ሕዝቅኤል 19

19 ¹አንተም ስለ እስራኤል መሳፍንት ሙሾ አውርድ፤ ²እንዲህም በል፦ እናትህ ምን ነበረች? እንስት አንበሳ ነበረች። በአንበሶች መካከል ተኝታ፣ በወጣት አንበሶች መካከል ግልገሎቿን አሳደገች። ^a a v2 እንስቲቱ አንበሳ የይሁዳ ንጉሣዊ ቤት ናት፤ ግልገሎቿም ነገሥታቷ ናቸው፤ ይህ ምዕራፍ ሁሉ የይሁዳን የመጨረሻ ገዦች ውድቀት የሚሥል የሐዘን መዝሙር ነው። ³ከግልገሎቿ አንዱን አሳደገች፤ እርሱም ወጣት አንበሳ ሆነ። አዳኑን መቅደድ ተማረ፤ ሰዎችንም በላ። ⁴አሕዛብም ስለ እርሱ ሰሙ፤ በጕድጓዳቸው ተያዘ፤ በቀለበትም ወደ ግብፅ ምድር ወሰዱት። ⁵በከንቱ እንደ ጠበቀች፣ ተስፋዋም እንደ ጠፋ ባየች ጊዜ፣ ከግልገሎቿ ሌላውን ወስዳ ወጣት አንበሳ አደረገችው። ⁶በአንበሶች መካከል ተዘዋወረ፤ ወጣት አንበሳም ሆነ። አዳኑን መቅደድ ተማረ፤ ሰዎችንም በላ። ⁷ምሽጎቻቸውን አፈረሰ፤ ከተሞቻቸውንም አጠፋ። ምድሪቱና በውስጧ የሚኖሩ ሁሉ ከግሣቱ ድምፅ የተነሣ ደነገጡ። ⁸ከዚያም አሕዛብ በዙሪያው ካሉት አውራጃዎች ሁሉ ተነሥተው ወጉት፤ መረባቸውንም በላዩ ዘረጉ፤ በጕድጓዳቸውም ተያዘ። ⁹በቀለበትም በረት ውስጥ አግብተው ወደ ባቢሎን ንጉሥ ወሰዱት። ድምፁ ከእንግዲህ ወዲያ በእስራኤል ተራሮች ላይ እንዳይሰማ፣ ወደ ምሽግ አገቡት። ¹⁰እናትህ በወይን ቦታህ እንዳለ የወይን ግንድ ነበረች፤ በውሃ ዳር ተተክላ፣ ከብዙ ውሃ የተነሣ ፍሬያማና በቅርንጫፎች የተሞላች ሆነች። ¹¹ለገዦች በትረ መንግሥት የሚሆኑ ብርቱ ቅርንጫፎች ነበሩአት። በጥቅጥቅ ቅጠሎች መካከል ከፍ ብላ ተንሰራፋች፤ ከቅርንጫፎቿም ብዛት የተነሣ በከፍታዋ ትታይ ነበር። ¹²ነገር ግን በቍጣ ተነቅላ ወደ መሬት ተጣለች፤ የምሥራቅ ነፋስም ፍሬዋን አደረቀው። ብርቱ ቅርንጫፎቿ ተመነጠሩ፤ ደረቁም፤ እሳትም በላቸው። ¹³አሁንም በምድረ በዳ፣ በደረቅና በተጠማ ምድር ተተክላለች። ¹⁴ከግንዱም እሳት ወጥቶ ቅርንጫፎቿንና ፍሬዋን በላ፤ ስለዚህ በእርሷ ብርቱ ቅርንጫፍ፣ ለመግዛትም የሚሆን በትር አልቀረባትም። ይህ ሙሾ ነው፤ ሙሾም ሆኖአል። ^b b v14 ይህ የመጨረሻ ስንኝ፣ እንደ ትንቢት ተጽፎ የነበረው ይህ ግጥም አሁን ተፈጽሞ እንደ እውነተኛ የሐዘን መዝሙር እየተዘመረ መሆኑን ያመለክታል።