زمونږ پلار د مشورې ورکولو نه اِنکار وکړو

مشران د پوښتنې لپاره راځي او زموږ پلار نه مني چې له ده نه پوښتنه وشي، بلکې د هغوی تاريخ بيا را اخلي: سرغړونه په مصر کې، په بيابان کې، او په ځمکه کې. هر ځل هغه د خپل نوم په خاطر لاس ونيو. هغه به يې راټول کړي او مخامخ به يې قضاوت وکړي.

څپرکی 20.

د اوومه کال، د پينځمې مياشتې، د مياشتې په لسمه نېټه، د اِسرائيل ځنې مشران راغلل چې زمونږ پلار نه پوښتنه وکړى، او زما مخکښې کښېناستل.

بيا د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

اے اِنسانه، د اِسرائيل مشرانو ته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، آيا تاسو ما نه د پوښتنې دپاره راغلى ياست؟ زما په ژوند قسم، زۀ به تاسو ته اِجازت درنۀ کړم چې ما نه پوښتنه وکړئ، مالِک پلار فرمائى.

آيا تۀ به د هغوئ عدالت کوې؟ اے اِنسانه، آيا تۀ به د هغوئ عدالت کوې؟ نو هغه نفرت‌انګيز کارونه چې د هغوئ پلار‌نيکونو کړى وُو، هغوئ ته ورياد کړه، او هغوئ ته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، په کومه ورځ چې ما اِسرائيل غوره کړو، ما د يعقوب د کور اولاد ته د قسم دپاره خپل لاس اوچت کړو، او په مصر کښې مې خپل ځان هغوئ ته وپېژندلو. ما خپل لاس اوچت کړو او هغوئ ته مې وفرمائيل چې، ”زۀ ستاسو پلار يم.“ په هغه ورځ ما قسم وکړو چې هغوئ به د مصر نه راوباسم او هغه ملک ته به يې بوځم چې ما د هغوئ دپاره لټولے وو، هغه ملک چې پئ او شات پکښې بهيږى، د ټولو ملکونو نه ښائسته.

ما هغوئ ته وفرمائيل چې، ”په تاسو کښې دې هر يو هغه مکروه بُتان لرې کړى چې ستاسو سترګې پرې لګې دى؛ د مصر د بُتانو په وجه خپل ځان ناپاک مۀ کوئ. زۀ ستاسو پلار يم.“

خو هغوئ زما نافرمانى وکړه او زما خبره يې وانۀ ورېده؛ هيچا هغه نفرت‌انګيز شيان لرې نۀ کړل چې د هغوئ سترګې پرې لګې وې، او هيچا د مصر بُتان پرېنښودل. نو ما وفرمائيل چې زۀ به خپل قهر پر هغوئ توى کړم او خپل غضب به هم هلته په مصر کښې پر هغوئ وباسم. خو ما د خپل نوم په خاطر دا کار وکړو، دې دپاره چې زما نوم د هغه قومونو په مخکښې بې‌حرمته نۀ شى چې هغوئ په هغوئ کښې اوسېدل، او چې زما خپل ځان مې هغوئ ته د مصر نه د راويستلو په ذريعه ورپېژندلے وو.

نو ما هغوئ د مصر نه راوويستل او بيابان ته مې راوستل. ما هغوئ ته خپل احکام ورکړل او خپل قانونونه مې هغوئ ته وښودل — څوک چې د هغوئ تابعدارى وکړى هغه به ژوندے وى. ما خپل سبتونه هم هغوئ ته د يوې نښې په طور ورکړل چې زما او د هغوئ په مينځ کښې وى، دې دپاره چې هغوئ پوهه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم، هغه څوک چې هغوئ پاکوى.

خو د اِسرائيل کور په بيابان کښې زما نافرمانى وکړه. هغوئ زما د احکامو په مطابق چلېدل منظور نۀ کړل او زما قانونونه يې رد کړل — حالانکې څوک چې د هغوئ پابندى وکړى په هغوئ باندې به ژوندے وى — او زما سبتونه يې په بشپړه توګه بې‌حرمته کړل. نو ما په بيابان کښې وفرمائيل چې زۀ به خپل قهر پر هغوئ توى کړم ترڅو هغوئ هلاک کړم. خو ما د خپل نوم په خاطر دا کار وکړو، دې دپاره چې زما نوم د هغه قومونو په مخکښې بې‌حرمته نۀ شى چې ما يې د هغوئ راويستل ليدلى وُو. ما په صحرا کښې هم خپل لاس اوچت کړو او قسم مې وکړو چې هغوئ به هغه ملک ته نۀ بوځم چې ما هغوئ ته ورکړے وو — هغه چې پئ او شات پکښې بهيږى، د ټولو ملکونو نه ښائسته، ځکه چې هغوئ زما قانونونه رد کړل، زما احکام يې هېر کړل، او زما سبتونه يې بې‌حرمته کړل، او د هغوئ زړونه د هغوئ په بُتانو پورې لګېدلى وُو. خو بيا هم ما پر هغوئ رحم وکړو او په بيابان کښې مې هغوئ هلاک نۀ کړل. ما په بيابان کښې د هغوئ بچو ته وفرمائيل چې، د خپلو مور‌پلار د رواجونو پيروى مۀ کوئ او نۀ د هغوئ قانونونه ساتئ او نۀ د هغوئ د بُتانو په وجه خپل ځان ناپاک کوئ. ”زۀ ستاسو پلار يم؛ زما د احکامو پيروى وکړئ او زما د قانونونو په ساتلو کښې احتياط کوئ. زما سبتونه پاک وساتئ؛ هغه به زما او ستاسو په مينځ کښې يوه نښه وى، دې دپاره چې تاسو پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.“

خو بچو زما نافرمانى وکړه. هغوئ زما د احکامو پيروى ونۀ کړه او نۀ يې زما قانونونه وساتل — هغه څوک چې د هغوئ تابعدارى کوى هغه به ژوندے وى — او زما سبتونه يې بې‌حرمته کړل. نو ما وفرمائيل چې زۀ به خپل غضب پر هغوئ توى کړم او په بيابان کښې به خپل قهر پرې پوره کړم. خو ما خپل لاس بيرته راکش کړو او د خپل نوم په خاطر مې دا وکړل، دې دپاره چې زما نوم د هغه قومونو په مخکښې بې‌حرمته نۀ شى چې ما يې د هغوئ راويستل ليدلى وُو. ما په بيابان کښې خپل لاس اوچت کړو او هغوئ ته مې قسم وکړو چې هغوئ به په قومونو کښې خواره واره کړم او په ملکونو کښې به يې تيت کړم، ځکه چې هغوئ زما قانونونه نۀ وُو منلى، زما احکام يې رد کړى وُو، زما سبتونه يې بې‌حرمته کړى وُو، او د هغوئ سترګې د خپلو مور‌پلارو په بُتانو پسې لالچى وې. نو ما هغوئ ته هغه ضابطې ورکړې چې ښې نۀ وې او هغه قانونونه چې په هغوئ باندې ژوند نۀ شوے کېدے؛ ^a ما پرېښودل چې هغوئ د خپلو نذرانو په وجه ناپاک شى — چې هر مشر زوئ قربانى شى — دې دپاره چې هغوئ په وحشت ډک کړم، چې هغوئ پوهه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم.

نو اے اِنسانه، د اِسرائيل خلقو ته ووايه چې، مالِک پلار فرمائى چې، په دې کښې هم ستاسو پلار‌نيکونو زما توهين وکړو، په دې چې زما سره يې بې‌وفايى وکړه: کله چې ما هغوئ هغه ملک ته راوستل چې ما خپل لاس اوچت کړے وو او قسم مې کړے وو چې هغوئ ته به يې ورکړم، نو هغوئ هره اوچته غونډۍ او هره شنه ونه وليده، هلته يې خپلې قربانۍ ذبح کړې، هغه نذرانې يې وړاندې کړې چې ما يې په غصه کولم، خپل خوشبويه لوبان يې پورته کړل، او خپلې مئينې نذرانې يې تويې کړې. نو ما هغوئ ته وفرمائيل چې، دا اوچت ځائ څۀ دے چې تاسو تل ورته ځئ؟ (چې تر نن ورځې پورې باماه بللے کيږى.). ^b

نو د اِسرائيل خلقو ته ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، آيا تاسو به د خپلو پلار‌نيکونو په شان خپل ځان ناپاک کوئ او د هغوئ په مکروه بُتانو پسې به لالچ کوئ؟ کله چې تاسو نذرانې وړاندې کوئ او خپل بچى د اور نه تېروئ، نو تاسو تر اوسه پورې خپل ځان د خپلو ټولو بُتانو په وجه ناپاکوئ. اے د اِسرائيل کوره، آيا تاسو به ما نه پوښتنه کوئ؟ زما په ژوند قسم، مالِک پلار فرمائى، زۀ به تاسو ته د پوښتنې اِجازت درنۀ کړم.

تاسو وايئ چې، ”راځئ چې د نورو قومونو په شان، د نورو ملکونو د خلقو په شان شُو، چې لرګى او تيږې عبادت کوى.“ خو څۀ چې ستاسو په ذهن کښې راځى هغه به هيڅکله نۀ کيږى.

زما په ژوند قسم، مالِک پلار فرمائى، زۀ به په تاسو باندې په مضبوط لاس، غځېدلې بازو، او تويے شوى قهر سره بادشاهى کوم. ”زۀ به تاسو د قومونو نه راوباسم، او د هغه ملکونو نه به تاسو راجمع کړم چې تاسو پکښې خواره واره شوى وئ، په مضبوط لاس، غځېدلې بازو، او تويے شوى قهر سره. زۀ به تاسو د قومونو بيابان ته راوباسم، او هلته به مخامخ ستاسو عدالت کوم.“ لکه چې ما ستاسو د پلار‌نيکونو عدالت د مصر په بيابان کښې وکړو، هم هغه شان به زۀ ستاسو عدالت وکړم، مالِک پلار فرمائى. ”زۀ به تاسو شمارم کله چې تاسو زما د لښتې لاندې تېرېږئ، او د لوظ په بند کښې به تاسو راولم. ^c زۀ به ستاسو د مينځ نه هغه کسان لرې کړم چې زما خلاف سرکشى او بغاوت کوى. زۀ به هغوئ د هغه ملک نه راوباسم چې هغوئ پکښې اوسيږى، خو هغوئ به د اِسرائيل ملک ته داخل نۀ شى. نو تاسو به پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم.“

او اے د اِسرائيل خلقو، مالِک پلار داسې فرمائى چې، لاړ شئ، په تاسو کښې دې هر يو د خپلو بُتانو عبادت کوى! خو بيا به تاسو خامخا زما خبره واورئ او زما پاک نوم به نور د خپلو نذرانو او د خپلو بُتانو په وجه بې‌حرمته نۀ کوئ. ځکه چې زما په پاک غر باندې، د اِسرائيل په اوچت غر باندې، مالِک پلار فرمائى، هلته په هغه ملک کښې به د اِسرائيل ټول خلق زما عبادت کوى، او هلته به زۀ هغوئ قبول کړم. هلته به زۀ ستاسو قربانۍ، ستاسو بهترينې نذرانې، او ستاسو ټولې پاکې قربانۍ غواړم. ”زۀ به تاسو د خوشبويه لوبان په شان قبول کړم کله چې زۀ تاسو د قومونو نه راوباسم او د هغه ملکونو نه تاسو راجمع کړم چې تاسو پکښې خواره واره شوى وئ، او زۀ به ستاسو په ذريعه د قومونو په مخکښې خپل ځان پاک ثابت کړم. نو تاسو به پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم، کله چې زۀ تاسو د اِسرائيل ملک ته راولم، هغه ملک چې ما خپل لاس اوچت کړے وو او قسم مې کړے وو چې ستاسو پلار‌نيکونو ته به يې ورکړم. هلته به تاسو خپل چال‌چلن او هغه ټول کارونه ياد کړئ چې تاسو پرې خپل ځان ناپاک کړے وو، او د هغه ټولې بديانو په خاطر چې تاسو کړى دى د خپل ځان نه به کرکه وکړئ. اے د اِسرائيل خلقو، تاسو به پوهه شئ چې زۀ ستاسو پلار يم، کله چې زۀ ستاسو سره د خپل نوم په خاطر معامله وکړم، نۀ د ستاسو د بدو لارو او خرابو کارونو په مطابق، مالِک پلار فرمائى.“

د جنوب پر خلاف اور

د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

اے اِنسانه، خپل مخ جنوب ته واړوه؛ د هغۀ خلاف تبليغ وکړه او د جنوبى ملک د ځنګل خلاف نبوت وکړه. د جنوبى ځنګل ته ووايه چې، د زمونږ پلار کلام واوره. مالِک پلار فرمائى چې، زۀ په تا کښې يو اور بلولو ته يم چې هره ونه به خوري، چې شنه او وچه دواړه. د دې لمبه به مړه نۀ شى؛ دا به د جنوب نه تر شمال پورې هر مخ وسوزوى. هر څوک به وويني چې ما، ستاسو پلار، دا بل کړے دے؛ دا به مړه نۀ شى.

نو ما ووئيل چې، ”آه، اے مالِکه پلاره! هغوئ زما په حقله وائى چې، ’آيا دا يواځې په مثالونو کښې نۀ خبرې کوى؟‘“

لمن‌لیکونه

^aحزقى‌ايل 20:25 — د دې مطلب دا نۀ دے چې زمونږ پلار بد حکمونه ورکړل. کله چې خلقو د هغۀ ښۀ قانونونه رد کړل، نو هغوئ هغه تباه‌کوونکو کارونو ته وسپارلے شول چې خپله يې غوره کړى وُو — د هغوئ بُت‌پرستى پرېښودلے شوه چې خپل مرګونے انجام ته ورسيږى.
^bحزقى‌ايل 20:29 — د باماه نوم د کافرانو يو ”اوچت ځائ“ ته وائى. دا سوال د هغۀ په آواز باندې لوبې کوى — ”هغه اوچت ځائ څۀ دے چې تاسو تل ورته ځئ؟“ — او دا نوم پاتې شو.
^cحزقى‌ايل 20:37 — شپونکو به خپله رمه شمارله او معائنه به يې کوله په دې چې ګډې به يو يو د اوچت کړے لښتې لاندې تېرولې. زمونږ پلار خپل ځان د هغه شپون په شان ښائى چې خپله رمه شمارى.