यहेज्केल 19

19 ¹ आणि तू इस्राएलच्या राजपुत्रांसाठी विलापगीत उचल, ² आणि म्हण: तुझी आई काय होती? एक सिंहीण. ती सिंहांमध्ये पहुडली, तरुण सिंहांमध्ये तिने आपल्या छाव्यांना वाढवले. ^a a v2 सिंहीण म्हणजे यहूदाचे राजघराणे, आणि तिचे छावे म्हणजे तिचे राजे — हा संपूर्ण अध्याय यहूदाच्या शेवटच्या राज्यकर्त्यांच्या पतनाचे चित्र रंगवणारे शोकगीत आहे. ³ तिने आपल्या छाव्यांपैकी एकाला वाढवले, आणि तो तरुण सिंह झाला. त्याने आपले भक्ष्य फाडायला शिकले; त्याने माणसे गिळली. ⁴ राष्ट्रांनी ऐकले त्याच्याविषयी; तो त्यांच्या खड्ड्यात सापडला, आणि त्यांनी त्याला नेले गळ लावून मिसर देशात. ⁵ जेव्हा तिने पाहिले की तिची वाट पाहणे व्यर्थ गेले, की तिची आशा नष्ट झाली, तेव्हा तिने आपल्या छाव्यांपैकी दुसऱ्याला घेतले आणि त्याला तरुण सिंह बनवले. ⁶ तो सिंहांमध्ये फिरत राहिला; तो तरुण सिंह झाला. त्याने आपले भक्ष्य फाडायला शिकले; त्याने माणसे गिळली. ⁷ त्याने त्यांचे बालेकिल्ले उद्ध्वस्त केले आणि त्यांची नगरे ओसाड केली. त्याच्या गर्जनेच्या आवाजाने देश व त्यात राहणारे सर्व भयभीत झाले. ⁸ मग सभोवतालच्या सर्व प्रांतांतून राष्ट्रे त्याच्यावर चालून आली; त्यांनी त्याच्यावर आपले जाळे पसरले, आणि तो त्यांच्या खड्ड्यात सापडला. ⁹ गळ लावून त्यांनी त्याला पिंजऱ्यात टाकले आणि बाबेलच्या राजाकडे नेले. त्यांनी त्याला गडांमध्ये नेले, यासाठी की त्याचा आवाज पुन्हा इस्राएलच्या पर्वतांवर ऐकू येऊ नये. ¹⁰ तुझी आई तुझ्या द्राक्षमळ्यातील द्राक्षवेलीसारखी होती, पाण्याजवळ लावलेली, विपुल पाण्यामुळे फळांनी लगडलेली व फांद्यांनी भरलेली. ¹¹ तिला राज्यकर्त्यांच्या राजदंडांसाठी योग्य अशा बळकट फांद्या होत्या. ती दाट फांद्यांमध्ये उंच वर गेली, आणि आपल्या फांद्यांच्या दाटीत आपल्या उंचीमुळे ती दिसून येत होती. ¹² पण संतापाने ती मुळासकट उपटली गेली आणि जमिनीवर फेकली गेली; पूर्वेच्या वाऱ्याने तिचे फळ सुकवले. तिच्या बळकट फांद्या तोडल्या गेल्या आणि वाळून गेल्या; अग्नीने त्यांना भस्म केले. ¹³ आता ती रानात लावली गेली आहे, कोरड्या व तहानलेल्या भूमीत.

¹⁴ तिच्या खोडातून अग्नी भडकला आणि त्याने तिच्या फांद्या व तिचे फळ भस्म केले, यामुळे तिच्यात राज्य करण्यासाठी योग्य अशी कोणतीही बळकट फांदी, कोणताही राजदंड उरला नाही. हे विलापगीत आहे, आणि ते विलापगीतच झाले आहे. ^b b v14 शेवटची ओळ असे सूचित करते की भविष्यवाणी म्हणून लिहिलेले हे काव्य आता खरे ठरले आहे आणि प्रत्यक्ष शोकगीत म्हणून गायले जात आहे.