इस्राएलका शासकहरूका निम्ति विलाप
यहूदाका राजाहरूका निम्ति एउटा शोकगीत, जसलाई एउटी सिंहिनीको रूपमा भनिएको छ, जसका दुवै डमरु एक-एक गरी पासोमा परेर खोरमा थुनिन्छन्, र एउटा दाखको बोटको रूपमा, जसलाई जरैदेखि उखेलेर जलाइन्छ, अनि राजदण्डका निम्ति बलियो एउटै हाँगा पनि बाँकी रहँदैन। अन्त्यमा कुनै प्रतिज्ञा छैन। यो विलाप नै रहन्छ।
19 1“तिमीले इस्राएलका शासकहरूका निम्ति विलाप गर, 2अनि भन: तिम्री आमा के थिइन्? एउटी सिंहनी। सिंहहरूका बीचमा उनी सुतिन्, जवान सिंहहरूका बीचमा उनले आफ्ना बचेराहरू हुर्काइन्। a a v2 सिंहनी यहूदाको राजकीय घराना हो, र उनका बचेराहरू उनका राजाहरू हुन् — यो सम्पूर्ण अध्याय यहूदाका अन्तिम शासकहरूको पतनलाई चित्रण गर्ने शोकगीत हो। 3उनले आफ्ना एक बचेरालाई हुर्काइन्, र त्यो जवान सिंह बन्यो। त्यसले आफ्नो सिकार च्यात्न सिक्यो; त्यसले मानिसहरूलाई निल्यो। 4जाति-जातिहरूले त्यसको विषयमा सुने; त्यो तिनीहरूको खाडलमा समातियो, अनि तिनीहरूले त्यसलाई अङ्कुसेले मिश्रदेशमा लगे। 5जब उनले आफूले व्यर्थै पर्खेकी रहिछन्, आफ्नो आशा हराएको देखिन्, तब उनले आफ्ना अर्को बचेरालाई लिएर त्यसलाई जवान सिंह बनाइन्। 6त्यो सिंहहरूका बीचमा डुल्यो; त्यो जवान सिंह बन्यो। त्यसले आफ्नो सिकार च्यात्न सिक्यो; त्यसले मानिसहरूलाई निल्यो। 7त्यसले तिनीहरूका गढहरू भत्कायो र तिनीहरूका सहरहरू उजाड पार्यो। त्यसको गर्जनको आवाजले देश र त्यसमा बस्ने सबै त्रसित भए। 8तब वरिपरिका सबै प्रान्तहरूबाट जाति-जातिहरू त्यसमाथि जाइलागे; तिनीहरूले त्यसमाथि आफ्नो जाल फिँजाए, र त्यो तिनीहरूको खाडलमा समातियो। 9अङ्कुसेले तिनीहरूले त्यसलाई पिँजडामा हालेर बेबिलोनका राजाकहाँ ल्याए। तिनीहरूले त्यसलाई किल्लाहरूमा हाले, ताकि त्यसको सोर फेरि इस्राएलका पर्वतहरूमा नसुनियोस्। 10तिम्री आमा तिम्रो दाखबारीको दाखको बोटजस्ती थिइन्, पानीका छेउमा रोपिएकी, प्रशस्त पानीले गर्दा फलदायी र हाँगाहरूले भरिएकी। 11त्यसका बलिया हाँगाहरू थिए, जो शासकहरूका राजदण्डका निम्ति उपयुक्त थिए। त्यो बाक्ला हाँगाहरूका बीचमा अग्लो भएर उठ्यो, र आफ्ना धेरै हाँगाहरूका माझमा आफ्नो उचाइले गर्दा देखिन्थ्यो। 12तर क्रोधमा त्यो उखेलियो र भुइँमा फ्याँकियो; पूर्वीय बतासले त्यसको फल सुकायो। त्यसका बलिया हाँगाहरू उप्काइए र ओइलाए; आगोले तिनलाई भस्म पार्यो। 13अब त्यो उजाड-स्थानमा, सुक्खा र तिर्खालु भूमिमा रोपिएको छ। 14त्यसको डाँठबाट आगो निस्केर त्यसका हाँगाहरू र त्यसको फल भस्म पारेको छ, यसरी त्यसमा कुनै बलियो हाँगा बाँकी छैन, शासन गर्ने कुनै राजदण्ड छैन। यो एउटा विलाप हो, र यो विलाप नै भएको छ।” b b v14 अन्तिम हरफको अर्थ यो हो, कि भविष्यवाणीका रूपमा लेखिएको यो कविता अब पूरा भएको छ र वास्तविक शोकगीतका रूपमा गाइँदैछ।