Hizqiyol 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Otamizning kalomi menga keldi:

²“Ey inson, ikki ayol bor edi, ular bir onaning qizlari edi. ³Ular yoshligida Misrda fohishalik qildilar. Oʻsha yerda koʻkraklari siypalandi, qiz emchaklari erkalandi. ⁴Oholax kattasi, Oholiba uning singlisi edi. Ular Meniki boʻlib, oʻgʻil-qizlar tugʻdilar. Ularning ismlari shunday: Oholax — Samariya, Oholiba — Quddusdir. ^a a v4 Ikki ism soʻz oʻyinidir: Oholax «oʻz chodiri» degan maʼnoni bildiradi — bu Samariyaning oʻzi yasagan sigʻinishiga ishoradir — Oholiba esa «Mening chodirim uning ichida» degani, chunki Otaning Oʻz muqaddas maskani Quddusda turardi.

⁵“Oholax Meniki boʻla turib fohishalik qildi; u oʻz oshiqlariga — ossuriyaliklarga, jangchilarga shahvat qoʻydi, ⁶ular koʻk kiyim kiygan hokimlar va sarkardalar edi, hammasi koʻngilni oʻziga tortadigan yigitlar, otga mingan otliqlar edi. ⁷U oʻz fohishaligini ularga — Ossuriyaning saralangan erkaklariga, ularning barchasiga — baxsh etdi va shahvat qoʻygan kishilarining har bir buti bilan oʻzini harom qildi. ⁸U Misrda boshlagan fohishaligini davom ettirdi; oʻsha yerda, yoshligida, erkaklar u bilan yotgan, qiz koʻkraklarini siypalagan va shahvatlarini uning ustiga toʻkkan edilar. ⁹Shu sababdan Men uni oshiqlari qoʻliga, u shahvat qoʻygan ossuriyaliklar qoʻliga topshirdim. ¹⁰Ular uni yalangʻochladilar, oʻgʻil-qizlarini tortib oldilar, oʻzini qilichdan oʻtkazdilar; u ayollar orasida sharmanda boʻldi va unga hukm tushdi.

¹¹“Uning singlisi Oholiba buni koʻrdi, lekin uning shahvati opasinikidan ham buzuqroq, fohishaligi esa yomonroq edi. ¹²U ossuriyaliklarga — hokimlar va sarkardalarga, toʻliq qurollangan jangchilarga, otga mingan otliqlarga, koʻngilni tortadigan barcha yigitlarga shahvat qoʻydi. ¹³Men uning ham oʻzini harom qilganini koʻrdim; ikkalasi ham bir yoʻldan borgan edi.

¹⁴“Ammo u fohishaligini yana ham oshirdi. U devorga oʻyib ishlangan erkaklarni — yorqin qizil rangdagi bobilliklarning tasvirlarini koʻrdi, ¹⁵bellarida kamarlar, boshlarida salla oʻralgan, hammasi mansabdorlarga oʻxshardi, bular vatani Bobil boʻlgan bobilliklarning suratlari edi. ¹⁶U ularni koʻrishi bilanoq ularga shahvat qoʻydi va Bobilga, ularning oldiga elchilar yubordi. ¹⁷Bobilliklar uning oldiga, muhabbat toʻshagiga keldilar va oʻz fohishaliklari bilan uni harom qildilar. Harom boʻlgach, u jirkanib ulardan yuz oʻgirdi. ¹⁸U fohishaligini pisanda qilib, yalangʻochligini ochib koʻrsatganda, opasidan yuz oʻgirganimdek, Men jirkanib undan yuz oʻgirdim. ¹⁹U Misr yurtida fohishalik qilgan yoshlik kunlarini eslab, oʻz fohishaligini koʻpaytirdi, ²⁰va oʻsha yerda oshiqlariga shahvat qoʻydi; ularning jinsiy aʼzolari eshaklarnikiday, maniylari otlarnikiday edi. ²¹Shunday qilib, sen misrliklar yoshligingdagi koʻkraklaringni ushlagan paytdagi yoshligingning uyatsizligini qoʻmsading.”

²²Shuning uchun, ey Oholiba, Rabbiy Otamiz shunday demoqda: “Men sen jirkanib yuz oʻgirgan oshiqlaringni senga qarshi qoʻzgʻataman va ularni har tomondan senga qarshi keltiraman.

²³“Bobil erkaklari butun xaldaylar bilan birga, Pekoʻd, Shoʻa va Koʻa xalqlari, hamda barcha ossuriyaliklar: koʻhlik yigitlar, barchasi hokimlar va sarkardalar, lashkarboshilar, nomdor kishilar, hammasi otga mingan edilar. ²⁴Ular shimoldan jang aravalari, yuk aravalari va xalqlar toʻdasi bilan senga qarshi keladilar; katta-kichik qalqonlar va dubulgʻalar bilan atrofingni oʻrab oladilar. Men hukmni ularning qoʻliga topshiraman, ular esa seni oʻz qonun-qoidalariga koʻra hukm qiladilar. ²⁵Men rashkimni senga qarshi qarataman, ular esa gʻazab bilan senga qarshi ish tutadilar. Ular burning bilan quloqlaringni kesib tashlaydilar; tirik qolganlaring qilichdan halok boʻladi. Ular oʻgʻil-qizlaringni tortib oladilar, qolgan-qutganing esa olovda yonib kul boʻladi. ²⁶Ular kiyimlaringni yechib oladilar va goʻzal taqinchoqlaringni tortib oladilar. ²⁷Shu tariqa Men sening uyatsizligingga va Misrda boshlagan fohishaligingga chek qoʻyaman, toki sen boshqa ularga qoʻmsab qaramaysan va Misrni eslamaysan.”

²⁸Rabbiy Otamiz shunday demoqda: “Mana, Men seni sen nafratlanadigan, jirkanib yuz oʻgirgan kishilaring qoʻliga topshiryapman. ²⁹Ular senga nafrat bilan muomala qiladilar, mehnat qilib topgan hamma narsangni tortib oladilar va seni yalangʻoch, qip-yalangʻoch qoldirib, fohishaliging yalangʻochligini ochib tashlaydilar. Sening uyatsizliging va fohishaliging, ³⁰sen xalqlar bilan fohishalik qilganing va ularning butlari bilan oʻzingni harom qilganing uchun, bu balolarni boshingga keltirdi. ³¹Sen opangning izidan bording; shuning uchun Men uning kosasini sening qoʻlingga tutqazaman.”

³²Rabbiy Otamiz shunday demoqda: “Sen opangning chuqur va keng kosasini ichasan; unga shuncha koʻp sigʻqani uchun, sen masxara va mazax qilinasan. ³³Sen mastlik va qaygʻuga toʻlasan — bu dahshat va vayronagarchilik kosasi, opang Samariyaning kosasidir. ³⁴Sen uni ichib tagigacha boʻshatasan, uning siniqlarini gʻajiysan va oʻz koʻkraklaringni tilib tashlaysan; chunki Men shunday soʻzladim, deb bildiradi Rabbiy Otamiz. ^b b v34 “Oʻz koʻkraklaringni tilib tashlaysan” — oʻz koʻkragini tirnash yoki urish qadimgi Yaqin Sharqda oʻta qattiq qaygʻu-alamni ifodalovchi imo-ishora boʻlgan.

³⁵Shuning uchun Rabbiy Otamiz shunday demoqda: “Sen Meni unutib, Meni orqangga uloqtirib tashlaganing uchun, oʻz uyatsizliging va fohishaligingning jazosini chekishing kerak.

³⁶Otamiz menga dedi: “Ey inson, Oholax bilan Oholibani hukm qilasanmi? Unda ularning jirkanch ishlarini yuzlariga sol.

³⁷“Ular zino qildilar, qoʻllari qonga belandi. Ular oʻz butlari bilan zino qildilar va hatto Menga tugʻib bergan bolalarini ham butlariga yegulik qilib, olovdan oʻtkazdilar. ³⁸Ular Menga yana shuni ham qildilar: oʻsha kuniyoq Mening muqaddas maskanimni harom qilib, Shabbat kunlarimni bulgʻadilar. ³⁹Ular butlariga oʻz bolalarini soʻyib qurbon qilgan kuniyoq, Mening muqaddas maskanimni bulgʻash uchun unga kirdilar. Mana, ular Mening uyimning ichida shuni qildilar.

⁴⁰“Ular hatto uzoqdan erkaklarni chaqirtirdilar — elchilar bordi va ular keldilar. Sen ular uchun choʻmilding, koʻzlaringga surma tortding va taqinchoqlaringni taqding. ⁴¹Sen hashamatli bir divanga oʻtirding, uning oldiga dasturxon tuzaldi; sen unga Mening tutatqimni va Mening yogʻimni qoʻyding. ⁴²Uning yonida beparvo olomonning shovqini bor edi; toʻda bilan birga sahrodan mastlar keltirildi, ular ayollarning bilaklariga bilaguzuklar va boshlariga goʻzal tojlar taqdilar.” ⁴³Shunda Men zinodan horib-charchagan bu ayol haqida dedim: “Endi ular uni fohishalik uchun ishlataveradilar, u esa rozidir.” ⁴⁴“Ular fohisha bilan yotgandek u bilan yotdilar; shu tariqa ular bu uyatsiz ayollarning — Oholax bilan Oholibaning oldiga kirdilar. ⁴⁵Lekin solih kishilar ularni zinokor ayollar va qotillar sifatida hukm qiladilar, chunki ular qoʻllari qonga belangan zinokor ayollardir.”

⁴⁶Chunki Rabbiy Otamiz shunday demoqda: “Ularga qarshi bir toʻdani olib kel va ularni dahshat va talon-tarojga topshir. ⁴⁷Olomon ularni toshboʻron qiladi va qilichlari bilan chopib tashlaydi; oʻgʻil-qizlarini oʻldirib, uylarini yoqib yuboradilar. ⁴⁸Shu tariqa Men yurtdagi uyatsizlikka chek qoʻyaman, toki barcha ayollar ibrat olib, sizlarning uyatsizligingizga taqlid qilmasinlar. ⁴⁹Ular uyatsizligingizning jazosini oʻzingizga qaytaradilar; butparastligingiz gunohini oʻzingiz koʻtarasiz va Mening Rabbiy Ota ekanligimni bilib olasiz.”