Hizqiyol 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Toʻqqizinchi yili, oʻninchi oyning oʻninchi kunida menga Otamizning kalomi keldi:

²Ey inson oʻgʻli, bu kunning sanasini, aynan shu kunni yozib qoʻy. Bobil shohi aynan shu kunda Quddusni qamal qildi. ³Isyonkor xonadonga masal aytib, ularga shunday degin: Hukmron Ota shunday deydi: “Qozonni oʻtga qoʻy, ichiga suv quy. ⁴Boʻlaklarni, har bir yaxshi boʻlakni sol, sonni va yelkani; ichini eng sara suyaklar bilan toʻldir. ⁵Suruvning eng sarasini ol, uning tagiga oʻtinlarni gʻaramla; qozonni qaynat, ichida suyaklarini pishir.”

⁶Hukmron Ota shunday deydi: Qon toʻkkan shaharning holiga voy, zangi ichida boʻlgan, zangi hamon undan ketmagan qozonning holiga voy! Uni boʻlak-boʻlaklab chiqar; uning uchun qurʼa tashlanmadi. ^a a v6 Tanlov qilish uchun qurʼa tashlanardi; bu yerda esa qurʼa tashlanmaydi — har bir boʻlak farqsiz ravishda chiqariladi, bu esa Quddus ustiga toʻla hukm tushishini tasvirlaydi. ⁷“Chunki uning qoni oʻz ichidadir; u qonni yalangʻoch qoyaga qoʻydi. U qonni tuproq bilan koʻmish uchun yerga toʻkmadi. ⁸Gʻazabni qoʻzgʻatish va adolatni keltirish uchun Men uning qonini yalangʻoch qoyaga qoʻydim, toki u koʻmilmasin.”

⁹Hukmron Ota shunday deydi: “Qon toʻkkan shaharning holiga voy! Men ham oʻtinni baland gʻaramlayman. ¹⁰Oʻtinni uy, olovni yoq, goʻshtni yaxshilab pishir, ziravorlarni aralashtir, suyaklar esa kuyib ketsin. ¹¹Soʻngra boʻsh qozonni oʻz choʻgʻlari ustiga qoʻy, toki u qizib, misi qizarib ketsin, ichidagi nopokligi erib, zangi yoʻqolsin. ¹²U mehnat qilib oʻzini charchatdi, biroq ogʻir zangi undan ketmaydi; zangi hatto olovda ham qoladi. ¹³Sening nopokliging — uyatli qiliqlaringdir. Men seni poklamoqchi boʻldim, ammo sen poklanmading, shuning uchun toki senga qaratilgan gʻazabim bosilgunicha, sen qaytadan pok boʻlmaysan. ¹⁴Men, Otang, gapirdim. U kelmoqda, Men esa amalga oshiraman. Men ortga qaytmayman, ayamayman va yon bosmayman. Ular seni yoʻllaring va qilmishlaringga koʻra hukm qiladilar, deb Hukmron Ota aytmoqda.”

Ota Hizqiyoning xotinini olib ketadi

¹⁵Menga Otamizning kalomi keldi:

¹⁶“Ey inson oʻgʻli, bir zarba bilan Men koʻzlaringning quvonchini sendan olib ketaman. Lekin motam tutma, yigʻlama, koʻz yoshing ham toʻkilmasin. ^b b v16 Hizqiyo xotinining oʻlimi tirik bir ramzga aylandi: unga taqiqlangan qaygʻu maʼbad qulaganda Isroil his qiladigan, soʻz bilan ifodalab boʻlmas yoʻqotishni aks ettirdi. ¹⁷Sekin ingra; oʻlgan uchun motam tutma. Sallangni boshingda, choriqlaringni oyogʻingda saqla; lablaringni berkitma va aza nonini yema.”

¹⁸Men oʻsha kuni ertalab xalqqa gapirdim; oʻsha kuni kechqurun xotinim vafot etdi. Ertasi ertalab menga buyurilganidek qildim.

¹⁹Shunda xalq mendan soʻradi: Bularning biz uchun nimani anglatishini bizga aytmaysanmi — nega oʻzingni bunday tutyapsan?

²⁰Shunda men ularga dedim: Menga Otamizning kalomi keldi:

²¹Isroil xonadoniga ayt: Hukmron Ota shunday deydi: “Mana, Men Oʻz maʼbadimni, qudratingizning faxrini, koʻzlaringizning quvonchini, qalbingizning orzusini harom qilaman; ortda qoldirgan oʻgʻil-qizlaringiz esa qilichdan halok boʻladilar. ²²Siz Men qilganimdek qilasiz: lablaringizni berkitmaysiz, aza nonini yemaysiz. ²³Sallalaringiz boshlaringizda, choriqlaringiz oyoqlaringizda qoladi. Siz motam tutmaysiz, yigʻlamaysiz, balki gunohlaringiz ichida eriysiz va bir-biringizga ingraysiz. ²⁴Shunday qilib, Hizqiyo sizlar uchun bir alomatdir; u qilgan hamma ishni siz qilasiz. Bu roʻy berganda, Men Hukmron Ota ekanligimni bilib olasiz.

²⁵“Sen esa, ey inson oʻgʻli, — Men ulardan qalʼasini, shodligi va shuhratini, koʻzlarining quvonchini, yuraklarining orzusini, oʻgʻil-qizlarini olib ketadigan kunim — ²⁶oʻsha kuni senga xabar keltirish uchun bir qochoq oldingga keladi. ²⁷Oʻsha kuni, qochib qutulgan kishi kelganda, ogʻzing ochiladi; sen gapirasan va boshqa jim boʻlmaysan. Shunday qilib, sen ular uchun bir alomat boʻlasan, va ular Men sening Otang ekanligimni bilib olishadi.”