ሕዝቅኤል 20

20 ¹በሰባተኛው ዓመት፣ በአምስተኛው ወር፣ በወሩም በዐሥረኛው ቀን፣ ከእስራኤል ሽማግሌዎች አንዳንዶቹ አባታችንን ለመጠየቅ መጥተው በፊቴ ተቀመጡ።

²የአባታችንም ቃል ወደ እኔ እንዲህ ሲል መጣ፤

³የሰው ልጅ ሆይ፣ ለእስራኤል ሽማግሌዎች እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ ልትጠይቁኝ መጥታችኋልን? እኔ ሕያው ነኝና ትጠይቁኝ ዘንድ አልፈቅድላችሁም፣ ይላል ጌታ አብ።

⁴ትፈርድባቸዋለህን? ትፈርድባቸዋለህን፣ የሰው ልጅ ሆይ? እንግዲያስ አባቶቻቸው ያደረጉትን አስጸያፊ ነገሮች ግለጥላቸው፤ ⁵እንዲህም ብለህ ንገራቸው፤ ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ እስራኤልን በመረጥሁበት ቀን፣ ለያዕቆብ ቤት ዘር እጄን አንሥቼ ማልሁ፤ በግብፅም ራሴን ገለጥሁላቸው። እጄንም አንሥቼ፣ “አባታችሁ እኔ ነኝ” አልኋቸው። ⁶በዚያ ቀን ከግብፅ አውጥቼ፣ ለእነርሱ ወደ መረጥሁላቸው፣ ወተትና ማር ወደምታፈስ፣ ከምድሮች ሁሉ ወደ በለጠች ምድር ላገባቸው ማልሁ።

⁷እንዲህም አልኋቸው፤ “እያንዳንዳችሁ ዐይኖቻችሁ የተመለከቷቸውን አስጸያፊ ምስሎች ጣሉ፤ በግብፅ ጣዖታት ራሳችሁን አታርክሱ። አባታችሁ እኔ ነኝ።”

⁸እነርሱ ግን ዐመፁብኝ፤ ሊሰሙኝም አልወደዱም፤ ዐይኖቻቸው የተጣበቁባቸውን አስጸያፊ ነገሮች ማንም አልጣለም፤ የግብፅንም ጣዖታት አንድ ስንኳ አልተዉም። ስለዚህ በዚያ በግብፅ ቍጣዬን አፈስስባቸው ዘንድ፣ መዓቴንም በእነርሱ ላይ እጨርስ ዘንድ አልሁ። ⁹ነገር ግን ስለ ስሜ ስል ተንቀሳቀስሁ፤ በመካከላቸው ይኖሩ በነበሩት፣ ከግብፅም በማውጣት ራሴን በገለጥሁላቸው አሕዛብ ፊት ስሜ እንዳይረክስ አደረግሁ።

¹⁰ስለዚህ ከግብፅ አወጣኋቸው፤ ወደ ምድረ በዳም አገባኋቸው። ¹¹ሥርዐቴን ሰጠኋቸው፤ ሕጎቼንም አስታወቅኋቸው፤ የሚታዘዛቸውም ሁሉ በእነርሱ በሕይወት ይኖራል። ¹²ደግሞም በእኔና በእነርሱ መካከል ምልክት ይሆን ዘንድ ሰንበቶቼን ሰጠኋቸው፤ የሚቀድሳቸው አባታቸው እኔ እንደ ሆንሁ ያውቁ ዘንድ።

¹³የእስራኤል ቤት ግን በምድረ በዳ ዐመፁብኝ። በሥርዐቴ ሊሄዱ እምቢ አሉ፤ ሕጎቼንም ናቁ፤ የሚጠብቃቸው ሰው ቢሆንም በእነርሱ በሕይወት ይኖራል፤ ሰንበቶቼንም እጅግ አረከሱ። ስለዚህ በምድረ በዳ አጠፋቸው ዘንድ ቍጣዬን አፈስስባቸው ዘንድ አልሁ። ¹⁴ነገር ግን ስለ ስሜ ስል ተንቀሳቀስሁ፤ ሳወጣቸው ባዩኝ አሕዛብ ፊት ስሜ እንዳይረክስ አደረግሁ። ¹⁵ደግሞም በምድረ በዳ እጄን አንሥቼ፣ ወተትና ማር ወደምታፈስ፣ ከምድሮች ሁሉ ወደ ተወደደች፣ ወደ ሰጠኋቸው ምድር እንዳላገባቸው ማልሁ፤ ¹⁶ሕጎቼን ንቀዋልና፣ ሥርዐቴንም ቸል ብለዋልና፣ ሰንበቶቼንም አርክሰዋልና፤ ልባቸውም ጣዖቶቻቸውን ተከትሎ ነበርና። ¹⁷ነገር ግን ራራሁላቸው፤ በምድረ በዳም አላጠፋኋቸውም። ¹⁸በምድረ በዳ ልጆቻቸውን እንዲህ አልኋቸው፤ የአባቶቻችሁን ሥርዐት አትከተሉ፤ ሕጎቻቸውንም አትጠብቁ፤ በጣዖቶቻቸውም ራሳችሁን አታርክሱ። ¹⁹“አባታችሁ እኔ ነኝ፤ ሥርዐቴን ተከተሉ፤ ሕጎቼንም ለመጠበቅ ተጠንቀቁ። ²⁰ሰንበቶቼን ቀድሳችሁ ጠብቁ፤ አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ታውቁ ዘንድ፣ በእኔና በእናንተ መካከል ምልክት ይሆናሉ።”

²¹ልጆቹ ግን ዐመፁብኝ። ሥርዐቴን አልተከተሉም፤ ሕጎቼንም አልጠበቁም፤ የሚታዘዛቸው ሰው በእነርሱ በሕይወት ይኖራል፤ ሰንበቶቼንም አረከሱ። ስለዚህ በምድረ በዳ መዓቴን በእነርሱ ላይ እጨርስ ዘንድ፣ ቍጣዬን አፈስስባቸው ዘንድ አልሁ። ²²ነገር ግን እጄን መለስሁ፤ ስለ ስሜም ስል ተንቀሳቀስሁ፤ ሳወጣቸው ባዩኝ አሕዛብ ፊት ስሜ እንዳይረክስ አደረግሁ። ²³በምድረ በዳ እጄን አንሥቼ፣ በአሕዛብ መካከል እበትናቸው ዘንድ፣ በየአገሩም እዘራቸው ዘንድ ማልሁላቸው፤ ²⁴ሕጎቼን ስላልታዘዙ፣ ሥርዐቴንም ስለ ናቁ፣ ሰንበቶቼንም ስላረከሱ፣ ዐይኖቻቸውም የአባቶቻቸውን ጣዖታት ስለ ተመኙ። ²⁵ስለዚህ መልካም ያልሆኑ ሥርዐቶችን፣ በእነርሱም በሕይወት ሊኖሩ የማይችሉባቸውን ሕጎች ሰጠኋቸው፤ ^a a v25 ይህ አባታችን ክፉ ትእዛዛትን ሰጠ ማለት አይደለም። ሕዝቡ መልካም ሕጎቹን እምቢ ካሉ በኋላ፣ እነርሱ ራሳቸው ወደ መረጡት አጥፊ ልማድ ተላልፈው ተሰጡ፤ ጣዖት አምልኮታቸውም ገዳይ ፍጻሜውን እንዲሮጥ ተተወ። ²⁶በስጦታዎቻቸው ራሳቸውን እንዲያረክሱ ተውኋቸው፤ የበኵር ልጅ ሁሉ ይሠዋ ነበርና፤ በድንጋጤ እሞላቸው ዘንድ፣ አባታቸው እኔ እንደ ሆንሁ ያውቁ ዘንድ።

²⁷ስለዚህ የሰው ልጅ ሆይ፣ ለእስራኤል ሕዝብ እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ አባቶቻችሁ በዚህ ደግሞ ታምኔን በማጉደል ሰደቡኝ፤ ²⁸እጄን አንሥቼ እሰጣቸው ዘንድ ወደ ማልሁላት ምድር ካገባኋቸው በኋላ፣ ረዥም ኮረብታን ሁሉ፣ ቅጠላማ ዛፍንም ሁሉ አዩ፤ በዚያም መሥዋዕቶቻቸውን ሠዉ፤ የሚያስቈጡኝን ስጦታዎች አቀረቡ፤ ደስ የሚያሰኝ ዕጣናቸውንም አሳረጉ፤ የመጠጥ ቍርባናቸውንም አፈሰሱ። ²⁹ያን ጊዜም እንዲህ ብዬ ጠየቅኋቸው፤ ይህ የምትሄዱበት ኮረብታ ምንድን ነው? (እስከ ዛሬም ባማ ተብሎ ይጠራል።) ^b b v29 ባማ የሚለው ስም አረማዊ “ኮረብታ (መስገጃ)” ማለት ነው። ጥያቄው በድምፁ ላይ ይጫወታል — “የምትሄዱበት ኮረብታ ምንድን ነው?” — ስሙም ጸና።

³⁰ስለዚህ ለእስራኤል ሕዝብ እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ እንደ አባቶቻችሁ ራሳችሁን ታረክሳላችሁን? አስጸያፊ ምስሎቻቸውንስ ትመኛላችሁን? ³¹ስጦታዎቻችሁን ባቀረባችሁ፣ ልጆቻችሁንም በእሳት ውስጥ ባሳለፋችሁ ጊዜ፣ እስከ አሁን ድረስ በጣዖቶቻችሁ ሁሉ ራሳችሁን ታረክሳላችሁ። እንግዲህ የእስራኤል ቤት ሆይ፣ በእናንተ ልጠየቅ ይገባልን? እኔ ሕያው ነኝ ይላል ጌታ አብ፤ በእናንተ አልጠየቅም።

³²እናንተም፣ “እንጨትንና ድንጋይን እያገለገልን እንደ አሕዛብ፣ እንደ ሌሎች አገሮች ሕዝቦች እንሁን” ትላላችሁ። ነገር ግን በልባችሁ ያሰባችሁት ከቶ አይሆንም።

³³እኔ ሕያው ነኝ ይላል ጌታ አብ፤ በብርቱ እጅ፣ በተዘረጋ ክንድ፣ በፈሰሰም ቍጣ በእናንተ ላይ እነግሣለሁ። ³⁴“በብርቱ እጅ፣ በተዘረጋ ክንድ፣ በፈሰሰም ቍጣ ከአሕዛብ መካከል አወጣችኋለሁ፤ ከተበተናችሁባቸውም አገሮች እሰበስባችኋለሁ። ³⁵ወደ አሕዛብ ምድረ በዳ አገባችኋለሁ፤ በዚያም ፊት ለፊት እፈርድባችኋለሁ።” ³⁶በግብፅ ምድረ በዳ በአባቶቻችሁ ላይ እንደ ፈረድሁ፣ እንዲሁ በእናንተ ላይ እፈርዳለሁ ይላል ጌታ አብ። ³⁷“ከበትሬ በታች ስታልፉ እቈጥራችኋለሁ፤ ወደ ኪዳኑም እስራት አገባችኋለሁ። ^c c v37 እረኞች በጎቻቸውን አንድ በአንድ ከተነሣ በትር በታች በማሳለፍ ይቈጥሩና ይመረምሩ ነበር። አባታችን ራሱን የራሱን በጎች እንደሚቈጥር እረኛ አድርጎ ይስላል። ³⁸ዐመፀኞችንና በእኔ ላይ የሚያምፁትን ከመካከላችሁ አስወግዳለሁ። ከሚኖሩባት ምድር አወጣቸዋለሁ፤ ነገር ግን ወደ እስራኤል ምድር አይገቡም። አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ያን ጊዜ ታውቃላችሁ።”

³⁹እናንተም የእስራኤል ሕዝብ ሆይ፣ ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ እያንዳንዳችሁ ሂዱ፤ ጣዖቶቻችሁን አምልኩ! ነገር ግን ከዚያ በኋላ በርግጥ ትሰሙኛላችሁ፤ ቅዱስ ስሜንም ከእንግዲህ በስጦታዎቻችሁና በጣዖቶቻችሁ አታረክሱም። ⁴⁰በተቀደሰው ተራራዬ፣ በእስራኤል ከፍተኛ ተራራ ላይ ይላል ጌታ አብ፣ በዚያ በምድሪቱ የእስራኤል ሕዝብ ሁሉ ያገለግሉኛል፤ በዚያም እቀበላቸዋለሁ። በዚያም መሥዋዕቶቻችሁን፣ ከሁሉ የተመረጡ ስጦታዎቻችሁን፣ የተቀደሱ ቍርባኖቻችሁንም ሁሉ እሻለሁ። ⁴¹“ከአሕዛብ መካከል ባወጣችሁ፣ ከተበተናችሁባቸውም አገሮች በሰበሰብኋችሁ ጊዜ፣ እንደ ሽቱ ዕጣን እቀበላችኋለሁ፤ በእናንተም በኩል በአሕዛብ ፊት ራሴን ቅዱስ አድርጌ አሳያለሁ። ⁴²እጄን አንሥቼ ለአባቶቻችሁ እሰጣቸው ዘንድ ወደ ማልሁላት ወደ እስራኤል ምድር ባገባኋችሁ ጊዜ፣ አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ። ⁴³በዚያም ባሕርያችሁንና ራሳችሁን ያረከሳችሁባቸውን ሥራዎች ሁሉ ታስታውሳላችሁ፤ ስላደረጋችሁትም ክፋት ሁሉ ራሳችሁን ትጸየፋላችሁ። ⁴⁴የእስራኤል ሕዝብ ሆይ፣ እንደ ክፉ መንገዶቻችሁና እንደ ጠማማ ሥራዎቻችሁ ሳይሆን፣ ስለ ስሜ ስል ከእናንተ ጋራ ባደረግሁ ጊዜ፣ አባታችሁ እኔ እንደ ሆንሁ ታውቃላችሁ ይላል ጌታ አብ።”

እሳት በደቡብ ላይ

⁴⁵የአባታችንም ቃል ወደ እኔ እንዲህ ሲል መጣ፤

⁴⁶የሰው ልጅ ሆይ፣ ፊትህን ወደ ደቡብ አቅና፤ በእርሱም ላይ ስበክ፤ በደቡብ ምድር ጫካ ላይም ትንቢት ተናገር። ⁴⁷ለደቡብ ጫካ እንዲህ በል፤ የአባታችንን ቃል ስማ። ጌታ አብ እንዲህ ይላል፤ እነሆ፣ በአንተ ውስጥ እሳት አነድዳለሁ፤ ለምለሙንም ደረቁንም ዛፍ ሁሉ ይበላል። ነበልባሉም አይጠፋም፤ ከደቡብ እስከ ሰሜን ፊትን ሁሉ ያቃጥላል። ⁴⁸እኔ አባታችሁ እንዳነደድሁት ሰው ሁሉ ያያል፤ አይጠፋምም።

⁴⁹ያን ጊዜም እንዲህ አልሁ፤ “ወዮ፣ ጌታ አባት ሆይ! ስለ እኔ፣ ‘ይህማ በምሳሌ የሚናገር አይደለምን?’ ይላሉ።”