Księga Ezechiela 24

24 ¹W dziewiątym roku, w dziesiątym miesiącu, dziesiątego dnia doszło mnie słowo naszego Ojca:

²Synu człowieczy, zapisz sobie nazwę tego dnia, właśnie tego dnia. Król Babilonu obległ Jerozolimę właśnie tego dnia. ³Opowiedz przypowieść domowi buntowniczemu i powiedz im: Tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Nastaw kocioł, nalej do niego wody. ⁴Włóż kawałki mięsa, każdy dobry kawałek, udziec i łopatkę; napełnij go najlepszymi kośćmi. ⁵Weź najlepsze sztuki z trzody i podłóż pod niego drwa; doprowadź go do wrzenia i ugotuj w nim jego kości.”

⁶Tak mówi Wszechmocny Ojciec: Biada miastu krwi, kotłowi, w którym jest rdza i z którego rdza nie zeszła! Wyjmuj z niego kawałek po kawałku; nie rzucono o niego losu. ^a a v6 Losy ciągnięto, aby dokonać wyboru; tutaj nie rzuca się losu — każdy kawałek wyjmuje się bez różnicy, co obrazuje całkowity sąd nad Jerozolimą. ⁷„Bo jej krew jest pośród niej; na nagiej skale ją położyła. Nie wylała jej na ziemię, aby przykryć ją prochem. ⁸Aby wzniecić gniew i wymierzyć sprawiedliwość, umieściłem jej krew na nagiej skale, aby nie została przykryta.”

⁹Tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Biada miastu krwi! Ja też ułożę wysoki stos drew. ¹⁰Nałóż drew, rozpal ogień, ugotuj mięso do końca, dodaj przypraw, a kości niech się zwęglą. ¹¹Potem postaw pusty kocioł na jego węglach, aby się rozgrzał i rozżarzyła się jego miedź, aby stopiła się w nim jego nieczystość i strawiona została jego rdza. ¹²Umęczyła się trudem, lecz jej gruba rdza z niej nie schodzi; jej rdza pozostaje nawet w ogniu. ¹³Twoja nieczystość to twoje haniebne postępowanie. Ponieważ chciałem cię oczyścić, a ty nie dałaś się oczyścić, już nie będziesz czysta, aż nasycę na tobie moją zapalczywość. ¹⁴Ja, twój Ojciec, przemówiłem. To nadchodzi, i uczynię to. Nie cofnę się, nie oszczędzę ani się nie ulituję. Będą cię sądzić według twoich dróg i twoich uczynków — mówi Wszechmocny Ojciec.”

Ojciec zabiera żonę Ezechiela

¹⁵Doszło mnie słowo naszego Ojca:

¹⁶„Synu człowieczy, jednym ciosem zabieram ci rozkosz twoich oczu. Lecz nie rozpaczaj ani nie płacz, i niech nie spłyną twoje łzy. ^b b v16 Śmierć żony Ezechiela stała się żywym znakiem: jego zakazana żałoba odzwierciedlała niewypowiedzianą stratę, jaką Izrael miał odczuć, gdy upadła świątynia. ¹⁷Wzdychaj cicho, nie opłakuj zmarłych. Zawój swój miej na głowie, a sandały na nogach; nie zasłaniaj ust ani nie jedz chleba żałobników.”

¹⁸Rano przemówiłem do ludu; tego wieczora umarła moja żona. Następnego ranka uczyniłem, jak mi rozkazano.

¹⁹Wtedy lud zapytał mnie: Czy nie powiesz nam, co te rzeczy dla nas oznaczają — dlaczego tak postępujesz?

²⁰Odpowiedziałem im: Doszło mnie słowo naszego Ojca:

²¹Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Oto zbezczeszczę swoją świątynię, dumę waszej potęgi, rozkosz waszych oczu, tęsknotę waszej duszy; a synowie i córki, których pozostawiliście, padną od miecza. ²²Uczynicie tak, jak ja uczyniłem: nie zasłonicie ust ani nie będziecie jeść chleba żałobników. ²³Wasze zawoje pozostaną na waszych głowach, a sandały na waszych nogach. Nie będziecie rozpaczać ani płakać, lecz będziecie marnieć w swoich grzechach i wzdychać jeden do drugiego. ²⁴Tak więc Ezechiel jest dla was znakiem; uczynicie wszystko, co on uczynił. Gdy to nadejdzie, poznacie, że ja jestem Wszechmocny Ojciec.”

²⁵„A ty, synu człowieczy — w dniu, gdy odbiorę im ich twierdzę, ich radość i chlubę, rozkosz ich oczu, tęsknotę ich serca oraz ich synów i córki, ²⁶w tym dniu przyjdzie do ciebie zbieg, aby przynieść ci wieść. ²⁷W owym dniu, gdy przyjdzie ten zbieg, otworzą się twoje usta; będziesz mówił i nie będziesz już milczał. Tak będziesz dla nich znakiem, i poznają, że ja jestem waszym Ojcem.”