’n Klaaglied oor Israel se vorste
'n Treurlied vir Juda se konings, vertel as 'n leeuwyfie wie se twee welpies elkeen gevang en in 'n hok gesit word, en 'n wingerdstok wat uitgeruk en verbrand word totdat daar geen tak oorbly wat sterk genoeg is vir 'n septer nie. Aan die einde word niks beloof nie. Dit bly 'n klaaglied.
19 1“Wat jou betref, hef ’n klaaglied aan oor die vorste van Israel, 2en sê: Wat was jou moeder? ’n Leeuwyfie. Tussen die leeus het sy gelê, tussen jong leeus het sy haar welpies grootgemaak. a a v2 Die leeuwyfie is die koningshuis van Juda, en haar welpies is haar konings — hierdie hele hoofstuk is ’n treurlied wat die val van Juda se laaste heersers uitbeeld. 3Sy het een van haar welpies grootgemaak, en hy het ’n jong leeu geword. Hy het geleer om sy prooi te verskeur; hy het mense verslind. 4Die nasies het van hom gehoor; hy is in hulle vangkuil gevang, en hulle het hom met hake na Egipteland toe weggelei. 5Toe sy sien dat sy tevergeefs gewag het, dat haar hoop verlore was, het sy ’n ander een van haar welpies geneem en hom ’n jong leeu gemaak. 6Hy het tussen die leeus rondgesluip; hy het ’n jong leeu geword. Hy het geleer om sy prooi te verskeur; hy het mense verslind. 7Hy het hulle vestings afgebreek en hulle stede verwoes. Die land en almal wat daarin gewoon het, was ontsteld oor die geluid van sy gebrul. 8Toe het die nasies van al die omliggende provinsies hom aangeval; hulle het hulle net oor hom gespan, en hy is in hulle vangkuil gevang. 9Met hake het hulle hom in ’n hok gesit en hom na die koning van Babel gebring. Hulle het hom in die vestings gebring, sodat sy stem nie langer op die berge van Israel gehoor sou word nie. 10Jou moeder was soos ’n wingerdstok in jou wingerd, geplant by die waters, vrugbaar en vol ranke vanweë die oorvloedige water. 11Dit het sterk ranke gehad wat geskik was vir die septers van heersers. Dit het hoog uitgetroon tussen die digte takke, en was sigbaar vanweë sy hoogte te midde van die massa van sy ranke. 12Maar dit is in woede uitgeruk en op die grond gegooi; die oostewind het sy vrugte laat verdroog. Sy sterk ranke is afgestroop en het verdor; die vuur het hulle verteer. 13Nou is dit geplant in die woestyn, in ’n droë en dorstige land. 14Vuur het uit sy stam uitgebars en sy ranke en sy vrugte verteer, sodat geen sterk rank meer daarin oorgebly het nie, geen septer om te heers nie. Dit is ’n klaaglied, en dit het ’n klaaglied geword.” b b v14 Die slotreël beteken dat hierdie gedig, wat as profesie geskryf is, nou waar geword het en as ’n werklike treurlied gesing word.
