எசேக்கியேல் 24

24 ¹ஒன்பதாம் வருஷம் பத்தாம் மாதம் பத்தாம் தேதியிலே, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி:

²மனுபுத்திரனே, இந்த நாளின் பேரை, இந்த அன்றைய தினத்தையே எழுதிவை. பாபிலோன் ராஜா இந்த அன்றைய தினத்திலேயே எருசலேமை முற்றுகையிட்டான். ³கலகவீட்டாருக்கு ஒரு உவமையைச் சொல்லி, அவர்களை நோக்கி: ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: “பானையை அடுப்பிலே வை, அதில் தண்ணீரை ஊற்று. ⁴துண்டுகளை, நல்ல துண்டுகள் யாவையும் அதில் போடு, தொடையையும் முன்னந்தொடையையும்; சிறந்த எலும்புகளால் அதை நிரப்பு. ⁵மந்தையில் சிறந்ததை எடுத்து, அதின்கீழே கட்டைகளை அடுக்கு; அதைக் கொதிக்கவை, அதின் எலும்புகளையும் அதிலே அவி.”

⁶ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறது: இரத்தப்பழிபுரிந்த நகரத்திற்கு ஐயோ! அது களிம்பு அதற்குள்ளேயே இருக்கிற பானை, அதின் களிம்பு அதைவிட்டு நீங்கவில்லை! துண்டு துண்டாக அதை வெளியே எடு; அதற்காகச் சீட்டுப்போடப்படவில்லை. ^a a v6 தெரிந்தெடுப்பதற்குச் சீட்டுப்போடப்படும்; இங்கே சீட்டுப்போடப்படவில்லை — ஒவ்வொரு துண்டும் வித்தியாசமின்றி வெளியே எடுக்கப்படுகிறது, இது எருசலேமின்மேல் வரும் முழுமையான நியாயத்தீர்ப்பைச் சித்தரிக்கிறது. ⁷“ஏனெனில் அவளுடைய இரத்தம் அவள் நடுவில் இருக்கிறது; அதை அவள் வெறும் பாறையின்மேல் வைத்தாள். அதை அவள் தரையிலே ஊற்றவில்லை புழுதியால் அதை மூடும்படி. ⁸உக்கிரகோபத்தை எழுப்பவும் நீதியைச் சரிக்கட்டவும், அவளுடைய இரத்தத்தை வெறும் பாறையின்மேல் நான் வைத்தேன், அது மூடப்படாதபடிக்கே.”

⁹ஆகையால் ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறது: “இரத்தப்பழிபுரிந்த நகரத்திற்கு ஐயோ! நானும் விறகுகளை உயரமாக அடுக்குவேன். ¹⁰விறகைக் குவி, நெருப்பை மூட்டு, இறைச்சியை நன்றாய் அவி, மசாலாக்களைக் கலந்து, எலும்புகள் கருகிப்போகட்டும். ¹¹பின்பு வெறும் பானையை அதின் கரிகளின்மேல் வை அது காய்ந்து அதின் வெண்கலம் பழுக்கும்படியும், அதின் அசுத்தம் அதற்குள்ளே உருகும்படியும், அதின் களிம்பு அழிந்துபோகும்படியும். ¹²அவள் பிரயாசத்தால் தன்னையே இளைப்படையச் செய்தாள், ஆனாலும் அவளுடைய மிகுந்த களிம்பு அவளைவிட்டு நீங்காது; அவளுடைய களிம்பு நெருப்பிலும் நீங்காமல் இருக்கிறது. ¹³உன்னுடைய அசுத்தம் உன்னுடைய இழிவான நடத்தையே. நான் உன்னைச் சுத்திகரிக்கப் பார்த்தேன், ஆனால் நீ சுத்திகரிக்கப்படாமல் போனாய், நீ இனி சுத்தமாகமாட்டாய் உன்மேலுள்ள என் உக்கிரம் தணியும்வரை. ¹⁴உன் பிதாவாகிய நான் இதைச் சொன்னேன். அது வரும், நான் அதைச் செய்வேன். நான் பின்வாங்கமாட்டேன், தப்பவிடமாட்டேன், மனம் இரங்கவுமாட்டேன். அவர்கள் உன்னை நியாயந்தீர்ப்பார்கள் உன்னுடைய வழிகளுக்கும் உன்னுடைய செய்கைகளுக்கும் தக்கதாய், என்று ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறார்.”

பிதாவானவர் எசேக்கியேலின் மனைவியை எடுத்துக்கொள்கிறார்

¹⁵எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி:

¹⁶“மனுபுத்திரனே, இதோ, ஒரே அடியால் உன் கண்களின் விருப்பமானவளை உன்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளுகிறேன். ஆனாலும் நீ புலம்பாமலும் அழாமலும் இரு, உன் கண்ணீரும் விழவேண்டாம். ^b b v16 எசேக்கியேலின் மனைவியின் மரணம் ஒரு உயிருள்ள அடையாளமாயிற்று: அவனுக்குத் தடைசெய்யப்பட்ட துக்கம், ஆலயம் விழும்போது இஸ்ரவேல் உணரப்போகும் சொல்லொணா இழப்பைப் பிரதிபலித்தது. ¹⁷மெதுவாகப் பெருமூச்சுவிடு; இறந்தவர்களுக்காகத் துக்கங்கொண்டாடாதே. உன் தலைப்பாகையை உன்மேலும் உன் பாதரட்சைகளை உன் கால்களிலும் அணிந்திரு; உன் உதடுகளை மூடிக்கொள்ளாமலும் துக்கிக்கிறவர்களின் அப்பத்தைப் புசியாமலும் இரு.”

¹⁸நான் அந்தக் காலையில் ஜனங்களோடே பேசினேன்; அன்று மாலையில் என் மனைவி இறந்துபோனாள். மறுநாள் காலையில் எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டபடியே செய்தேன்.

¹⁹அப்பொழுது ஜனங்கள் என்னை நோக்கி, நீ இப்படிச் செய்கிறது என்ன, இவைகள் எங்களுக்கு என்ன பொருள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லமாட்டாயா? என்று கேட்டார்கள்.

²⁰அதற்கு நான் அவர்களை நோக்கி: எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எனக்கு உண்டாகி:

²¹இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரை நோக்கி: ஆண்டவராகிய பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: “இதோ, உங்கள் பலத்தின் பெருமையும், உங்கள் கண்களின் விருப்பமும், உங்கள் ஆத்துமாவின் வாஞ்சையுமாகிய என் பரிசுத்த ஸ்தலத்தை நான் பரிசுத்தக் குலைச்சலாக்கப்போகிறேன்; நீங்கள் விட்டுவந்த உங்கள் குமாரரும் குமாரத்திகளும் பட்டயத்தால் விழுவார்கள். ²²நான் செய்தபடியே நீங்களும் செய்வீர்கள்: உங்கள் உதடுகளை மூடிக்கொள்ளாமலும் துக்கிக்கிறவர்களின் அப்பத்தைப் புசியாமலும் இருப்பீர்கள். ²³உங்கள் தலைப்பாகைகள் உங்கள் தலைகளிலும் உங்கள் பாதரட்சைகள் உங்கள் கால்களிலும் இருக்கும். நீங்கள் புலம்பாமலும் அழாமலும் இருந்து, உங்கள் அக்கிரமங்களில் வாடிப்போய், ஒருவரையொருவர் நோக்கிப் பெருமூச்சுவிடுவீர்கள். ²⁴இப்படியே எசேக்கியேல் உங்களுக்கு ஒரு அடையாளமாயிருக்கிறான்; அவன் செய்த யாவையும் நீங்கள் செய்வீர்கள். அது வரும்போது, நான் ஆண்டவராகிய பிதா என்று அறிந்துகொள்வீர்கள்.

²⁵“மனுபுத்திரனே, அவர்களுடைய அரணையும், அவர்களுடைய மகிழ்ச்சியையும் மகிமையையும், அவர்களுடைய கண்களின் விருப்பத்தையும், அவர்களுடைய இருதயத்தின் வாஞ்சையையும், அவர்களுடைய குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் நான் அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளும் நாளிலே, ²⁶அந்நாளிலே தப்பியோடிவந்த ஒருவன் உனக்குச் செய்தியைத் தெரிவிக்க உன்னிடம் வருவான். ²⁷அந்நாளிலே, தப்பியோடிவந்தவன் வரும்போது, உன் வாய் திறக்கப்படும்; நீ பேசுவாய், இனிமேல் மவுனமாயிருக்கமாட்டாய். இப்படியே நீ அவர்களுக்கு ஒரு அடையாளமாயிருப்பாய், நான் உன் பிதா என்று அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.”