Manatsoaka ny Sabatra Aminy ny Ray
Sabatra aorian'ny sabatra. Ny Rayntsika dia misintona ny sabany manokana hamely ny marina sy ny meloka, ary milaza amin'i Ezekiela mba hitoloko mafy sy hikapoka tanana mba hahatsapan'ny olona fa ho avy izany. Ny mpanjakan'i Babylona dia mahozongozona zana-te-hazo eo amin'ny sampanan-dalana, ary i Jerosalema no voasintona.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–7, 9–17, 19–32
21 1Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:
2Ry zanak’olona ô, mitodiha any Jerosalema, mitoria hamely ny fitoerany masina, ary maminania hamely ny tanin’i Israely, 3ary lazao amin’ny tanin’i Israely hoe: «Hoy Rainao: Manohitra anao Aho. Hanatsoaka ny sabatro avy amin’ny fonony Aho ka hamongotra aminao ny olo-marina sy ny ratsy fanahy. 4Satria hamongotra aminao ny olo-marina sy ny ratsy fanahy Aho, dia hivoaka avy amin’ny fonony ny sabatro hamely ny olona rehetra, hatrany atsimo ka hatrany avaratra. 5Dia ho fantatry ny olona rehetra fa Izaho no Ray. Nanatsoaka ny sabatro avy amin’ny fonony Aho, ka tsy hiverina intsony izy.
6Ary ianao, ry zanak’olona, mitsentsitra! Mitsentsitra eo imasony amin’ny fo vaky sy alahelo mangidihidy. 7Ary rehefa manontany anao izy hoe: “Nahoana ianao no mitsentsitra?” dia lazao hoe: “Noho ny vaovao izay tonga. Ho levona ny fo rehetra, ho malemy ny tanana rehetra, ho reraka ny fanahy rehetra, ary ho tonga rano ny lohalika rehetra. Indro, tonga izany ka tokony hitranga tokoa, hoy ny Ray Tompo.”»
8Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:
9Ry zanak’olona, maminania ianao ka lazao hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: «Sabatra, sabatra, voahamaranitra sady voakitika, 10voahamaranitra hamono, voakitika mba hamirapiratra tahaka ny helatra. Ahoana, hifaly va isika? Manamavo ny tehim-panjakan’ny zanako ny sabatra, tahaka ny ataony amin’ny hazo rehetra. 11Voatendry hokitihina ny sabatra, mba hohazoina an-tànana; voahamaranitra sy voakitika izy, vonona ho eo an-tànan’ny mpamono olona. 12Mitomania sy mitaraina, ry zanak’olona, fa hamely ny oloko izy; hamely ny andriana rehetra any Israely izy; natolotra ho amin’ny sabatra miaraka amin’ny oloko izy ireo. Koa tehaso ny valahanao amin’ny alahelo.» 13Fa ho tsaraina tokoa izy. Ary ahoana raha ny tehim-panjakana izay hamavoiny aza no tsy ho eo intsony? hoy ny Ray Tompo. 14«Koa ianao, ry zanak’olona, maminania ary mikapoka tanana. Aoka ny sabatra hianjera in-droa, na intelo aza— sabatra hamono, sabatra hamono be, manodidina azy ireo amin’ny lafiny rehetra, 15mba ho levona ny fo ary ho maro ny ho lavo. Eo amin’ny vavahadin’izy ireo rehetra no nametrahako ny sabatra hamono. Indrisy! Natao hamirapiratra tahaka ny helatra izy, voasintona hamono. 16Mamely any ankavanana, avy eo any ankavia, na aiza na aiza itodihan’ny lelan-tsabatrao. 17Izaho koa dia hikapoka tanana, ary hijanona ny fahatezerako. Izaho, Rainao, no niteny.»
18Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika hoe:
19«Ry zanak’olona, manaova làlana roa halehan’ny sabatry ny mpanjakan’i Babylona, izay samy hiala amin’ny tany iray. Manaova famantarana eo amin’ny fisarahan-dàlana mankany amin’ny tanàna iray. 20Manaova làlana iray ho an’ny sabatra hamely an’i Rabà any amin’ny Amonita, ary iray hafa hamely an’i Joda sy Jerosalema mimanda. 21Mijanona eo amin’ny fisarahan’ny làlana roa ny mpanjakan’i Babylona, mba hitady famantarana: mampihorohoro ny zana-tsipìka izy, mandinika ny terafima, mizaha toetra ny aty. a a v21 Ny fampihorohoroana zana-tsipìka, ny fandinihana ny terafima ary ny fizahana ny atin’ny biby dia fomba telo nampiasain’ny Babylonianina hanambaràna ny ho avy, ary ampiasaina eto mba hanapahana hoe iza amin’ireo tanàna no horaisina aloha. 22Eo an-tànany ankavanana no latsaka ny filokana ho an’i Jerosalema: hametraka fitaovana mandrodana, hanome didy hamono, hampisy ny kiaikiaky ny ady, hametraka fitaovana mandrodana manoloana ny vavahady, hanao lalana mananika ary hanangana fialofana ho an’ny fanodidinana. 23Ho toy ny famantarana diso izany amin’izay efa nianiana ho mahatoky taminy, nefa hampahatsiaro azy ireo ny helony izy ka hisambotra azy ireo.
24Koa izao no lazain’ny Ray Tompo: «Satria nampahatsiaro ny helokareo ianareo tamin’ny fikomiananareo mivoaka, ka naseho ny fahotanareo amin’ny zavatra rehetra ataonareo—satria tsaroana ianareo, dia ho tratran’ny tanan’ny mpanjakan’i Babylona. 25Ary ianao, ry mpanapaka maloto sady ratsy fanahy any Israely, tonga ny andronao, dia ny fotoan’ny sazinao farany. 26Izao no lazain’ny Ray Tompo: Esory ny fehin-doha, ampiala ny satro-boninahitra. Tsy hitovy amin’izay taloha intsony: ny ambany hasandratra, ny avo hatsipy ambany. 27Simba! Simba! Hataoko simba izany! Tsy ho naverina intsony izany mandra-pahatongan’ilay manan-jo azy; hanomezako azy ny satro-boninahitra. b b v27 Tsy handrava ny seza fiandrianana mandrakizay i Raintsika, fa mitahiry izany ho an’ny Mpanjaka manan-jo Izy. Manondro mihoatra ny mpanapaka rehetra tsy nahomby izany, dia i Jesosy, Izay tena manana ny fanjakana (Lioka 1:32-33).
28Ary ianao, ry zanak’olona, maminania ka lazao hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo ny amin’ny Amonita sy ny fanesoany. Ary lazao hoe: «Sabatra, sabatra, voasintona hamono, voakitika hihinana sy hamirapiratra tahaka ny helatra! 29“Na dia misy fahitana diso aza momba anao sy fanambarana mandainga, dia hapetraka eo amin’ny vozon’ny ratsy fanahy izay hovonoina izany, izay tonga ny androny, ny fotoan’ny sazin’izy ireo farany. 30Ampidiro amin’ny fonony ny sabatra! Any amin’ny tany nahariana anao, any amin’ny tany nipoiranao, no hitsarako anao. 31Hatsofoka aminao ny fahatezerako; hovoahako hamely anao ny afon’ny fahasosoranako ka hatolotro ho amin’ny lehilahy masiaka, mahay mandrava. 32Ho kitay ho an’ny afo ianao, hiraraka ao amin’ny taninao ny ranao, ary tsy ho tsarovana intsony ianao. Fa Izaho, ny Ray, no niteny.”»
