Ezekiela 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Tamin’ny taona fahafito, tamin’ny volana fahadimy, tamin’ny andro fahafolo tamin’ny volana, dia nisy loholon’ny Israely tonga hanontany an’i Raintsika, ary nipetraka teo anatrehako.

²Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika ka nanao hoe:

³Ry zanak’olona, lazao amin’ny loholon’ny Israely hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Moa tonga hanontany Ahy va ianareo? Raha velona Aho, dia tsy havelako hanontany Ahy ianareo, hoy ny Ray Tompo.

⁴Hitsara azy ireo va ianao? Hitsara azy ireo va ianao, ry zanak’olona? Dia ataovy fantatr’izy ireo ny zava-betaveta nataon’ny razany, ⁵ary lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Tamin’ny andro nifidianako ny Israely, dia nanandra-tanana nianiana Aho tamin’ny taranak’ny ankohonan’i Jakoba, ary nampahafantatra ny Tenako taminy tany Egypta. Nanandra-tanana Aho ka nilaza taminy hoe: «Izaho no Rainareo.» ⁶Tamin’izany andro izany dia nianiana Aho fa hitondra azy hiala tany Egypta ho any amin’ny tany izay efa nojerenako ho azy, tany mikoriana ronono sy tantely, tany tsara indrindra amin’ny tany rehetra.

⁷Hoy Aho taminy: «Samia manary ny zava-betaveta izay itodihan’ny masonareo, ary aza mandoto ny tenanareo amin’ny sampy any Egypta. Izaho no Rainareo.»

⁸Nefa niodina tamiko izy ka tsy nety nihaino Ahy; tsy nisy nanary ny zava-betaveta izay nifikiran’ny masony, ary tsy nisy nandao ny sampy any Egypta. Dia nilaza Aho fa harotsako aminy ny fahatezerako ary hanefako aminy ny fahasosoranako any Egypta any. ⁹Nefa noho ny anarako no nanaovako izany, mba tsy hovoaloto teo imason’ny firenena izay nitoerany izy ireo, izay nampahafantarako ny Tenako teo imasony tamin’ny nitondrako azy hivoaka avy tany Egypta.

¹⁰Dia nitondra azy hivoaka avy tany Egypta Aho ary nentiko tany an-efitra izy. ¹¹Nomeko azy ny didiko, ary nampahafantariko azy ny fitsipiko — izay mankatò azy dia ho velona. ¹²Nomeko azy koa ny sabatako ho famantarana eo amiko sy izy ireo, mba ho fantany fa Izaho no Rainy, izay manamasina azy.

¹³Fa niodina tamiko tany an-efitra ny taranak’Israely. Tsy nety nandeha tamin’ny didiko izy ary nanda ny fitsipiko — na dia izay mitandrina azy aza no velona aminy — ary nandoto mafy ny sabatako. Dia nilaza Aho tany an-efitra fa harotsako aminy ny fahatezerako hanimba azy. ¹⁴Nefa noho ny anarako no nanaovako izany, mba tsy hovoaloto teo imason’ny firenena izay nahita ny nitondrako azy nivoaka. ¹⁵Tany an-efitra koa dia nanangana ny tanako Aho ka nianiana fa tsy hitondra azy ho any amin’ny tany izay nomeko azy — tany mikoriana ronono sy tantely, tany tsara indrindra amin’ny tany rehetra — ¹⁶satria nanda ny fitsipiko izy, tsy niraharaha ny didiko, ary nandoto ny sabatako, fa nifikitra tamin’ny sampiny ny fony. ¹⁷Kanefa nangoraka azy Aho ka tsy nandringana azy tany an-efitra. ¹⁸Tany an-efitra dia hoy Aho tamin’ny zanany: Aza manaraka ny didin’ny ray aman-dreninareo, na mitandrina ny fitsipiny, na mandoto ny tenanareo amin’ny sampiny. ¹⁹«Izaho no Rainareo; mandehana araka ny didiko ary mitandrema mba hitandrina ny fitsipiko. ²⁰Hamasino ny sabatako; ho famantarana eo amiko sy ianareo izany, mba ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo.»

²¹Nefa niodina tamiko ny zanany. Tsy nandeha tamin’ny didiko izy, ary tsy nitandrina ny fitsipiko — izay olona mankatò azy dia ho velona — ary nandoto ny sabatako. Dia nilaza Aho fa harotsako aminy ny fahatezerako, ka hanefako aminy ny fahasosoranako tany an-efitra. ²²Nefa nanetry ny tanako Aho ary noho ny anarako no nanaovako izany, mba tsy hovoaloto teo imason’ny firenena izay nahita ny nitondrako azy nivoaka. ²³Nanandra-tanana Aho ka nianiana taminy tany an-efitra fa hampiely azy any amin’ny firenena ary hanaparitaka azy any amin’ny tany samihafa, ²⁴satria tsy nankatò ny fitsipiko izy, fa nanda ny didiko ary nandoto ny sabatako, ary nirona tamin’ny sampin’ny razany ny masony. ²⁵Ary nomeko azy didy tsy tsara sy fitsipika izay tsy ho velona aminy; ^a a v25 Tsy midika izany fa nanome didy ratsy i Raintsika. Satria nolavin’ny olona ny fitsipiny tsara, dia natolotra ho amin’ny fanao mahavery izay nofidiny izy ireo — navela handeha amin’ny lalany mahafaty ny fanompoan-tsampy. ²⁶Navelako ho voaloto tamin’ny fanomezany izy — ny voalohan-jaza rehetra natolotra ho sorona — mba hameno azy amin’ny tahotra, mba ho fantany fa Izaho no Rainy.

²⁷Koa, ry zanak’olona, lazao amin’ny taranak’Israely hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Tamin’izany koa dia niteny ratsy Ahy ny razanareo, tamin’ny nivadikany tamiko: ²⁸Rehefa nentiko tany amin’ny tany izay nianianako tamin’ny tanana nasandratra hanome azy izy, dia nahita ny havoana avo rehetra sy ny hazo be ravina rehetra izy, ka nanatitra ny sorony teo, nanolotra ny fanomezana namoaka ny hatezerako, nandoro ny ditin-kanitso mamy hamandoana azy, ary nandraraka ny fanatitra raraka. ²⁹Dia nanontany azy Aho hoe: Inona izao toerana avo izay alehanareo foana izao? (Atao hoe Bama izany mandraka androany). ^b b v29 Ny anarana hoe Bama dia midika hoe «toerana avo» jentilisa. Ny fanontaniana dia milalao amin’ny feo — «inona izany toerana avo izay alehanareo foana?» — ary nitoetra ny anarana.

³⁰Koa lazao amin’ny taranak’Israely hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Handoto ny tenanareo tahaka ny razanareo va ianareo ary hirona amin’ny sampiny maloto? ³¹Rehefa manatitra ny fanomezanareo ianareo ka mampita ny zanakareo amin’ny afo, dia mbola mandoto ny tenanareo amin’ny sampinareo rehetra ihany, hatramin’izao. Moa havelako hanontany Ahy va ianareo, ry taranak’Israely? Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo, dia tsy havelako hanontany Ahy ianareo.

³²Hoy ianareo: «Aoka isika ho tahaka ny firenena, tahaka ny foko any amin’ny tany hafa, manompo hazo sy vato.» Nefa tsy ho tanteraka mihitsy izay eritreritry ny sainareo.

³³Raha velona tokoa Aho, hoy ny Ray Tompo, dia hanjaka aminareo Aho amin’ny tanana mahery sy sandry manainga ary fahatezerana voaraka. ³⁴«Hitondra anareo hivoaka avy any amin’ny firenena Aho ary hanangona anareo avy any amin’ny tany nampiely anareo, amin’ny tanana mahery sy sandry mivelatra ary fahatezerana voaraka. ³⁵Hitondra anareo ho any amin’ny efitry ny firenena Aho, ary any no hitsarako anareo mifanatrika.» ³⁶Tahaka ny nitsarako ny razanareo tany an-efitry ny tany Egypta, dia toy izany no hitsarako anareo, hoy ny Ray Tompo. ³⁷«Hanisa anareo Aho rehefa mandalo eo ambanin’ny tehiko ianareo, ary hampiditra anareo amin’ny fehin’ny fanekena. ^c c v37 Ny mpiandry dia nanisa sy nitily ny ondriny rehefa nampandalovany tsirairay eo ambanin’ny tehina nasandratra. Mampitovy ny Tenany amin’ny mpiandry manisa ny azy i Raintsika. ³⁸Hesoriko eo aminareo izay mikomy sy mivadika amiko. Hitondra azy hivoaka avy any amin’ny tany itoerany Aho, nefa tsy hiditra any amin’ny tanin’ny Israely izy. Dia ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo.»

³⁹Ary ianareo, ry taranak’Israely, izao no lazain’ny Ray Tompo: Mandehana, samia manompo ny sampinareo! Nefa aoriana dia hihaino Ahy tokoa ianareo ary tsy handoto intsony ny anarako masina amin’ny fanomezanareo sy ny sampinareo. ⁴⁰Fa eo amin’ny tendrombohitro masina, ny tendrombohitra avo any Israely, hoy ny Ray Tompo, eo no hanompoan’ny taranak’Israely rehetra Ahy any amin’ny tany, ary eo no handraisako azy. Eo no hitakiako ny fanatitrareo, ny fanomezanareo tsara indrindra, ary ny sorona masinareo rehetra. ⁴¹«Handray anareo ho ditin-kanitso Aho, rehefa mitondra anareo hivoaka avy any amin’ny firenena sy manangona anareo avy any amin’ny tany nampiely anareo, ary ao aminareo no hanehoako ny fahamasinako teo imason’ny firenena. ⁴²Dia ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo, rehefa mitondra anareo ho any amin’ny tanin’ny Israely Aho, ny tany izay nianianako tamin’ny tanana nasandratra fa homeko ny razanareo. ⁴³Any no hahatsiaro ny fitondrantenanareo ianareo sy ny asa rehetra nandotoanareo ny tenanareo, ary ho halanareo ny tenanareo noho ny ratsy rehetra nataonareo. ⁴⁴Ho fantatrareo fa Izaho no Rainareo, rehefa miasa aminareo Aho noho ny anarako, fa tsy araka ny lalanareo ratsy sy ny asanareo simba, ry taranak’Israely, hoy ny Ray Tompo.»

Afo manohitra ny Atsimo

⁴⁵Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika ka nanao hoe:

⁴⁶Ry zanak’olona, atodiho any atsimo ny tavanao; mitenena manohitra azy ary maminania manohitra ny ala any amin’ny tany atsimo. ⁴⁷Lazao amin’ny ala atsimo hoe: Henoy ny tenin’i Raintsika. Izao no lazain’ny Ray Tompo: Efa ho hampirehitra afo ao aminao Aho, izay handevona ny hazo rehetra, na maitso na maina. Tsy hovonoina ny lelafony; hodorany ny tava rehetra hatrany atsimo ka hatrany avaratra. ⁴⁸Ho hitan’ny olona rehetra fa Izaho, Rainao, no nampirehitra azy; tsy ho faty izy.

⁴⁹Dia hoy aho: «Indrisy, ry Ray Tompo ô! Miteny ny amiko izy ireo hoe: “Tsy mpanao fanoharana fotsiny va izy?”»