حزقى‌ايل 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

²”اے اِبن آدمه، دوه ښځې وې، د يوې مور لوڼه. ³هغوئ په مصر کښې، په خپل ځوانۍ کښې زنا وکړله. هلته د هغوئ تندى وموښلے شو، د هغوئ د پاکدامنۍ سينې وموښلے شوې. ⁴اُهوله مشره وه، اُهوليبه د هغې خور وه. هغوئ زما شوې او زامن او لوڼه يې وزيږول. د هغوئ نومونه دا دى: اُهوله سامريه ده، او اُهوليبه يروشلم ده. ^a a v4 دا دواړه نومونه د ټکو لوبه ده: د اُهوله معنىٰ ”د هغې خپل خېمه“ ده — د سامريې په خپله جوړ کړے عبادت — او د اُهوليبه معنىٰ ”زما خېمه په هغې کښې ده“ ده، ځکه چې د پلار خپل مقدِس په يروشلم کښې ولاړ وو.

⁵”اُهوله زنا وکړله کله چې هغه زما وه؛ هغې د خپلو عاشقانو، اَسوريانو، جنګياليو دپاره شهوت وکړو، ⁶چې په آسمانى رنګ جامو کښې ملبوس وُو، حاکمان او سالاران وُو، دا ټول خوښ کوُنکى ځوانان وُو، سپاره چې په آسونو سواره وُو. ⁷هغې خپله زنا هغوئ ته ورکړه — د اَسوريا تر ټولو غوره سړى، دا ټول — او د هر هغه بُت سره يې چې د هغوئ دپاره يې شهوت کولو، ځان ناپاک کړو. ⁸هغې هغه زنا جارى وساتله چې په مصر کښې يې شروع کړې وه، چرته چې په خپل ځوانۍ کښې سړو ورسره مُباشرت کولو، د هغې د پاکدامنۍ سينې يې موښلې، او خپله شهوت يې پرې تويوله. ⁹نو ځکه ما هغه خپلو عاشقانو ته، هغو اَسوريانو ته چې هغې ورته شهوت کولو، حواله کړه. ¹⁰هغوئ هغه بربنډه کړه، د هغې زامن او لوڼه يې ونيول، په تُوره يې ووژله؛ هغه په ښځو کښې بدنامه شوه، او په هغې باندې سزا راغله.

¹¹”د هغې خور اُهوليبه دا وليدل، خو د هغې شهوت د خپلې خور نه زيات خراب وو، او د هغې زنا تر دې هم بدتره وه. ¹²هغې اَسوريانو ته شهوت کولو — حاکمانو او سالارانو، په پوره وسلو کښې جنګياليو، په آسونو سپرو، ټولو خوښ کوُنکو ځوانانو ته. ¹³ما وليدل چې هغې هم ځان ناپاک کړے وو؛ دواړو هم هغه لار نيولې وه.

¹⁴”خو هغې خپله زنا تر دې لا زياته کړه. هغې په ديوال باندې کنده شوى سړى وليدل، د بابليانو عکسونه چې په تک سره رنګ وُو، ¹⁵چې په مَلاګانو يې پټکى وُو، په سرونو يې لويې پګړۍ وې، ټول د اَفسرانو په شان ښکارېدل، د بابليانو عکسونه چې د هغوئ اصلى وطن بابليه وه. ¹⁶لکه څنګه چې يې هغوئ وليدل، هغوئ ته يې شهوت وکړو او بابليې ته يې هغوئ ته قاصدان ولېږل. ¹⁷بابليان هغې ته، د مينې بستر ته راغلل، او په خپله زنا يې هغه ناپاکه کړه. کله چې ناپاکه شوه، هغه په کرکه ترې مخ وګرځولو. ¹⁸کله چې هغې خپله زنا ښکاره کړه او خپله بربنډتيا يې څرګنده کړه، ما په کرکه ترې مخ وګرځولو، لکه څنګه چې ما د هغې د خور نه مخ ګرځولے وو. ¹⁹هغې خپله زنا زياته کړه، د خپل ځوانۍ هغه ورځې يې راياده کړې، کله چې هغې د مصر په ملک کښې زنا کوله، ²⁰او هلته يې خپلو عاشقانو ته شهوت کولو، چې د هغوئ شرمګاهونه د خرو په شان وُو او د هغوئ تخم د آسونو په شان وو. ²¹نو تا د خپل ځوانۍ د بې‌حيائۍ آرزو وکړه، کله چې مصريانو ستا د ځوانۍ سينې موښلې.“

²²نو، اے اُهوليبه، مالِک پلار دا فرمائى چې، ”زۀ به ستا عاشقان ستا په خلاف راپاروم، هغه چې تا په کرکه ترې مخ ګرځولے وو، او د هرې خوا نه به يې ستا په خلاف راولم.

²³”د بابل سړى د ټولو کَلديانو سره، فقود، شوع او قوع، او ټول اَسوريان: ښکلى ځوانان، ټول حاکمان او سالاران، کپتانان، نامتو سړى، ټول په آسونو سپاره. ²⁴هغوئ به ستا په خلاف د شمال نه د رتهونو، ګاډيو او د قومونو د لښکر سره راشى، چې هر طرف نه به ستا په خلاف په لويو او وړو ډالونو او خودونو سره صف جوړ کړى. زۀ به سزا هغوئ ته حواله کړم، او هغوئ به تا د خپلو قاعدو سره مُطابق سزا درکوى. ²⁵زۀ به خپله غيرت ستا په خلاف وټاکم، او هغوئ به ستا سره په قهر کښې عمل کوى. هغوئ به ستا پوزه او غوږونه پرې کوى؛ ستا پاتې شوى به په تُوره پرېوځى. هغوئ به ستا زامن او لوڼه ونيسى، او ستا پاتې شوى به په اور باندې تباه کړے شى. ²⁶هغوئ به ستا جامې درنه وباسى او ستا ښکلى زېورات به درنه يوسى. ²⁷نو زۀ به ستا بې‌حيائۍ او هغه زنا ته چې تا په مصر کښې شروع کړې وه، خاتمه ورکړم، نو ته به بيا هيڅ کله هغوئ ته د آرزو په سترګه نۀ ګورې او نه به مصر رايادوې.“

²⁸مالِک پلار دا فرمائى چې، ”زۀ تا هغو ته حواله کوم چې تۀ ترې کرکه کوې، چې تا په کرکه ترې مخ ګرځولے وو. ²⁹هغوئ به ستا سره په نفرت کښې چلند کوى، هر څۀ چې تا ترې محنت کړے، هغه به ونيسى، او تا به بربنډه او عرياني پرېږدى، چې ستا د زنا بربنډتيا به څرګنده کړى. ستا بې‌حيائۍ او زنا، ³⁰دا په تا راوستل، ځکه چې تا د قومونو سره زنا کوله او د هغوئ د بُتانو سره دې ځان ناپاک کړو. ³¹تا د خپلې خور په قدمونو پل کړے دے؛ نو زۀ به د هغې پياله ستا په لاس کښې کېږدم.“

³²مالِک پلار دا فرمائى چې، ”تۀ به د خپلې خور پياله څښې، چې ژوره او پلنه ده؛ په تا به خندا او ملنډې کيږى، ځکه چې دا دومره ډېرې نيسى. ³³تۀ به په نشه او غم ډکه شې — د هيبت او ويرانۍ پياله، د ستا خور سامريې پياله. ³⁴تۀ به دا وڅښې او چکه به يې تشه کړې، او د هغې مات شوى ټوټې به چيچې، او خپلې سينې به څيرې کړې؛ ځکه چې ما وئيلى دى، مالِک پلار فرمائى. ^b b v34 ”خپلې سينې به څيرې کړې“ — خپله سينه چنګل کول يا ټکول د لرغونى نژدې مشرق د ډېر غم يوه اشاره وه.

³⁵نو مالِک پلار دا فرمائى چې، ”ځکه چې تا زۀ هېر کړم او زۀ دې د خپلې شا شاته وغورزولم، نو تۀ به خپله بې‌حيائۍ او خپله زنا وزغمې.“

³⁶زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدمه، آيا تۀ به د اُهوله او اُهوليبه عدالت کوې؟ نو هغوئ ته د هغوئ کرغېړن کارونه څرګند کړه.

³⁷”هغوئ زنا وکړه، په لاسونو يې وينه وه. هغوئ د خپلو بُتانو سره زنا وکړه، او حتىٰ هغه بچى يې چې زما دپاره يې زيږولى وُو، د خپلو بُتانو دپاره د خوراک په توګه له اوره تېر کړل. ³⁸هغوئ دا هم ما سره وکړل: هم هغه ورځ يې زما مقدِس ناپاک کړو او زما سبتونه يې ناپاک کړل. ³⁹هم هغه ورځ چې هغوئ خپل بچى خپلو بُتانو ته حلال کړل، هغوئ زما مقدِس ته ننوتل چې هغه ناپاک کړى. دا هغه څۀ وُو چې هغوئ زما د کور دننه وکړل.

⁴⁰”هغوئ خو د لرې نه سړى هم راوغوښتل — قاصدان ولاړل، او هغوئ راغلل. د هغوئ دپاره تا غُسل وکړو، سترګې دې رنګ کړې، او خپل زېورات دې واغوستل. ⁴¹تۀ په يوه عاليشانه پلنګ باندې کښېناستې چې مخې ته يې يو دسترخوان سمبال وو، چرته چې تا زما خوشبويان او زما تيل کښېښودل. ⁴²د يوې بې‌فکره ګڼې راغلى آواز ورسره وو؛ او د عامو خلقو سره، نشه يان له بيابانه راوستل شول، او هغوئ د ښځو په لاسونو کښې بنګړى واچول او په سرونو يې ښکلى تاجونه کښېښودل.“ ⁴³نو ما د دې ښځې په حقله چې په زنا ستومانه شوې وه، ووئيل چې، ’اوس به هغوئ د زنا دپاره ترې کار اخلى، او هغه رضا ده.‘ ⁴⁴”هغوئ ورسره مُباشرت وکړو لکه د يوې کسبۍ سره؛ نو هغوئ اُهوله او اُهوليبه ته، دغو بې‌حيا ښځو ته ورننوتل. ⁴⁵خو صادق سړى به هغوئ ته د زناکارو ښځو او خونيانو په توګه سزا ورکوى، ځکه چې هغوئ زناکارې ښځې دى چې په لاسونو يې وينه ده.“

⁴⁶ځکه چې مالِک پلار دا فرمائى چې، ”د هغوئ په خلاف يو لښکر راوله، او هغوئ وېرې او لُوټمارۍ ته حواله کړه. ⁴⁷ګڼه به هغوئ ته کاڼى ورولى او په خپلو تُورو به يې پرې کوى؛ هغوئ به د هغوئ زامن او لوڼه ووژنى او د هغوئ کورونه به وسوځوى. ⁴⁸نو زۀ به په ملک کښې بې‌حيائۍ ته خاتمه ورکړم، دې دپاره چې ټولې ښځې خبردارى شى او ستاسو د بې‌حيائۍ نقل ونۀ کړى. ⁴⁹هغوئ به ستا بې‌حيائۍ ستا په سر بدله کوى؛ تۀ به د خپل بُت پرستۍ ګناه وزغمې، او پوه به شې چې زۀ مالِک پلار يم.“