حزقى‌ايل 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

²اے اِبن آدمه، آيا تۀ به محاکمه کوې؟ آيا تۀ به د وينو تويولو ښار محاکمه کوې؟ نو هغې ته د هغې ټول مکروه کارونه ور په ګوته کړه. ³ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، اے هغه ښاره چې په خپل ځان کښې وينې تويوې، نو ستا وخت راغلے دے، او د خپل ځان دپاره بتان جوړوې، چې ناپاکه کېږې. ⁴په هغه وينو چې تا تويولې دى تۀ ګنهګاره يې، او په هغو بتانو چې تا جوړ کړل تۀ ناپاکه يې. تا خپله پاې نزدې کړې ده، د خپلو کالونو اخير ته رسېدلې يې. نو زۀ تا د قومونو دپاره د بدنامۍ او د هر ملک دپاره د ټوقو سبب ګرځوم. ⁵نزدې او لرې والا به درپورې ملنډې وهى، اے ناپاکه نومه ښاره چې د ګډوډۍ نه ډکه يې.

⁶وګوره چې د اِسرائيل هر سردار چې په تا کښې دے د وينو تويولو دپاره څنګه خپل زور استعمالوى. ⁷په تا کښې دوئ د مور او پلار سپکاوے وکړو، په تا کښې يې پردى ته ظلم وکړو، په تا کښې يې په يتيم او کونډه باندې ناانصافى وکړه. ⁸تا زما مقدس شيان سپک کړل او زما سبتونه دې ناپاک کړل. ⁹په تا کښې داسې تهمت لګوونکى شته چې د وينو تويولو دپاره تيار دى، په تا کښې داسې خلق شته چې د غرونو په بتخانو کښې خوراک کوى، او ستا په منځ کښې بې‌حيا کارونه کوى. ¹⁰په تا کښې دوئ د خپلو پلارونو ښځو سره اوده کېږى، په تا کښې هغه ښځې چې د حيض په ناپاکۍ کښې وى بې‌عزته کوى. ¹¹يو کس د خپل ګاونډى د ښځې سره مکروه کارونه کوى، بل کس په بې‌حيائۍ سره خپله نږور ناپاکه کوى، او بل کس په خپله خور، چې د خپل پلار لور ده، تېرے کوى. ¹²په تا کښې دوئ د وينو تويولو دپاره رشوت اخلى، تۀ سود اخلې، ډېره نفع کوې، او د خپلو ګاونډيانو نه په ظلم ناجائزه ګټه رانيسې. او زۀ دې هېر کړم، مالِک پلار فرمائى.

¹³نو ګوره، زۀ په هغه ناجائزه ګټه چې تا کړې ده او په هغه وينو چې تا په خپل منځ کښې تويولې دى خپل لاسونه سره وهم. ¹⁴کله چې زۀ ستا سره معامله وکړم، آيا ستا زړۀ به ټينګ وى او ستا لاسونه به مضبوط پاتې شى؟ زۀ، ستا پلار، وئيلى مې دى او زۀ به يې وکړم. ¹⁵زۀ به تا په قومونو کښې خواره کړم، او په ملکونو کښې به دې تيته کړم، او ستا ناپاکى به ستا نه لرې کړم. ¹⁶کله چې تۀ د قومونو په نظر کښې ناپاکه شې، نو تۀ به پوهه شې چې زۀ ستا پلار يم.

¹⁷بيا زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

¹⁸اے اِبن آدمه، د اِسرائيل کور زما دپاره ژاوله ګرځېدلے دے، هغوئ ټول په بټۍ کښې مس، قلعى، اوسپنه او سيسه دى — د سپينو زرو ژاوله. ¹⁹نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، ځکه چې تاسو ټول ناپاکى ګرځېدلى يئ، نو زۀ به تاسو يروشلم ته راجمع کړم. ²⁰لکه څنګه چې سپين زر، مس، اوسپنه، سيسه او قلعى په بټۍ کښې راجمع کولے شى، او د دې دپاره چې هغه وئيلے شى په هغو اور دمولے شى، هم هغه شان به زۀ تاسو په خپل غضب او قهر کښې راجمع کړم، هلته به مو کېږدم، او وئيلے به مو کړم. ²¹زۀ به تاسو راجمع کړم او د خپل غضب په اور به درباندې دم وکړم، او تاسو به د هغۀ په منځ کښې وئيلى شئ. ²²لکه څنګه چې سپين زر په بټۍ کښې وئيلى شى، هم هغه شان به تاسو په هغې کښې وئيلى شئ. نو تاسو به پوهه شئ چې ما، ستاسو پلار، خپل قهر درباندې تويه کړو.

²³بيا زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

²⁴اے اِبن آدمه، هغې ته ووايه چې، تۀ داسې ملک يې چې نۀ دے پاک کړے شوے او د غضب په ورځ درباندې باران نۀ دے شوے. ²⁵د هغې نبيان په خپل منځ کښې سازش کوى، لکه غړمبېدونکے زمرے چې خپل ښکار څيرى، دوئ د خلقو ژوندونه خوړى، خزانه او قيمتى شيان نيسى، او په هغې کښې ډېرې کونډې پرېږدى. ²⁶د هغې کاهنانو زما شريعت مات کړو او زما مقدس شيان يې ناپاک کړل، د مقدس او عام ترمنځ يې فرق ونۀ کړو، د ناپاک او پاک ترمنځ يې تعليم ورنۀ کړو، او زما د سبتونو نه يې خپلې سترګې پټې کړې، نو زۀ د هغوئ په منځ کښې بې‌حرمته کړے شوے يم. ²⁷د هغې حاکمان داسې لېوان دى چې ښکار څيرى، وينې تويوى، او د ناجائزې ګټې دپاره خلق تباه کوى. ²⁸د هغې نبيانو د دوئ دپاره دا په دروغجنو رويتونو او په کوذبو فال‌کتنو سره سپين‌کارى کړه، او وئيل يې چې، ”خُدائ پاک داسې فرمائى،“ حالانکې زمونږ پلار څۀ نۀ وو فرمائيلى. ²⁹د ملک خلق ظلم او لوټ‌مار کوى، په غريبانو او محتاجانو باندې ظلم کوى، او پردى ته انصاف نۀ ورکوى.

³⁰ما د دوئ په منځ کښې داسې څوک ولټولو چې ديوال جوړ کړى او د ملک دپاره په درز کښې زما په مخکښې ودرېږى، دې دپاره چې زۀ يې تباه نۀ کړم — خو هيڅوک مې ونۀ موندل. ³¹نو ما خپل غضب په دوئ باندې تويه کړو، او د خپل قهر په اور مې هغوئ خلاص کړل. د دوئ کړنې مې د هغوئ په خپلو سرونو راوستلې، مالِک پلار فرمائى.