Ezekiel 19

19 ¹"Ikaw naman, mag-awit ng isang panaghoy para sa mga prinsipe ng Israel, ²at sabihin: Ano ba ang iyong ina? Isang babaeng leon. Sa gitna ng mga leon siya humimlay, sa gitna ng mga batang leon inalagaan niya ang kaniyang mga anak. ^a a v2 Ang babaeng leon ay ang maharlikang sambahayan ng Juda, at ang kaniyang mga anak ay ang kaniyang mga hari — ang buong kabanatang ito ay isang awit ng pagluluksa na naglalarawan ng pagbagsak ng mga huling pinuno ng Juda. ³Isinilang niya ang isa sa kaniyang mga anak, at ito ay naging batang leon. Natuto itong lumapa ng huli nito; nilamon nito ang mga tao. ⁴Nabalitaan ito ng mga bansa; nahuli ito sa kanilang hukay, at dinala nila itong nakakawit patungo sa lupain ng Ehipto. ⁵Nang makita niyang naghintay siya nang walang kabuluhan, na nawala na ang kaniyang pag-asa, kinuha niya ang isa pa sa kaniyang mga anak at ginawa itong batang leon. ⁶Gumala ito sa gitna ng mga leon; ito ay naging batang leon. Natuto itong lumapa ng huli nito; nilamon nito ang mga tao. ⁷Giniba nito ang kanilang mga kutang tanggulan at winasak ang kanilang mga lungsod. Ang lupain at ang lahat ng naninirahan dito ay natakot sa tunog ng kaniyang pag-ungal. ⁸Kaya't sumalakay sa kaniya ang mga bansa mula sa lahat ng nakapaligid na lalawigan; iniladlad nila ang kanilang lambat sa kaniya, at nahuli siya sa kanilang hukay. ⁹Sa pamamagitan ng mga kawit ay inilagay nila siya sa isang hawla at dinala siya sa hari ng Babilonia. Dinala nila siya sa mga kutang tanggulan, upang ang kaniyang tinig ay hindi na marinig pa sa mga bundok ng Israel. ¹⁰Ang iyong ina ay tulad ng isang puno ng ubas sa iyong ubasan, natanim sa tabi ng tubig, mabunga at punong-puno ng mga sanga dahil sa saganang tubig. ¹¹Nagkaroon ito ng matitibay na sanga na bagay sa mga setro ng mga pinuno. Umangat itong mataas sa gitna ng mayayabong na dahon, at nakikita dahil sa taas nito sa gitna ng dami ng mga sanga nito. ¹²Ngunit binunot ito nang may poot at ibinagsak sa lupa; tinuyo ng hanging silangan ang bunga nito. Ang matitibay nitong sanga ay natuklap at nalanta; nilamon ng apoy ang mga ito. ¹³Ngayon ay natanim ito sa ilang, sa isang tuyo at uhaw na lupain. ¹⁴Sumiklab ang apoy mula sa punong-kahoy nito at nilamon ang mga sanga at ang bunga nito, kaya't wala nang matibay na sangang natira dito, walang setro para sa pamamahala. Ito ay isang panaghoy, at ito ay naging isang panaghoy." ^b b v14 Ang pangwakas na taludtod ay nangangahulugang ang tulang ito, na isinulat bilang propesiya, ay natupad na ngayon at inaawit na bilang isang tunay na awit sa libing.