Nambara ny fandatsahan-dra tao Jerosalema

Taratasy fiampangana an'i Jerosalema: andrian-dehibe mandatsaka ra, ray aman-dreny tsinontsinoavina, vahiny voahamafy, mpisorona mampifangaro ny masina sy ny ankapobeny, mpaminany mandrakotra fotsy izany rehetra izany. Hoy ny Rayntsika, nitady olona iray hijanona eo amin'ny vaky ho an'ny tany Izy fa tsy nahita na iray akory.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–16, 18–22, 24–31

Toko 22.

Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

Ary ianao, ry zanak’olona, hitsara va ianao? Hitsara ny tanàna mpandatsaka ra va ianao? Dia ampahafantaro azy ny fahavetavetany rehetra. Lazao hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Ry tanàna mandatsaka ra ao anatiny, ka tonga ny fotoanany, ary manao sampy ho an’ny tenany ka voaloto. Ny ra nalatsakao no nahatonga anao ho meloka, ary ny sampy nataonao no nahaloto anao. Nampanakaiky ny faranao ianao, ary tonga amin’ny fiafaran’ny taonanao. Koa dia ataoko fahafaham-baraka eo amin’ny firenena sy fanesoana eo amin’ny tany rehetra ianao. Ireo akaiky sy ireo lavitra anao dia hanesoeso anao, ry tanàna ratsy laza, be fikorontanana.

Jereo, ny andriana rehetra any Israely ao anatinao dia samy mampiasa ny heriny hanatsaka ra. Ao anatinao no nanao tsinontsinona ray sy reny izy; ao anatinao no nampahoriana ny vahiny; ao anatinao no nanaovana an-keriny ny kamboty sy ny mananon-ko. Nataonao tsinontsinona ny zava-masiko, ary nolotoinao ny Sabatako. Ao anatinao ny mpanaratsy mikasa hanatsaka ra; ao anatinao ireo mihinana eny amin’ny toerana avo ary manao fahalotoana eo aminareo. Ao anatinao no mandry amin’ny vadin’ny rainy izy; ao anatinao no mamoretina ny vehivavy amin’ny andro fahalotoany. Ny iray manao fahavetavetana amin’ny vadin’ny namany; ny iray manambany ny meny ka mandoto azy; ny iray mamoretina ny rahavaviny, zanakavavin’ny rainy. Ao anatinao no raisiny ny kolikoly hanatsahana ra; mangataka onitra ianao, mahazo tombony be loatra, ary mamitaka ny namanao hahazo tombo-tsy ara-drariny. Ary Izaho kosa dia hadinonao, hoy ny Ray Tompo.

Ary ankehitriny, indro, mikopakopaka tanana Aho noho ny tombo-tsy ara-drariny azonao sy ny ra nalatsakao teo afovoanao. Hijoro va ny fonao, ary hatanjaka va ny tananao, rehefa mitondra anao Aho? Izaho, Rainao, no niteny ka hanao azy. Hotaoriko ho any amin’ny firenena ianao, ary hataoko miely any amin’ny tany, ary hofoanako aminao ny fahalotoanao. Rehefa voaloto eo imason’ny firenena ianao, dia ho fantatrao fa Izaho no Rainao.

Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

Ry zanak’olona, ny taranak’Israely dia efa tonga fako ho Ahy; izy rehetra dia varahina sy ilo sy vy ary firaka ao anatin’ny lafaoro—fakon’ny volafotsy. Koa izao no lazain’ny Ray Tompo: Satria samy tonga fako ianareo rehetra, dia hangoniko ho ao Jerosalema ianareo. Tahaka ny fanangonana volafotsy sy varahina sy vy sy firaka ary ilo ho ao anatin’ny lafaoro, ary ny fofofana afo aminy mba handrendrika azy, dia toy izany no hanangonako anareo amin’ny fahatezerako sy ny firehetako, ary hapetrako any ianareo ka handrendrihako. Hangoniko ianareo ka hofofoiko amin’ny afon’ny fahatezerako, ary handrendrika ao anatiny ianareo. Tahaka ny fandrendrehan’ny volafotsy ao anatin’ny lafaoro, dia toy izany no handrendrehanareo ao anatiny. Dia ho fantatrareo fa Izaho, Rainareo, no nandatsaka ny fahatezerako taminareo.

Tonga tamiko indray ny tenin’i Raintsika:

Ry zanak’olona, lazao aminy hoe: Ianao dia tany tsy voadio, tsy nilatsahan’ny ranonorana tamin’ny andro fahatezerana. Mikasa mitambatra ny mpaminaniny, tahaka ny liona mierona mandriatra ny kariny; mihinana aina izy, mangalatra harena sy zava-tsoa, ary mampitombo ny mananon-ko ao anatiny. Ny mpisorony nanao an-keriny ny lalàko ary nandoto ny zava-masiko; tsy nanavaka ny masina amin’ny tsotra izy, tsy nampianatra ny fahasamihafan’ny maloto sy ny madio, ary nanafina ny masony tamin’ny Sabatako, ka voaloto Aho eo amin’izy ireo. Ny lehibeny dia amboadia mandriatra ny kariny, mandatsaka ra sy mandringana aina mba hahazoana tombo-tsy ara-drariny. Ny mpaminaniny kosa nanosotra azy ho fotsy ho an’izy ireo tamin’ny fahitana lainga sy ny faminaniana mandainga, ka nilaza hoe: « Izao no lazain’Andriamanitra », nefa tsy niteny Raintsika. Ny vahoaka amin’ny tany dia manao famoretana sy fandrobana; mampahory ny malahelo sy ny mahantra ary tsy mitsara ara-drariny ny vahiny.

Nitady olona teo aminy Aho handrafitra ny manda sy hijoro eo anatrehako eo amin’ny banga ho an’ny tany, mba tsy handringanako azy—nefa tsy nahita na iray aza. Ka nadatsako taminy ny fahatezerako, ary nofoanako tamin’ny afon’ny firehetako izy. Nataoko hiverina eo an-dohany ny lalany, hoy ny Ray Tompo.