Ny fanahy tsirairay dia mamaly amin’ny Ray
Ny ohabolana manome tsiny ny ankizy noho ny voaloboka maharikoriko nohanin'ny ray aman-dreniny dia foanana. Mijoro irery ny ain'ny tsirairay: ny ratsy fanahy miova dia velona, ny marina miova dia maty. Rayntsika manizingizina fa tsy mankafy ny fahafatesan'olona. Miverena, hoy Izy, ary mihariva.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–32
18 1Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:
2« Nahoana ianareo no manao ity ohabolana ity momba ny tanin’ny Israely hoe: “Ny ray aman-dreny no nihinana voaloboka maharikoriko, ka ny nifin’ny zanaka no ketraka”?
3« Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo, dia tsy hampiasa an’io ohabolana io intsony ianareo any Israely. 4“Ahy ny aina rehetra: na ny an’ny ray na ny an’ny zanaka. Ny mpanota no ho faty. 5Raha misy lehilahy marina izay manao ny mahitsy sy ny mety, 6Tsy mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, na mijery ny sampin’ny taranak’i Israely. Tsy mijangajanga amin’ny vadin’ny namany izy, na matory amin’ny vehivavy mandritra ny fadin-bolany. 7Tsy mampahory na iza na iza izy, fa mamerina ny fanotofana noraisiny ho an’ny trosa. Tsy mandroba izy, fa manome ny mofony ho an’ny noana ary mampitafy akanjo ny mitanjaka. 8Tsy mampindram-bola amin’ny onitra izy, na mangala tombony, fa manalavitra ny heloka ary mitsara ara-drariny eo amin’ny olona sy ny namany.” 9Mandeha araka ny didiko izy ary mitandrina ara-pahatokiana ny fitsipiko. Marina io lehilahy io; ho velona tokoa izy, hoy ny Ray Tompo.
10« Raha manan-janaka mpamoady izy, izay mandatsa-dra na manao ny hafa amin’ireo zavatra ireo. 11(na dia tsy nanao izany rehetra izany aza ny ray): mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, mandoto ny vadin’ny namany, 12manoso ny malemy sy ny sahirana, mandroba, tsy mamerina ny fanotofana noraisiny, mijery ny sampy, ary manao zava-betaveta. 13Mampindram-bola amin’ny onitra izy ary mangala tombony. Ho velona va izany lehilahy izany? Tsy ho velona izy! Noho izy nanao ireo zava-betaveta rehetra ireo, dia ho faty tokoa izy, ary ho eo amin’ny lohany ny ran’ny tenany.
14« Fa raha manan-janaka kosa ity zanaka ity, izay mahita ny fahotan’ny rainy rehetra, ary rehefa mahita izany dia tsy manao izany na dia iray aza: 15Tsy mihinana any amin’ny toerana avo any an-tendrombohitra izy, na mijery ny sampin’ny taranak’i Israely. Tsy mijangajanga amin’ny vadin’ny namany izy. 16Tsy mampahory na iza na iza izy ary tsy mandray fanotofana ho an’ny trosa. Tsy mandroba izy, fa manome ny mofony ho an’ny noana ary mampitafy akanjo ny mitanjaka. 17Manalavitra ny heloka izy ary tsy mangala onitra na tombony. Mitandrina ny fitsipiko izy ary mandeha araka ny didiko. Tsy ho faty noho ny helok’ny rainy izy; ho velona tokoa izy.
18« Fa ny rainy kosa dia ho faty noho ny helony: nanao an-keriny izy, nandroba ny rahalahiny, ary nanao ny ratsy teo amin’ny olony.
19« Nefa hoy ianareo: “Nahoana no tsy mitondra ny helok’ny ray ny zanaka?” Satria nanao ny mahitsy sy ny mety ny zanaka ary nitandrina tsara ny didiko rehetra, dia ho velona tokoa izy. 20Ny mpanota no maty. Tsy hitondra ny helok’ny ray ny zanaka, na ny ray ny an’ny zanany. Ny fahamarinan’ny marina dia ho eo aminy ihany; ny faharatsian’ny ratsy fanahy dia ho eo aminy ihany.
21« Fa raha mitodika miala amin’ny fahotany rehetra ny ratsy fanahy, mitandrina ny didiko rehetra ary manao ny mahitsy sy ny mety, dia ho velona tokoa izy, fa tsy ho faty. 22Tsy hotsarovana hamely azy ny fahadisoany rehetra nataony; noho ny marina nataony dia ho velona izy. 23Mifaly amin’ny fahafatesan’ny ratsy fanahy va Aho, hoy ny Ray Tompo, fa tsy mifaly kokoa raha miala amin’ny lalany izy ka velona? a a v23 Tsy faly amin’ny fahaverezan’iza na iza Raintsika. Izao no faniriany lalina indrindra: ny hitodika sy hody any amin’ny fiainana ilay very lalana.
24« Fa raha miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manota sy manao zava-betaveta mitovy amin’ny ataon’ny ratsy fanahy, dia ho velona va izy? Tsy hotsarovana ny asa marina rehetra nataony. Noho ny tsy fahatokiany sy ny fahotany dia ho faty izy.
25« Nefa hoy ianareo: “Tsy mahitsy ny lalan’i Raintsika.” Henoy, ry taranak’i Israely: Tsy mahitsy va ny lalako? Tsy ny lalanareo va no tsy mahitsy? 26Raha miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manao ny ratsy, dia ho faty noho izany izy; noho ny ratsy nataony no ahafatesany. 27Fa raha miala amin’ny faharatsiana nataony ny ratsy fanahy ka manao ny mahitsy sy ny mety, dia hamonjy ny ainy izy. 28Satria mandinika ny fahadisoany rehetra izy ka miala amin’izany, dia ho velona tokoa izy, fa tsy ho faty. 29Nefa hoy ny taranak’i Israely: “Tsy mahitsy ny lalan’i Raintsika.” Tsy mahitsy va ny lalako, ry taranak’i Israely? Tsy ny lalanareo va no tsy mahitsy?
30« Ary noho izany dia hitsara anareo Aho, ry taranak’i Israely, samy araka ny lalany avy, hoy ny Ray Tompo. Mibebaha! Miverena amin’ny fahadisoanareo rehetra, mba tsy ho fahavoazanareo ny heloka. 31Esory ny fahotana rehetra nataonareo; manaova fo vaovao sy fanahy vaovao ho anareo. Nahoana no ho faty ianareo, ry taranak’i Israely? 32Fa tsy faly amin’ny fahafatesan’iza na iza Aho, hoy ny Ray Tompo. Koa miverena, ka velona! »