ሕዝቅኤል 21

21 ¹የአባታችን ቃል ወደ እኔ እንዲህ ሲል መጣ፦

²የሰው ልጅ ሆይ፣ ፊትህን ወደ ኢየሩሳሌም አቅና፤ በመቅደሶቿ ላይ ስበክ፤ በእስራኤልም ምድር ላይ ትንቢት ተናገር፤ ³ለእስራኤልም ምድር እንዲህ በል፦ “አባትህ እንዲህ ይላል፦ እኔ በአንተ ላይ ነኝ፤ ሰይፌን ከሰገባው እመዛለሁ፤ ጻድቁንም ኀጥኡንም ከአንተ አስወግዳለሁ። ⁴ጻድቁንም ኀጥኡንም ከአንተ ስለማስወግድ፣ ሰይፌ ከደቡብ እስከ ሰሜን ባለው ሁሉ ላይ ከሰገባው ይወጣል። ⁵ያን ጊዜ እኔ አባት እንደ ሆንሁ ሰው ሁሉ ያውቃል፤ ሰይፌን ከሰገባው መዝዤአለሁ፤ ዳግመኛም ወደ ሰገባው አይመለስም።

⁶አንተም የሰው ልጅ ሆይ፣ አቃስት! በተሰበረ ልብና በመሪር ኀዘን በዓይናቸው ፊት አቃስት። ⁷‘ስለ ምን ታቃስታለህ?’ ብለው በሚጠይቁህ ጊዜ፣ እንዲህ በል፦ ‘ስለሚመጣው ዜና ነው። ልብ ሁሉ ይቀልጣል፤ እጅ ሁሉ ይላላል፤ መንፈስ ሁሉ ይደክማል፤ ጕልበት ሁሉ እንደ ውሃ ይሆናል። እነሆ፣ ይመጣል፤ በእርግጥም ይሆናል፤ ይላል ጌታ አባት።’”

⁸የአባታችን ቃል ወደ እኔ እንዲህ ሲል መጣ፦

⁹የሰው ልጅ ሆይ፣ ትንቢት ተናገር፤ እንዲህ በል፦ ጌታ አባት እንዲህ ይላል፦ “ሰይፍ፣ ሰይፍ፣ ተስሎአል፤ ተወልውሎአልም፤ ¹⁰ለእርድ ተስሎአል፤ እንደ መብረቅ ያበራ ዘንድ ተወልውሎአል። ታዲያ ደስ ይበለን? ሰይፉ የልጄን በትረ መንግሥት ይንቃል፤ ዛፍን ሁሉ እንደሚንቅ። ¹¹ሰይፉ እንዲወለወል፣ በእጅም እንዲያዝ ተሰጥቷል፤ ተስሎአል፤ ተወልውሎአልም፤ ለገዳዩ እጅ ተዘጋጅቷል። ¹²ዋይ ዋይ በል፤ ጩኽም፣ የሰው ልጅ ሆይ፤ በሕዝቤ ላይ ይመጣልና፤ በእስራኤል መሳፍንት ሁሉ ላይ ይመጣል። ከሕዝቤ ጋር ለሰይፍ ተሰጥተዋል። ስለዚህ በኀዘን ጭንህን ምታ።” ¹³በእርግጥ ይፈተናል። ሰይፉ የሚንቀው በትረ መንግሥት እንኳ ባይኖር ምን ይሆናል? ይላል ጌታ አባት። ¹⁴“እንግዲህ አንተ የሰው ልጅ ሆይ፣ ትንቢት ተናገር፤ እጆችህንም አንድ ላይ አጨብጭብ። ሰይፉ ሁለት ጊዜ፣ ሦስት ጊዜ እንኳ ይውረድ፤ ለእርድ የተዘጋጀ ሰይፍ፣ ለታላቅ እርድ የተዘጋጀ ሰይፍ፣ ከየአቅጣጫው የሚከባቸው፤ ¹⁵ልቦች ይቀልጡ ዘንድ፣ የሚወድቁትም ይበዙ ዘንድ። በበሮቻቸው ሁሉ ለእርድ የተዘጋጀ ሰይፍ አኖርሁ። ወዮ! እንደ መብረቅ እንዲያበራ ተደርጓል፤ ለእርድም ተመዝዟል። ¹⁶ወደ ቀኝ ምታ፤ ከዚያም ወደ ግራ፤ ስለትህ ወደ ተመለሰበት ሁሉ። ¹⁷እኔም እጆቼን አጨበጭባለሁ፤ ቍጣዬም ይበርዳል። እኔ አባትህ ተናግሬአለሁ።”

¹⁸የአባታችን ቃል ወደ እኔ እንዲህ ሲል መጣ፦

¹⁹“የሰው ልጅ ሆይ፣ የባቢሎን ንጉሥ ሰይፍ የሚሄድባቸውን ሁለት መንገዶች ምልክት አድርግ፤ ሁለቱም ከአንድ ምድር ይነሡ። መንገዱ ወደ ከተማ በሚከፈልበት ስፍራ የመንገድ ምልክት አኑር። ²⁰አንዱን መንገድ ሰይፉ በአሞናውያን ረባት ላይ እንዲመጣ፣ ሌላውን ደግሞ በይሁዳና በተመሸገችው ኢየሩሳሌም ላይ እንዲመጣ ምልክት አድርግ። ²¹የባቢሎን ንጉሥ ሁለቱ መንገዶች በሚለያዩበት መንታ መንገድ ላይ ምልክት ለመፈለግ ቆመ፤ ፍላጻዎችን ያወዛውዛል፤ የቤት ጣዖታቱን ይጠይቃል፤ ጕበትንም ይመረምራል። ^a a v21 ፍላጻዎችን ማወዛወዝ፣ የቤት ጣዖታትን መጠየቅና የእንስሳ ጕበትን ማንበብ ሦስቱ የባቢሎናውያን የሟርት ዘዴዎች ነበሩ፤ እዚህ ላይ የትኛዋን ከተማ አስቀድሞ ለማጥቃት እንዳለ ለመወሰን ይጠቀሙባቸው ነበር። ²²በቀኝ እጁ የኢየሩሳሌም ዕጣ ወደቀ፤ ይኸውም የመደብደቢያ መሣሪያዎችን ለማዘጋጀት፣ እርድን ለማዘዝ፣ የጦር ጩኸትን ለማሰማት፣ በበሮች ላይ የመደብደቢያ መሣሪያዎችን ለማዘጋጀት፣ ዐፈር ለመከመርና የመክበቢያ ግንቦችን ለማቆም ነው። ²³ታማኝነታቸውን ለማሉለት ሰዎች ይህ የሐሰት ምልክት መስሎ ይታያቸዋል፤ እርሱ ግን በደላቸውን ያስታውሳቸዋል፤ ይይዛቸውማል።

²⁴ስለዚህ ጌታ አባት እንዲህ ይላል፦ “በግልጥ ዐመፅህ በደልህን ስላሳሰብህ፣ በምታደርገውም ሁሉ ኀጢአትህን ስለ ገለጥህ፣ ስለታወስህም፣ በባቢሎን ንጉሥ እጅ ትያዛለህ። ²⁵አንተም ርኩስና ኀጥእ የእስራኤል መስፍን ሆይ፣ ቀንህ መጥቷል፤ የመጨረሻው ቅጣትህም ጊዜ ደርሷል። ²⁶ጌታ አባት እንዲህ ይላል፦ ጥምጥሙን አውልቅ፤ ዘውዱንም አንሣ። ነገሩ እንደ ነበረ አይጸናም፤ ዝቅተኛው ከፍ ከፍ ይላል፤ ከፍ ያለውም ዝቅ ይላል። ²⁷ፍርስራሽ! ፍርስራሽ! ፍርስራሽ አደርገዋለሁ! በትክክል የእርሱ የሆነው እስኪመጣ ድረስ አይመለስም፤ ዘውዱንም ለእርሱ እሰጣለሁ። ^b b v27 አባታችን ዙፋኑን ለዘላለም እያጠፋ አይደለም፤ ይልቁንም ለተገቢው ንጉሥ እየጠበቀው ነው። ይህም ካልተሳካ ገዥ ሁሉ አልፎ መንግሥቱ በእውነት ወደ እርሱ ወደሆነለት ወደ ኢየሱስ ያመለክታል (ሉቃስ 1፥32-33)።

²⁸አንተም የሰው ልጅ ሆይ፣ ትንቢት ተናገር፤ እንዲህ በል፦ ጌታ አባት ስለ አሞናውያንና ስለ ስድባቸው እንዲህ ይላል። እንዲህ በል፦ “ሰይፍ፣ ሰይፍ፣ ለእርድ ተመዝዟል፤ ይበላ ዘንድ፣ እንደ መብረቅም ያበራ ዘንድ ተወልውሏል! ²⁹‘ስለ አንተ የሐሰት ራእዮችና የውሸት ሟርቶች ቢነገሩም፣ ቀናቸው በደረሰ፣ የመጨረሻው ቅጣታቸውም ጊዜ በመጣ፣ ሊገደሉ ባሉት ኀጥኣን አንገት ላይ ይጫናል። ³⁰ሰይፉን ወደ ሰገባው መልስ! በተፈጠርህበት ስፍራ፣ በመገኛህ ምድር እፈርድብሃለሁ። ³¹ቍጣዬን በአንተ ላይ አፈሳለሁ፤ የመዓቴን እሳት በአንተ ላይ እተነፍሳለሁ፤ ለጥፋት ለተካኑ ጨካኞች ሰዎችም አሳልፌ እሰጥሃለሁ። ³²ለእሳት ማገዶ ትሆናለህ፤ ደምህ በምድርህ ውስጥ ይፈሳል፤ ከእንግዲህ ወዲህም አትታወስም። እኔ አባት ተናግሬአለሁና።’”