Die Kokende Pot van Oordeel
Op die dag wat Babel se beleg begin, is Jerusalem 'n verroeste pot wat droog gekook word. Dieselfde aand neem ons Vader Esegiël se vrou weg en verbied hom om oor haar te rou, 'n teken dat wanneer die tempel val, die volk te verstom sal wees om te huil.
24 1In die negende jaar, die tiende maand, die tiende dag, het die woord van ons Vader tot my gekom:
2Mensekind, skryf die naam van hierdie dag op, hierdie selfde dag. Die koning van Babel het op hierdie selfde dag Jerusalem beleër. 3Spreek ’n gelykenis tot die opstandige huis en sê vir hulle: So sê die Soewereine Vader: “Sit die pot op, giet water in. 4Sit die stukke in, elke goeie stuk, die boud en die blad; vul dit met die beste bene. 5Neem die beste van die trop, en stapel die houtblokke daaronder op; bring dit aan die kook, en kook sy bene daarin.”
6So sê die Soewereine Vader: Wee die stad van bloedvergieting, die pot waarvan die roes binne-in is, waarvan die roes nie weggegaan het nie! Haal dit stuk vir stuk uit; geen lot is daaroor gewerp nie. a a v6 Die lot is gewerp om keuses te maak; hier word geen lot gewerp nie — elke stuk kom sonder onderskeid uit, ’n beeld van die volkome oordeel oor Jerusalem. 7“Want haar bloed is in haar midde; sy het dit op die kaal rots gesit. Sy het dit nie op die grond uitgegooi om dit met stof toe te dek nie. 8Om toorn op te wek en geregtigheid te bring, het ek haar bloed op die kaal rots gesit, sodat dit nie toegedek sou word nie.”
9So sê die Soewereine Vader: “Wee die stad van bloedvergieting! Ek sal ook die hout hoog opstapel. 10Stapel die hout op, steek die vuur aan, kook die vleis gaar, meng die speserye in, en laat die bene verkool word. 11Sit dan die leë pot op sy kole sodat dit warm word en sy koper gloei, sodat sy onreinheid daarin kan smelt en sy roes verteer word. 12Sy het haar met harde werk afgesloof, maar haar swaar roes wil haar nie verlaat nie; haar roes bly selfs in die vuur. 13Jou onreinheid is jou skandelike gedrag. Omdat ek jou probeer reinig het en jy nie gereinig wou word nie, sal jy nie weer rein wees nie totdat ek my woede teen jou gestil het. 14Ek, jou Vader, het gespreek. Dit kom, en ek sal optree. Ek sal nie terughou nie, ek sal nie spaar nie, en ek sal nie toegee nie. Hulle sal jou oordeel volgens jou weë en jou dade, sê die Soewereine Vader.”
Die Vader neem Esegiël se vrou
15Die woord van ons Vader het tot my gekom:
16“Mensekind, met een slag neem ek die lus van jou oë van jou af weg. Tog moenie treur of huil nie, en laat geen trane val nie. b b v16 Die dood van Esegiël se vrou het ’n lewende teken geword: sy verbode rou het die onuitspreeklike verlies weerspieël wat Israel sou voel toe die tempel geval het. 17Kreun saggies; moenie oor die dooies rou nie. Hou jou tulband op en jou sandale aan jou voete; moenie jou lippe bedek of die roubrood eet nie.”
18Ek het daardie môre met die mense gepraat; daardie aand het my vrou gesterf. Die volgende môre het ek gedoen soos beveel is.
19Toe vra die mense vir my: Sal jy nie vir ons sê wat hierdie dinge vir ons beteken nie—waarom jy so optree?
20Toe sê ek vir hulle: Die woord van ons Vader het tot my gekom:
21Sê vir die huis van Israel: So sê die Soewereine Vader: “Ek gaan my heiligdom ontheilig, die trots van julle krag, die lus van julle oë, die verlange van julle siel; en die seuns en dogters wat julle agtergelaat het, sal deur die swaard val. 22Julle sal doen soos ek gedoen het: julle sal nie julle lippe bedek of die roubrood eet nie. 23Julle tulbande sal op julle koppe bly en julle sandale aan julle voete. Julle sal nie treur of huil nie, maar julle sal in julle sondes wegkwyn en teenoor mekaar kreun. 24So is Esegiël vir julle ’n teken; julle sal alles doen wat hy gedoen het. Wanneer dit kom, sal julle weet dat ek die Soewereine Vader is.
25“En jy, mensekind—op die dag wanneer ek hulle vesting van hulle wegneem, hulle vreugde en heerlikheid, die lus van hulle oë, hulle hart se verlange, en hulle seuns en dogters, 26op daardie dag sal ’n vlugteling na jou toe kom om vir jou die berig te bring. 27Daardie dag, wanneer die ontkomene aankom, sal jou mond oopgaan; jy sal praat en nie meer stil wees nie. So sal jy vir hulle ’n teken wees, en hulle sal weet dat ek jou Vader is.”