يروشلم جي خونريزيءَ جو پڌرو ٿيڻ

يروشلم خلاف الزامن جي فهرست: اڳواڻ رت وهائين ٿا، والدين جي بي عزتي ٿئي ٿي، پرديسين کي نچوڙيو وڃي ٿو، ڪاهن پاڪ ۽ عام جو فرق ميسارين ٿا، ۽ نبي ان سڀ تي چُن ڦيرين ٿا. اسان جو پيءُ چوي ٿو ته هن ملڪ لاءِ ڀڃ ۾ بيهڻ واري هڪ ماڻهوءَ کي ڳوليو ۽ ڪو به نه مليو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–16, 18–22, 24–31

باب 22.

اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

اي ابنِ آدم، ڇا تون عدالت ڪندين؟ ڇا تون هن خونريزيءَ واري شهر جي عدالت ڪندين؟ تڏهن کيس سندس سڀ نفرت جوڳا ڪم ڏيکار. چؤ تہ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ اي شهر، تون جيڪو پنهنجي اندر ۾ رت ٿو وهائين، تنهنڪري تنهنجو وقت اچي ويو آهي، ۽ جيڪو پنهنجي لاءِ بت ٺاهي ناپاڪ ٿو ٿئين. تو جيڪو رت وهايو آهي، ان ڪري تون ڏوهي آهين، ۽ جيڪي بت ٺاهيا اٿئي، تن ڪري ناپاڪ آهين. تو پنهنجو انت ويجهو آندو آهي، پنهنجن سالن جي پڇاڙيءَ تي پهتي آهين. تنهنڪري آءٌ توکي قومن لاءِ ذلت ۽ هر ملڪ لاءِ ٺٺولي بڻايان ٿو. تنهنجي ويجهو ۽ پري وارا توکي ٺٺولي ڪندا، اي ناپاڪ نالي واري، هنگامن سان ڀريل شهر.

ڏس، تنهنجي اندر اسرائيل جو هر شهزادو پنهنجي طاقت سان رت وهائڻ لاءِ ڪم آڻي ٿو. تو ۾ ماءُ پيءُ کي ذليل ڪيائون؛ تو ۾ پرديسيءَ تي ظلم ڪيائون؛ تو ۾ يتيم ۽ بيواهه سان ناانصافي ڪيائون. تو منهنجين پاڪ شين کي حقير ڄاتو آهي ۽ منهنجا سبت ناپاڪ ڪيا اٿئي. تو ۾ رت وهائڻ لاءِ بهتان هڻندڙ آهن؛ تو ۾ جبلن جي مندرن تي کائڻ وارا آهن، ۽ تو ۾ بي حيائيءَ جا ڪم ڪندڙ آهن. تو ۾ پنهنجي پيءُ جي زالن سان سمهندا آهن؛ تو ۾ حيض جي ناپاڪيءَ ۾ عورتن جي بي حرمتي ڪندا آهن. ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ جي زال سان نفرت جوڳا ڪم ڪري ٿو؛ ڪو بي شرميءَ سان پنهنجي نُنهن کي ناپاڪ ڪري ٿو؛ ڪو پنهنجي ڀيڻ، پنهنجي پيءُ جي ڌيءَ، جي بي حرمتي ڪري ٿو. تو ۾ رت وهائڻ لاءِ رشوت وٺن ٿا؛ تون سود وٺين ٿي، حد کان وڌيڪ نفعو ڪمائين ٿي، پنهنجن پاڙيسرين کان ناحق فائدو زوريءَ وٺين ٿي. ۽ مون کي تو وساري ڇڏيو آهي، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو.

هاڻي ڏس، تو جيڪا ناجائز ڪمائي ڪئي آهي ۽ جيڪو رت تو پنهنجي وچ ۾ وهايو آهي، تنهن تي آءٌ پنهنجا هٿ ٺپيان ٿو. جڏهن آءٌ تو سان معاملو ڪندس، تڏهن ڇا تنهنجي همت قائم رهندي ۽ تنهنجا هٿ مضبوط رهندا؟ مون، تنهنجي پيءُ، ڳالهايو آهي ۽ آءٌ اهو ڪندس. آءٌ توکي قومن ۾ ڇڙوڇڙ ڪندس، ملڪن ۾ پکيڙيندس، ۽ تنهنجي ناپاڪي تو مان ڪڍي صاف ڪندس. جڏهن تون قومن جي نظر ۾ ناپاڪ ڪئي ويندينءَ، تڏهن ڄاڻندينءَ تہ آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان.

پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

اي ابنِ آدم، اسرائيل جو گهراڻو مون لاءِ ميل بڻجي ويو آهي؛ اهي سڀ ڀٽيءَ ۾ ٽامو، ٽين، لوهه ۽ سيسو آهن—چانديءَ جو ميل. تنهنڪري حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ جيئن اوهين سڀ ميل بڻجي ويا آهيو، تيئن آءٌ اوهان کي يروشلم ۾ گڏ ڪندس. جيئن چاندي، ٽامو، لوهه، سيسو ۽ ٽين ڀٽيءَ ۾ گڏ ڪيا وڃن ٿا، ۽ انهن کي ڳلائڻ لاءِ مٿن باهه ڦوڪي وڃي ٿي، تيئن آءٌ پنهنجي ڪاوڙ ۽ غضب ۾ اوهان کي گڏ ڪندس، اتي رکندس ۽ ڳاليندس. آءٌ اوهان کي گڏ ڪري، پنهنجي ڪاوڙ جي باهه اوهان تي ڦوڪيندس، ۽ اوهين ان ۾ ڳري ويندا. جيئن چاندي ڀٽيءَ ۾ ڳري ٿي، تيئن اوهين ان ۾ ڳرندا؛ تڏهن اوهين ڄاڻندا تہ مون، اوهان جي پيءُ، پنهنجو غضب اوهان تي وهايو آهي.

وري اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

اي ابنِ آدم، کيس چؤ تہ تون اهڙي زمين آهين جيڪا پاڪ ڪئي نہ وئي آهي، ۽ جنهن تي ڪاوڙ جي ڏينهن مينهن نہ وسيو. سندس نبي پاڻ ۾ سازش ڪن ٿا، ڄڻ گجندڙ شينهن شڪار کي ڦاڙي ٿو؛ اهي جانيون کائي ڇڏين ٿا، خزانو ۽ قيمتي شيون کسي وٺن ٿا، ۽ سندس اندر ڪيترين ئي عورتن کي بيواهه بڻائين ٿا. سندس ڪاهنن منهنجي شريعت جي بي حرمتي ڪئي آهي ۽ منهنجين پاڪ شين کي ناپاڪ ڪيو آهي؛ پاڪ ۽ عام ۾ ڪو فرق نہ ڪيائون، ناپاڪ ۽ پاڪ ۾ ڪو فرق نہ سيکاريائون، ۽ منهنجن سبتن کان اکيون ڦيري ڇڏيائون، تنهنڪري آءٌ انهن ۾ ناپاڪ ٿيو آهيان. سندس سردار شڪار ڦاڙيندڙ بگهڙ آهن، جيڪي ناجائز ڪمائيءَ لاءِ رت وهائين ٿا ۽ جانيون برباد ڪن ٿا. سندس نبين هي سڀ ڪوڙين رويائن ۽ ڪوڙي فال سان انهن لاءِ ليپي ڇڏيو، ۽ چيائون تہ ”خدا هيئن ٿو فرمائي،“ جڏهن تہ اسان جي پيءُ ڳالهايو ئي ناهي. ملڪ جا ماڻهو زور زبردستي ۽ ڦرمار ڪن ٿا؛ غريبن ۽ مسڪينن تي ظلم ڪن ٿا ۽ پرديسيءَ کي انصاف کان محروم ڪن ٿا.

مون انهن ۾ ڪنهن اهڙي ماڻهوءَ جي ڳولا ڪئي جيڪو ڀت اڏي ۽ ملڪ لاءِ ڀڃ ۾ منهنجي آڏو بيهي، تہ جيئن آءٌ ان کي برباد نہ ڪريان—پر ڪوبہ نہ مليو. تنهنڪري مون پنهنجو غصو مٿن لاٿو، ۽ پنهنجي غضب جي باهه سان کين ڀسم ڪيو. مون سندن چال چلت سندن پنهنجن مٿن تي آندي، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو.