Efa vita pirinty
Boky

Ny fanahy tsirairay dia mamaly amin’ny Ray

Ny ohabolana manome tsiny ny ankizy noho ny voaloboka maharikoriko nohanin'ny ray aman-dreniny dia foanana. Mijoro irery ny ain'ny tsirairay: ny ratsy fanahy miova dia velona, ny marina miova dia maty. Rayntsika manizingizina fa tsy mankafy ny fahafatesan'olona. Miverena, hoy Izy, ary mihariva.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–32

Toko 18.

Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:

« Nahoana ianareo no manao ity ohabolana ity momba ny tanin’ny Israely hoe: “Ny ray aman-dreny no nihinana voaloboka maharikoriko, ka ny nifin’ny zanaka no ketraka”?

« Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo, dia tsy hampiasa an’io ohabolana io intsony ianareo any Israely. “Ahy ny aina rehetra: na ny an’ny ray na ny an’ny zanaka. Ny mpanota no ho faty. Raha misy lehilahy marina izay manao ny mahitsy sy ny mety, Tsy mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, na mijery ny sampin’ny taranak’i Israely. Tsy mijangajanga amin’ny vadin’ny namany izy, na matory amin’ny vehivavy mandritra ny fadin-bolany. Tsy mampahory na iza na iza izy, fa mamerina ny fanotofana noraisiny ho an’ny trosa. Tsy mandroba izy, fa manome ny mofony ho an’ny noana ary mampitafy akanjo ny mitanjaka. Tsy mampindram-bola amin’ny onitra izy, na mangala tombony, fa manalavitra ny heloka ary mitsara ara-drariny eo amin’ny olona sy ny namany.” Mandeha araka ny didiko izy ary mitandrina ara-pahatokiana ny fitsipiko. Marina io lehilahy io; ho velona tokoa izy, hoy ny Ray Tompo.

« Raha manan-janaka mpamoady izy, izay mandatsa-dra na manao ny hafa amin’ireo zavatra ireo. (na dia tsy nanao izany rehetra izany aza ny ray): mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, mandoto ny vadin’ny namany, manoso ny malemy sy ny sahirana, mandroba, tsy mamerina ny fanotofana noraisiny, mijery ny sampy, ary manao zava-betaveta. Mampindram-bola amin’ny onitra izy ary mangala tombony. Ho velona va izany lehilahy izany? Tsy ho velona izy! Noho izy nanao ireo zava-betaveta rehetra ireo, dia ho faty tokoa izy, ary ho eo amin’ny lohany ny ran’ny tenany.

« Fa raha manan-janaka kosa ity zanaka ity, izay mahita ny fahotan’ny rainy rehetra, ary rehefa mahita izany dia tsy manao izany na dia iray aza: Tsy mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, na mijery ny sampin’ny taranak’i Israely. Tsy mijangajanga amin’ny vadin’ny namany izy. Tsy mampahory na iza na iza izy ary tsy mandray fanotofana ho an’ny trosa. Tsy mandroba izy, fa manome ny mofony ho an’ny noana ary mampitafy akanjo ny mitanjaka. Manalavitra ny heloka izy ary tsy mangala onitra na tombony. Mitandrina ny fitsipiko izy ary mandeha araka ny didiko. Tsy ho faty noho ny helok’ny rainy izy; ho velona tokoa izy.

« Fa ny rainy kosa dia ho faty noho ny helony: nanao an-keriny izy, nandroba ny rahalahiny, ary nanao ny ratsy teo amin’ny olony.

« Nefa hoy ianareo: “Nahoana no tsy mitondra ny helok’ny ray ny zanaka?” Satria nanao ny mahitsy sy ny mety ny zanaka ary nitandrina tsara ny didiko rehetra, dia ho velona tokoa izy. Ny mpanota no maty. Tsy hitondra ny helok’ny ray ny zanaka, na ny ray ny an’ny zanany. Ny fahamarinan’ny marina dia ho eo aminy ihany; ny faharatsian’ny ratsy fanahy dia ho eo aminy ihany.

« Fa raha mitodika miala amin’ny fahotany rehetra ny ratsy fanahy, mitandrina ny didiko rehetra ary manao ny mahitsy sy ny mety, dia ho velona tokoa izy, fa tsy ho faty. Tsy hotsarovana hamely azy ny fahadisoany rehetra nataony; noho ny marina nataony dia ho velona izy. Mifaly amin’ny fahafatesan’ny ratsy fanahy va Aho, hoy ny Ray Tompo, fa tsy mifaly kokoa raha miala amin’ny lalany izy ka velona? a a v23 Tsy faly amin’ny fahaverezan’iza na iza Raintsika. Izao no faniriany lalina indrindra: ny hitodika sy hody any amin’ny fiainana ilay very lalana.

« Fa raha miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manota sy manao zava-betaveta mitovy amin’ny ataon’ny ratsy fanahy, dia ho velona va izy? Tsy hotsarovana ny asa marina rehetra nataony. Noho ny tsy fahatokiany sy ny fahotany dia ho faty izy.

« Nefa hoy ianareo: “Tsy mahitsy ny lalan’i Raintsika.” Henoy, ry taranak’i Israely: Tsy mahitsy va ny lalako? Tsy ny lalanareo va no tsy mahitsy? Raha miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manao ny ratsy, dia ho faty noho izany izy; noho ny ratsy nataony no ahafatesany. Fa raha miala amin’ny faharatsiana nataony ny ratsy fanahy ka manao ny mahitsy sy ny mety, dia hamonjy ny ainy izy. Satria mandinika ny fahadisoany rehetra izy ka miala amin’izany, dia ho velona tokoa izy, fa tsy ho faty. Nefa hoy ny taranak’i Israely: “Tsy mahitsy ny lalan’i Raintsika.” Tsy mahitsy va ny lalako, ry taranak’i Israely? Tsy ny lalanareo va no tsy mahitsy?

« Ary noho izany dia hitsara anareo Aho, ry taranak’i Israely, samy araka ny lalany avy, hoy ny Ray Tompo. Mibebaha! Miverena amin’ny fahadisoanareo rehetra, mba tsy ho fahavoazanareo ny heloka. Esory ny fahotana rehetra nataonareo; manaova fo vaovao sy fanahy vaovao ho anareo. Nahoana no ho faty ianareo, ry taranak’i Israely? Fa tsy faly amin’ny fahafatesan’iza na iza Aho, hoy ny Ray Tompo. Koa miverena, ka velona! »