Fitomaniana ho an’ny Andrian’i Israely
Hira fisaonana ho an'ny mpanjakan'i Joda, ambara ho toy ny liona vavy izay samy voasambotra sy nakatona tao anaty tranom-borona ny zanany roa, ary voaloboka nofongorana sy norehitra ny voaloboka mandra-pahatsy ny sampana mahery hanao tehim-panjakana. Tsy misy fampanantenana amin'ny farany. Fitomaniana ihany izy.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–14
19 1«Ary ianao, manaova fitomaniana ho an’ny andrian’i Israely, 2ary lazao hoe: Inona moa ny reninao? Liona vavy. Nandry teo amin’ny liona izy, ary teo amin’ny liona tanora no nitaizany ny zanany. a a v2 Ny liona vavy dia ny ankohonan’ny mpanjakan’i Joda, ary ny zanany dia ny mpanjakany — ity toko manontolo ity dia hira fitomaniana mamaritra ny fianjeran’ny mpanapaka farany tao Joda. 3Nitaiza ny anankiray amin’ny zanany izy, dia nanjary liona tanora izy. Nianatra namaky ny remby izy; nihinana olona izy. 4Nandre ny aminy ny firenena; voasambotra tao amin’ny lavaka nataony izy, ary nentin’izy ireo tamin’ny fantsika nankany amin’ny tany Egypta. 5Rehefa hitany fa niandry foana izy ary very ny fanantenany, dia naka anankiray hafa tamin’ny zanany izy ka nanao azy ho liona tanora. 6Nirenireny teo amin’ny liona izy; nanjary liona tanora izy. Nianatra namaky ny remby izy; nihinana olona izy. 7Nandrava ny fiarovan’izy ireo mafy izy ary nanary ny tanànany ho lao. Nangovitra ny tany sy izay rehetra monina ao noho ny feon’ny fierony. 8Dia nitsangana hamely azy ny firenena avy any amin’ny faritany manodidina rehetra; nandrakotra azy tamin’ny tambazany izy ireo, ka voasambotra tao amin’ny lavaka nataony izy. 9Nataon’izy ireo tao anaty fonja vy izy tamin’ny fantsika ary nentin’izy ireo tany amin’ny mpanjakan’i Babylona. Nentin’izy ireo tao amin’ny fiarovana mafy izy, mba tsy ho re intsony ny feony eny amin’ny tendrombohitr’i Israely. 10Tahaka ny voaloboka tao amin’ny tanim-boalobokanao ny reninao, nambolena teo amoron’ny rano, namoa sady be rantsana noho ny habetsaky ny rano. 11Nanana rantsana matanjaka mendrika ho tehim-panjakana ho an’ny mpanapaka izy. Nisondrotra ambony teo amin’ny sampana matevina izy, ary nisongadina noho ny haavony teo anivon’ny habetsaky ny rantsany. 12Fa nongotana tamin’ny fahatezerana izy ka natsipy tamin’ny tany; ny rivotra avy any atsinanana nanamainka ny voany. Nopotsiritina ny rantsany matanjaka ka malazo; ny afo no nandany azy ireo. 13Ankehitriny dia voavoly any an-efitra izy, any amin’ny tany maina sady mangetaheta. 14Nipoaka avy tamin’ny vodiny ny afo ka nandany ny rantsany sy ny voany, ka tsy nisy rantsana matanjaka sisa tao aminy, na tehim-panjakana hanapahana. Fitomaniana izany, ary efa nanjary fitomaniana.» b b v14 Ny andalana farany dia midika fa ity tononkalo ity, izay nosoratana ho faminaniana, dia efa tanteraka ary ankalazaina ho hira fandevenana tena izy.
