman maneh. 31Kami rek ngucurkeun bebendu Kami ka maneh; Kami rek niupkeun seuneu amarah Kami ka maneh sarta rek nyerenkeun maneh ka jalma-jalma telenges, anu ahli dina ngaruksak. 32Maneh bakal jadi suluh seuneu, getih maneh bakal kaberekan di tanah maneh sorangan, sarta maneh moal diinget-inget deui. Sabab Kami, Rama, geus ngadawuh.’”