Dua Sadulur Awewe nu Ngahianat ka Rama-Na
Samaria jeung Yerusalem téh dua adi lanceuk anu ngahianat ka Ramana, nya éta Oholah jeung Oholibah, sarta perserikatan maranéhna jeung bangsa-bangsa deungeun dicaritakeun salaku pangkhianatan séksual anu kasar tur beuki ngaheuheudan. Kakasih anu ku maranéhna dipikahayang malik jadi balad perang anu nyabutan bajuna tur ngaruksak awakna. Basana matak reuwas, sarta di tungtungna teu méré panglipur nanaon.
23 1Aya pangandika Rama urang anu sumping ka kaula, saur-Na:
2“Eh anak manusa, baheula aya dua urang awewe, anak ti hiji indung. 3Maranehna ngalacur di Mesir, keur ngarora keneh. Di ditu pinareupna dirawelan, puting kaparawananana dirampa-rampa. 4Nu cikal ngaranna Oholah, adina Oholibah. Duanana jaradi kagungan Kami, sarta ngalahirkeun anak lalaki jeung awewe. Ari ngaranna: Oholah teh Samaria, Oholibah teh Yerusalem. a a v4 Dua ngaran eta mangrupa cocoan kecap: Oholah hartina “kemahna sorangan” — ibadah nu didamel-damel ku Samaria — sarta Oholibah hartina “kemah Kami aya di manehna,” sabab tempat suci Rama ngadeg di Yerusalem.
5“Oholah ngalacur sabot keur jadi kagungan Kami; manehna kabirahian ka kakasih-kakasihna, nya eta urang Asur, para prajurit, 6nu make papakean biru, para gupernur jeung para panglima, kabehanana jajaka kasep nu pikabirahieun, pasukan kuda nu tarumpak kuda. 7Manehna masrahkeun palacuranana ka maranehna—jalma-jalma pangalusna ti Asur, kabehanana—sarta nganajiskeun maneh ku unggal brahala ti nu diedulan birahina. 8Manehna neruskeun palacuran nu dimimitian di Mesir, waktu ngorana diparaturan ku lalaki, pinareup kaparawananana dirawelan, sarta birahi maranehna dikucurkeun ka manehna. 9Ku sabab eta Kami nyerenkeun manehna ka kakasih-kakasihna, ka urang Asur nu diedulan birahina. 10Manehna ditaranjangan, anak-anakna lalaki jeung awewe dirampas, manehna dipaehan ku pedang; manehna jadi buah carita goreng di kalangan awewe, sarta hukuman turun ka manehna.
11“Oholibah, adina, nenjo eta kabeh, tapi birahina leuwih bejad batan lanceukna, sarta palacuranana leuwih goreng. 12Manehna kabirahian ka urang Asur—para gupernur, para panglima, para prajurit nu make pakarang pepek, pasukan kuda nu tarumpak kuda, kabehanana jajaka kasep nu pikabirahieun. 13Kami ningali yen manehna oge geus nganajiskeun maneh; duanana geus nyokot jalan nu sarua.
14“Tapi manehna neruskeun palacuranana leuwih jauh. Manehna nenjo gambar lalaki nu diukir dina tembok, gambar urang Babul anu dicet beureum ngagenclang, 15make sabuk dina cangkengna, make surban nu ngarumbay dina sirahna, kabehanana siga para perwira, gambar urang Babul anu asalna ti tanah Babul. 16Sanggeus nenjo gambar-gambar eta, manehna terus kabirahian, tuluy ngirim utusan ka maranehna di tanah Babul. 17Urang Babul daratang ka manehna, kana ranjang asmara, tuluy nganajiskeun manehna ku palacuranana. Sanggeus najis, manehna ngabalieur ti maranehna bawaning geuleuh. 18Waktu manehna mintonkeun palacuranana jeung ngabukakeun kaboligiranana, Kami ngabalieur ti manehna bawaning geuleuh, cara Kami geus ngabalieur ti lanceukna. 19Manehna ngayakeun palacuran nu beuki loba, bari nginget-nginget poe ngorana, waktu manehna ngalacur di tanah Mesir, 20sarta di ditu kabirahian ka kakasih-kakasihna, anu alat kelaminna cara kalde sarta maninya cara kuda. 21Jadi maneh ngarindukeun kacabulan mangsa ngora, waktu urang Mesir ngarawelan pinareup maneh keur ngora.”
22Ku sabab eta, eh Oholibah, kieu timbalan Rama Nu Maha Agung: “Kami rek ngahudang kakasih-kakasih maneh pikeun ngalawan maneh, nya eta nu ku maneh dibalieuran bawaning geuleuh, sarta Kami rek ngadatangkeun maranehna pikeun ngagempur maneh ti unggal juru.
23“Urang Babul jeung sakabeh urang Kasdim, urang Pekod, Soa, jeung Koa, katut sakabeh urang Asur: jajaka karasep, kabehanana para gupernur jeung para panglima, para kapten, jalma-jalma kawentar, kabehanana tarumpak kuda. 24Maranehna bakal datang ngagempur maneh ti kaler mawa kareta perang, roda-roda, jeung balad rea bangsa, ngepung maneh ti sakuriling bari nyekel kepeng gede jeung leutik katut tudung waja. Kami rek masrahkeun hak ngahukum ka maranehna, sarta maranehna bakal ngahukum maneh nurutkeun aturanana sorangan. 25Kami rek ngarahkeun kacimburuan Kami ka maneh, sarta maranehna bakal nindak ka maneh kalawan amarah. Irung jeung ceuli maneh bakal diteukteuk; sesa-sesa jelema maneh bakal tiwas ku pedang. Anak-anak maneh lalaki jeung awewe bakal dirampas, sarta nu tinggaleun bakal beak ku seuneu. 26Maranehna bakal nyarangsang papakean maneh sarta ngarampas papaes maneh nu aralus. 27Ku kituna Kami rek ngeureunkeun kacabulan maneh jeung palacuran nu ku maneh dimimitian di Mesir, supaya maneh moal deui ngareret ka maranehna bawaning sono, sarta moal inget deui ka Mesir.”
28Kieu timbalan Rama Nu Maha Agung: “Kami rek nyerenkeun maneh ka jelema-jelema nu ku maneh dipikaijid, nu ku maneh dibalieuran bawaning geuleuh. 29Maranehna bakal nyangsara maneh bawaning ijid, ngarampas sagala hasil pagawean maneh, sarta ninggalkeun maneh dina kaayaan taranjang buligir, nepi ka kaboligiran palacuran maneh katembong. Kacabulan maneh jeung palacuran maneh, 30geus ngadatangkeun ieu kabeh ka maneh, lantaran maneh ngalacur jeung bangsa-bangsa sarta nganajiskeun maneh ku brahala-brahalana. 31Maneh geus nuturkeun tapak lacak lanceuk maneh; ku sabab eta Kami rek nyodorkeun cawan lanceuk maneh kana leungeun maneh.”
32Kieu timbalan Rama Nu Maha Agung: “Maneh bakal nginum tina cawan lanceuk maneh, cawan nu jero tur lega; maneh bakal jadi pamoyokan jeung seuseurian, lantaran cawan eta loba pisan eusina. 33Maneh bakal pinuh ku kamabokan jeung kasedih— cawan kagimiran jeung kasuwung, cawan lanceuk maneh Samaria. 34Maneh bakal nginumna nepi ka saat beak, tuluy ngegel beling-belingna, sarta nyoeh pinareup maneh sorangan; sabab Kami geus nimbalan, kitu dawuhan Rama Nu Maha Agung. b b v34 “Nyoeh pinareup sorangan” — nyakaran atawa neunggeulan dada sorangan teh hiji adat di Wetan Deukeut jaman baheula pikeun nuduhkeun kasedih nu kacida gedena.
35Ku sabab eta kieu timbalan Rama Nu Maha Agung: “Lantaran maneh geus poho ka Kami sarta geus ngalungkeun Kami ka tukangeun maneh, maneh kudu nanggung akibat kacabulan jeung palacuran maneh.
36Rama urang nimbalan ka kaula: “Eh anak manusa, maneh rek ngahukum Oholah jeung Oholibah? Mun kitu, embarkeun ka maranehna sagala kagorengan nu matak geuleuh.
37“Maranehna geus jinah, leungeunna pinuh ku getih. Maranehna geus jinah jeung brahala-brahalana, malah anak-anak nu dibabarkeun pikeun Kami ge ku maranehna dihaturkeun ngaliwatan seuneu jadi dahareun brahala-brahalana. 38Jaba ti eta, kieu deui nu dipigawe ka Kami: dina poe nu sarua maranehna geus nganajiskeun tempat suci Kami sarta ngarurujit poe-poe Sabat Kami. 39Dina poe maranehna meuncit anak-anakna pikeun brahalana, maranehna arasup ka tempat suci Kami pikeun ngarurujit eta. Kitu nu dipigawe ku maranehna di jero Bait Kami.
40“Malah maranehna ngonjang lalaki ti tempat nu jauh—utusan dikirim, tuluy lalaki-lalaki eta daratang. Pikeun maranehna maneh mandi, nyilakan panon, jeung make papaes maneh. 41Maneh diuk dina ranjang nu meuwah, jeung meja nu geus disadiakeun hareupeunana, tempat maneh neundeun kemenyan Kami jeung minyak Kami. 42Sora jalma rea nu ngarasa senang kadenge di sagigireun manehna; katut gorombolan jalma, para tukang mabok dibawa ti gurun keusik, tuluy maranehna masangkeun gelang dina pigeulang awewe-awewe jeung makuta nu aralus dina sirahna.” 43Tuluy Kami ngalahir ngeunaan ieu awewe nu geus bosen ku jinah, ‘Ayeuna maranehna bakal terus make manehna pikeun palacuran, sarta manehna sapuk.’ 44“Maranehna sapatemon jeung manehna saperti jeung awewe palacur; kitu deui maranehna asup ka Oholah jeung Oholibah, dua awewe nu cabul ieu. 45Tapi jalma-jalma nu bener bakal ngahukum maranehna saperti ngahukum awewe tukang jinah jeung tukang maehan, sabab maranehna teh awewe tukang jinah nu leungeunna pinuh ku getih.”
46Sabab kieu timbalan Rama Nu Maha Agung: “Datangkeun balad rea pikeun ngalawan maranehna, sarta serenkeun maranehna kana kagimiran jeung rampasan. 47Jalma rea bakal maledogan maranehna ku batu sarta neukteuk maranehna ku pedang; anak-anakna lalaki jeung awewe bakal dipaehan, sarta imah-imahna bakal diduruk. 48Ku kituna Kami rek ngeureunkeun kacabulan di ieu nagri, supaya sakabeh awewe meunang pepeling sarta ulah nurutan kacabulan maneh. 49Maranehna bakal mulangkeun kacabulan maneh ka maneh; maneh bakal nanggung kasalahan ibadah ka brahala maneh, sarta bakal nyaho yen Kami teh Rama Nu Maha Agung.”