Ιεζεκιήλ 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Τον ένατο χρόνο, τον δέκατο μήνα, τη δέκατη μέρα, μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

²Γιε του ανθρώπου, κατέγραψε το όνομα αυτής της μέρας, αυτής ακριβώς της μέρας. Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ αυτήν ακριβώς τη μέρα. ³Πες μια παραβολή στο αποστατικό σπίτι και πες τους: Έτσι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: «Στήσε τη χύτρα στη φωτιά, ρίξε μέσα νερό. ⁴Βάλε μέσα τα κομμάτια, κάθε καλό κομμάτι, το μπούτι και την ωμοπλάτη· γέμισέ την με τα εκλεκτά κόκαλα. ⁵Πάρε τα εκλεκτά του κοπαδιού, και στοίβαξε τα ξύλα από κάτω της· βάλ' την να βράσει, και μαγείρεψε μέσα της τα κόκαλά της».

⁶Έτσι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: Αλίμονο στην πόλη του αίματος, στη χύτρα που η σκουριά της είναι μέσα της, που η σκουριά της δεν έφυγε από μέσα της! Βγάλ' τα έξω κομμάτι κομμάτι· δεν ρίχτηκε κλήρος γι' αυτήν. ^a a v6 Έριχναν κλήρο για να κάνουν τις επιλογές τους· εδώ δεν ρίχνεται κανένας κλήρος — κάθε κομμάτι βγαίνει αδιάκριτα, εικονίζοντας την ολοκληρωτική κρίση πάνω στην Ιερουσαλήμ. ⁷«Γιατί το αίμα της είναι μέσα της· το έβαλε πάνω στον γυμνό βράχο. Δεν το έχυσε στο χώμα για να το σκεπάσει με σκόνη. ⁸Για να ξεσηκώσω την οργή και να φέρω δικαιοσύνη, έβαλα το αίμα της πάνω στον γυμνό βράχο, για να μη σκεπαστεί».

⁹Έτσι λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: «Αλίμονο στην πόλη του αίματος! Κι εγώ θα στοιβάξω ψηλά τα ξύλα. ¹⁰Ρίξε κι άλλα ξύλα, άναψε τη φωτιά, ψήσε καλά το κρέας, ανακάτεψε τα μπαχαρικά, κι ας καρβουνιάσουν τα κόκαλα. ¹¹Ύστερα βάλε την άδεια χύτρα πάνω στα κάρβουνά της για να πυρωθεί και να κοκκινίσει ο χαλκός της, για να λιώσει η ακαθαρσία της μέσα της και να καταναλωθεί η σκουριά της. ¹²Κουράστηκε με τους κόπους, όμως η βαριά σκουριά της δεν φεύγει από πάνω της· η σκουριά της μένει ακόμα και μέσα στη φωτιά. ¹³Η ακαθαρσία σου είναι η αισχρή συμπεριφορά σου. Επειδή προσπάθησα να σε καθαρίσω κι εσύ δεν θέλησες να καθαριστείς, δεν θα είσαι πάλι καθαρή ώσπου να ικανοποιήσω την οργή μου εναντίον σου. ¹⁴Εγώ, ο Πατέρας σου, μίλησα. Έρχεται, και θα το κάνω. Δεν θα κρατηθώ, δεν θα λυπηθώ, και δεν θα μετανιώσω. Θα σε κρίνουν σύμφωνα με τους δρόμους σου και τα έργα σου, λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας».

Ο Πατέρας παίρνει τη γυναίκα του Ιεζεκιήλ

¹⁵Μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

¹⁶«Γιε του ανθρώπου, μ' ένα χτύπημα σου παίρνω τη χαρά των ματιών σου. Όμως μη θρηνήσεις ούτε να κλάψεις, κι ας μην πέσει κανένα δάκρυ. ^b b v16 Ο θάνατος της γυναίκας του Ιεζεκιήλ έγινε ένα ζωντανό σημάδι: το απαγορευμένο πένθος του καθρέφτιζε την ανείπωτη απώλεια που θα ένιωθε ο Ισραήλ όταν θα έπεφτε ο ναός. ¹⁷Αναστέναξε σιωπηλά· μην πενθήσεις για τους νεκρούς. Κράτα το σαρίκι σου πάνω σου και τα σαντάλια στα πόδια σου· μη σκεπάσεις τα χείλη σου ούτε να φας το ψωμί του πένθους».

¹⁸Μίλησα στον λαό εκείνο το πρωί· εκείνο το βράδυ πέθανε η γυναίκα μου. Το άλλο πρωί έκανα όπως με είχαν προστάξει.

¹⁹Τότε ο λαός με ρώτησε: Δεν θα μας πεις τι σημαίνουν για μας αυτά — γιατί φέρεσαι έτσι;

²⁰Τότε τους είπα: Μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

²¹Πες στο σπίτι του Ισραήλ: Ο Κυρίαρχος Πατέρας λέει: «Πρόκειται να βεβηλώσω το αγιαστήριό μου, το καμάρι της δύναμής σας, τη χαρά των ματιών σας, τον πόθο της ψυχής σας· και οι γιοι και οι κόρες που αφήσατε πίσω θα πέσουν από το σπαθί. ²²Θα κάνετε όπως έκανα εγώ: δεν θα σκεπάσετε τα χείλη σας ούτε θα φάτε το ψωμί του πένθους. ²³Τα σαρίκια σας θα μείνουν στα κεφάλια σας και τα σαντάλια στα πόδια σας. Δεν θα πενθήσετε ούτε θα κλάψετε, αλλά θα λιώνετε μέσα στις αμαρτίες σας και θα αναστενάζετε ο ένας στον άλλον. ²⁴Έτσι ο Ιεζεκιήλ είναι ένα σημάδι για σας· θα κάνετε όλα όσα έκανε αυτός. Όταν έρθει, θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κυρίαρχος Πατέρας.

²⁵«Κι εσύ, γιε του ανθρώπου — τη μέρα που θα τους πάρω το οχυρό τους, τη χαρά και τη δόξα τους, τη χαρά των ματιών τους, τον πόθο της καρδιάς τους, και τους γιους και τις κόρες τους, ²⁶εκείνη τη μέρα θα έρθει σ' εσένα ένας φυγάς για να σου φέρει την είδηση. ²⁷Εκείνη τη μέρα, όταν φτάσει ο φυγάς, θα ανοίξει το στόμα σου· θα μιλήσεις και δεν θα είσαι πια βουβός. Έτσι θα είσαι ένα σημάδι γι' αυτούς, και θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σου».