حزقيل 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹اسان جي پيءُ جو ڪلام مون ڏانهن آيو تہ

²”اي ابنِ آدم، ٻہ عورتون هيون، جيڪي هڪ ماءُ جون ڌيئرون هيون. ³هنن مصر ۾ پنهنجي جوانيءَ ۾ زناڪاري ڪئي. اتي سندن ڇاتين کي مسليو ويو، سندن ڪنوارين ڇاتين کي پيار سان ڇهيو ويو. ⁴وڏيءَ جو نالو اهولا هو ۽ سندس ڀيڻ جو نالو اهوليبا. اهي منهنجيون ٿيون ۽ پٽ ۽ ڌيئرون ڄڻيائون. سندن نالا: اهولا سامريہ آهي، ۽ اهوليبا يروشلم آهي. ^a a v4 ٻنهي نالن ۾ لفظن جو راند آهي: اهولا جو مطلب آهي ”سندس پنهنجو خيمو“ — سامريہ جي پنهنجي ٺاهيل پوڄا — ۽ اهوليبا جو مطلب آهي ”منهنجو خيمو هن ۾ آهي“، ڇاڪاڻ تہ پيءُ جي پنهنجي پاڪ جاءِ يروشلم ۾ هئي.

⁵”اهولا منهنجي هوندي بہ زناڪاري ڪئي؛ پنهنجن عاشقن تي، يعني اسورين تي، جيڪي سورما هئا، موهت ٿي وئي، ⁶نيرا ڪپڙا پاتل، حاڪم ۽ سردار، سڀ دلڪش جوان، گهوڙن تي سوار گهوڙيسوار هئا. ⁷هن پنهنجي زناڪاري انهن کي ڏني— اسور جا سڀ چونڊ مرد— ۽ جن تي موهت ٿي، تن جي هر بت سان پاڻ کي ناپاڪ ڪيائين. ⁸مصر ۾ شروع ڪيل زناڪاري هن ڇڏي نہ ڏني، جتي سندس جوانيءَ ۾ مرد هن سان سمهيا، سندس ڪنوارين ڇاتين کي مسليائون، ۽ پنهنجي هوس هن تي لاٿائون. ⁹تنهنڪري مون هن کي سندس عاشقن جي، يعني انهن اسورين جي حوالي ڪيو، جن تي هوءَ موهت هئي. ¹⁰هنن هن کي ننگو ڪيو، سندس پٽ ۽ ڌيئرون کسي ويا، ۽ هن کي تلوار سان ماري ڇڏيائون؛ هوءَ عورتن ۾ بدنام ٿي، ۽ هن کي سزا ڏني وئي.

¹¹”سندس ڀيڻ اهوليبا اهو ڏٺو، تڏهن بہ سندس هوس ڀيڻ کان وڌيڪ بگڙيل هئي، ۽ سندس زناڪاري ان کان بہ بڇڙي هئي. ¹²هوءَ اسورين تي موهت ٿي— حاڪمن ۽ سردارن تي، پوري هٿيارن سان سجيل سورمن تي، گهوڙن تي سوار گهوڙيسوارن تي، سڀني دلڪش جوانن تي. ¹³مون ڏٺو تہ هن بہ پاڻ کي ناپاڪ ڪيو آهي؛ ٻنهي ساڳيو ئي رستو ورتو هو.

¹⁴”پر هن پنهنجي زناڪاري اڃا اڳتي وڌائي. هن ڀت تي ٺهيل مرد ڏٺا، بابلين جون صورتون، چمڪندڙ ڳاڙهي رنگ ۾، ¹⁵کمر ۾ پٽا ٻڌل، مٿن تي لڙڪندڙ پڳون، سڀ ڏسڻ ۾ سردارن جهڙا، بابلين جون تصويرون، جن جو ڄمڻ جو ديس بابل هو. ¹⁶جڏهن هن انهن کي ڏٺو، تڏهن ئي انهن تي موهت ٿي وئي ۽ بابل ۾ انهن ڏانهن قاصد موڪليائين. ¹⁷بابلي هن وٽ پيار جي پلنگ تي آيا ۽ پنهنجي زناڪاريءَ سان هن کي ناپاڪ ڪيائون. ناپاڪ ٿيڻ کان پوءِ هوءَ بيزار ٿي انهن کان ڦري وئي. ¹⁸جڏهن هن پنهنجي زناڪاري ظاهر ڪئي ۽ پنهنجو ننگ اگهاڙو ڪيو، تڏهن مون بيزار ٿي هن کان منهن موڙيو، جيئن سندس ڀيڻ کان موڙيو هو. ¹⁹هن پنهنجي زناڪاري وڌائي، پنهنجي جوانيءَ جا اهي ڏينهن ياد ڪندي، جڏهن هن مصر جي ملڪ ۾ زناڪاري ڪئي هئي، ²⁰۽ اتي پنهنجن عاشقن تي موهت ٿي، جن جا عضوا گڏهن جهڙا ۽ جن جو وير گهوڙن جهڙو هو. ²¹تنهنڪري تو پنهنجي جوانيءَ جي بي حيائيءَ لاءِ ڏڪ ڪيو، جڏهن مصرين تنهنجي جوانيءَ جي ڇاتين کي مسليو هو.“

²²تنهنڪري اي اهوليبا، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ”آءٌ تنهنجي خلاف تنهنجن عاشقن کي اٿاريندس، جن کان تون بيزار ٿي ڦريئي هئينءَ، ۽ انهن کي هر طرف کان تو تي آڻيندس.

²³بابل جا مرد سڀني ڪسدين سان گڏ، فقود، شوع ۽ قوع، ۽ سڀ اسوري: سهڻا جوان، سڀ حاڪم ۽ سردار، ڪپتان، نامور مرد، سڀ گهوڙن تي سوار. ²⁴اهي اتر کان رٿن، گاڏين ۽ قومن جي وڏي لشڪر سان تو تي چڙهي ايندا، وڏين ۽ ننڍين ڍالن ۽ ٽوپن سان چوطرف تو جي خلاف صف ٻڌي بيهندا. آءٌ فيصلو انهن جي حوالي ڪندس، ۽ اهي پنهنجن قاعدن موجب تنهنجو فيصلو ڪندا. ²⁵آءٌ پنهنجي غيرت تنهنجي خلاف بيهاريندس، ۽ اهي غضب سان تو سان معاملو ڪندا. اهي تنهنجي نڪ ۽ ڪنن کي ڪٽي ڇڏيندا؛ تنهنجا بچيل تلوار سان ڪرندا. اهي تنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي کسي وٺندا، ۽ تنهنجو باقي بچيل باهہ ۾ ساڙيو ويندو. ²⁶اهي تو کان تنهنجا ڪپڙا لاهي ڇڏيندا ۽ تنهنجا سهڻا زيور کسي وٺندا. ²⁷ائين آءٌ تنهنجي بي حيائي ۽ مصر ۾ شروع ڪيل زناڪاري ختم ڪندس، تہ جيئن تون انهن ڏانهن ڪڏهن بہ شوق سان نہ ڏسندينءَ ۽ مصر کي وري ياد نہ ڪندينءَ.“

²⁸حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”آءٌ تو کي انهن جي حوالي ڪري رهيو آهيان، جن کان تون نفرت ڪرين ٿي، ۽ جن کان تون بيزار ٿي ڦريئي هئينءَ. ²⁹اهي تو سان نفرت سان پيش ايندا، تنهنجي سموري ڪمائي کسي وٺندا، ۽ تو کي ننگو ۽ اگهاڙو ڇڏيندا، تنهنجي زناڪاريءَ جو ننگ ظاهر ڪندا. تنهنجي بي حيائيءَ ۽ زناڪاريءَ، ³⁰هي سڀ تو تي آندو آهي، ڇاڪاڻ تہ تو قومن سان زناڪاري ڪئي ۽ سندن بتن سان پاڻ کي ناپاڪ ڪيو. ³¹تون پنهنجي ڀيڻ جي پيرن تي هلي آهين؛ تنهنڪري آءٌ سندس پيالو تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس.“

³²حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ”تون پنهنجي ڀيڻ جو پيالو پيئندينءَ، ڊگهو ۽ ويڪرو؛ تو تي کلبو ۽ ٺٺولي ڪئي ويندي، ڇاڪاڻ تہ ان ۾ تمام گهڻو اچي ٿو. ³³تون نشي ۽ غم سان ڀرجي ويندينءَ— خوف ۽ ويراني جو پيالو، تنهنجي ڀيڻ سامريہ جو پيالو. ³⁴تون اهو پيئندينءَ ۽ ان کي کوکو ڪري ڇڏيندينءَ، ان جا ٽڪرا چٻاڙيندينءَ، ۽ پنهنجيون ڇاتيون ڦاڙيندينءَ؛ ڇاڪاڻ تہ مون چيو آهي، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي. ^b b v34 ”پنهنجيون ڇاتيون ڦاڙڻ“ — پنهنجي ڇاتيءَ کي چنبڙڻ يا ڪٽڻ قديم ويجهي اوڀر ۾ ڏاڍي غم جو اشارو هو.

³⁵تنهنڪري حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”ڇاڪاڻ تہ تو مون کي وسارايو ۽ پنهنجي پٺيان اڇلايو، تنهنڪري تون پنهنجي بي حيائيءَ ۽ زناڪاريءَ جو بار کڻندينءَ.

³⁶اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”اي ابنِ آدم، ڇا تون اهولا ۽ اهوليبا جو فيصلو ڪندين؟ تہ پوءِ انهن کي سندن نفرت جوڳن ڪمن جو منهن ڏيکار.

³⁷”انهن زنا ڪئي، سندن هٿن تي رت آهي. انهن پنهنجن بتن سان زنا ڪئي، ۽ جيڪي ٻار مون لاءِ ڄايائون، تن کي بتن جي کاڌي لاءِ باهہ مان لنگهايائون. ³⁸انهن مون سان اهو بہ ڪيو: ساڳئي ڏينهن منهنجي پاڪ جاءِ کي ناپاڪ ڪيائون ۽ منهنجا سبت بي حرمت ڪيائون. ³⁹جنهن ڏينهن پنهنجن ٻارن کي بتن لاءِ ذبح ڪيائون، ان ئي ڏينهن منهنجي پاڪ جاءِ کي بي حرمت ڪرڻ لاءِ اندر آيا. منهنجي گهر اندر هنن اهو ڪيو.

⁴⁰”انهن پري کان بہ مرد گهرايا— قاصد ويا، ۽ اهي آيا. انهن لاءِ تو وهنجي ڪري اکين ۾ سرمو پاتو ۽ زيور سنواريا. ⁴¹تون هڪ شاندار صوفي تي ويٺينءَ، جنهن جي اڳيان ميز رکيل هئي، جنهن تي تو منهنجي ڌوپ ۽ منهنجو تيل رکيو. ⁴²هن سان بي فڪر ميڙ جو آواز هو؛ ۽ ميڙ سان گڏ بيابان مان شرابي آندا ويا، ۽ انهن عورتن جي ڪلائين ۾ ڪنگڻ ۽ مٿن تي سهڻا تاج پاتائون.“ ⁴³تڏهن مون زناڪاريءَ ۾ ٿڪيل هن عورت لاءِ چيو تہ ’هاڻي اهي هن کي زناڪاريءَ لاءِ استعمال ڪندا رهندا، ۽ هوءَ راضي آهي.‘ ⁴⁴”انهن هن سان ڪنجريءَ وانگر سمهي ڪيو؛ تنهنڪري اهي اهولا ۽ اهوليبا وٽ، انهن بي حيا عورتن وٽ ويا. ⁴⁵پر سچار مرد انهن کي زناڪار عورتن ۽ خونين وانگر سزا ڏيندا، ڇاڪاڻ تہ اهي زناڪار آهن ۽ سندن هٿن تي رت آهي.“

⁴⁶ڇاڪاڻ تہ حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”انهن تي هڪ ميڙ آڻ، ۽ انهن کي دهشت ۽ لٽ جي حوالي ڪر. ⁴⁷ميڙ انهن تي پٿر وسائيندو ۽ تلوارن سان ڪٽي ڇڏيندو؛ اهي سندن پٽن ۽ ڌيئرن کي ماري ڇڏيندا ۽ سندن گهر ساڙي ڇڏيندا. ⁴⁸ائين آءٌ ملڪ مان بي حيائي ختم ڪندس، تہ جيئن سڀ عورتون خبردار ٿين ۽ تنهنجي بي حيائيءَ جهڙو نہ ڪن. ⁴⁹اهي تنهنجي بي حيائيءَ جو بدلو تو تي ڏيندا؛ تون پنهنجي بت پرستيءَ جو ڏوهه کڻندينءَ، ۽ ڄاڻندينءَ تہ آءٌ حاڪم پيءُ آهيان.“