ሕዝቅኤል 22

22 ¹የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፤

²አንተም፣ የሰው ልጅ ሆይ፣ ትፈርዳለህን? ደም አፍሳሽ ከተማ ትፈርድባታለህን? እንግዲህ አስጸያፊ ድርጊቶቿን ሁሉ አሳውቃት። ³እንዲህ በል፤ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ በውስጧ ደም የምታፈስ፣ ስለዚህም ጊዜዋ የደረሰ፣ ራሷንም ለማርከስ ጣዖታትን የምትሠራ ከተማ ሆይ! ⁴ባፈሰስሽው ደም በደለኛ ሆንሽ፤ በሠራሻቸውም ጣዖታት ረከስሽ። ፍጻሜሽን አቀረብሽ፤ የዓመታትሽም ፍጻሜ ደረሰ። ስለዚህ ለአሕዛብ መሳለቂያ፣ ለምድር ሁሉ መዘባበቻ አደረግሁሽ። ⁵አንቺ ርኩስ ስም ያለሽ፣ ሁከት የሞላብሽ ከተማ ሆይ፣ የቀረቡትም የራቁትም ይሳለቁብሻል።

⁶እነሆ፣ በውስጥሽ ያሉ የእስራኤል አለቆች ሁሉ ደም ለማፍሰስ ኀይላቸውን ይጠቀማሉ። ⁷በአንቺ ውስጥ አባትና እናትን ናቁ፤ በአንቺ ውስጥ መጻተኛውን አስጨነቁ፤ በአንቺ ውስጥ ድኻ አደጉንና መበለቲቱን በደሉ። ⁸የተቀደሱትን ነገሮቼን ናቅሽ፤ ሰንበቶቼንም አረከስሽ። ⁹በአንቺ ውስጥ ደም ለማፍሰስ የሚያሙ ሰዎች አሉ፤ በአንቺ ውስጥ በተራራ መስገጃዎች የሚበሉና በመካከልሽ ነውረኛ ድርጊት የሚፈጽሙ አሉ። ¹⁰በአንቺ ውስጥ ከአባቶቻቸው ሚስቶች ጋራ ይተኛሉ፤ በአንቺ ውስጥ በወር አበባ ርኵሰት ጊዜ ሴቶችን ያስነውራሉ። ¹¹አንዱ ከባልንጀራው ሚስት ጋራ አስጸያፊ ድርጊት ይፈጽማል፤ ሌላው ምራቱን በነውር ያረክሳል፤ ሌላውም እኅቱን፣ የአባቱን ልጅ ያስነውራል። ¹²በአንቺ ውስጥ ደም ለማፍሰስ ጉቦ ይቀበላሉ፤ አራጣ ታስከፍያለሽ፣ ትርፍ ታካብታለሽ፣ ከባልንጀሮችሽም በግፍ ትበዘብዣለሽ። እኔንም ረሳሽኝ፣ ይላል ጌታ አባታችን።

¹³አሁንም እነሆ፣ ባተረፍሽው ኢፍትሐዊ ረብና በመካከልሽ ባፈሰስሽው ደም ምክንያት እጆቼን አጨበጨብሁ። ¹⁴በምቀጣሽ ጊዜ ልብሽ ይጸናልን? እጆችሽስ ይበረታሉን? እኔ አባትሽ ተናግሬአለሁ፤ አደርገውማለሁ። ¹⁵በአሕዛብ መካከል እበትንሻለሁ፤ በየምድሩም እዘራሻለሁ፤ ርኵሰትሽንም ከአንቺ አስወግዳለሁ። ¹⁶በአሕዛብ ፊት በረከስሽ ጊዜ፣ እኔ አባትሽ እንደ ሆንሁ ታውቂያለሽ።

¹⁷ከዚያም የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፤

¹⁸የሰው ልጅ ሆይ፣ የእስራኤል ቤት ለእኔ ዝቃጭ ሆኖብኛል፤ ሁሉም በእቶኑ ውስጥ መዳብ፣ ቈርቈሮ፣ ብረትና እርሳስ ናቸው፤ የብር ዝቃጭ ናቸው። ¹⁹ስለዚህ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ሁላችሁም ርኵሰት ስለ ሆናችሁ፣ ወደ ኢየሩሳሌም እሰበስባችኋለሁ። ²⁰ብር፣ መዳብ፣ ብረት፣ እርሳስና ቈርቈሮ ለማቅለጥ ወደ እቶን ተሰብስበው እሳት እንደሚነፋባቸው፣ እንዲሁ በቍጣዬና በመቅሠፍቴ እሰበስባችኋለሁ፤ በዚያም አኖራችሁ አቀልጣችኋለሁ። ²¹እሰበስባችኋለሁ፤ በቍጣዬ እሳትም እነፋባችኋለሁ፤ በውስጡም ትቀልጣላችሁ። ²²ብር በእቶን ውስጥ እንደሚቀልጥ፣ እንዲሁ በውስጡ ትቀልጣላችሁ። እኔ አባታችሁ ቍጣዬን በእናንተ ላይ እንዳፈሰስሁ ታውቃላችሁ።

²³እንደ ገና የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፤

²⁴የሰው ልጅ ሆይ፣ እንዲህ በላት፤ አንቺ ያልጠራሽ፣ በቍጣ ቀን ዝናብ ያልዘነበብሽ ምድር ነሽ። ²⁵ነቢያቶቿ በመካከሏ ሴራ ይጠነስሳሉ፤ አዳኙን እንደሚገነጣጥል የሚያገሳ አንበሳ ናቸው፤ ነፍሳትን ይበላሉ፣ መዝገብንና ክቡር ዕቃን ይማርካሉ፤ በመካከሏም መበለቶችን ያበዛሉ። ²⁶ካህናቶቿ ሕጌን ጣሱ፤ የተቀደሱትንም ነገሮቼን አረከሱ፤ በቅዱሱና በተራው መካከል ልዩነት አላደረጉም፤ በርኵሱና በንጹሑ መካከል ያለውን ልዩነት አላስተማሩም፤ ዐይኖቻቸውንም ከሰንበቶቼ ሰወሩ፤ ስለዚህ በመካከላቸው ረከስሁ። ²⁷ሹማምንቶቿ አዳኝን የሚገነጣጥሉ ተኵላዎች ናቸው፤ ደም ያፈሳሉ፣ ኢፍትሐዊ ረብ ለማግኘት ነፍሳትን ያጠፋሉ። ²⁸ነቢያቶቿ በሐሰተኛ ራእይና በውሸት ምዋርት ይህን በኖራ ይለሰኑላቸዋል፤ አባታችን ሳይናገር፣ “እግዚአብሔር እንዲህ ይላል” ይላሉ። ²⁹የምድሪቱ ሕዝብ ዝርፊያና ቅሚያ ይፈጽማሉ፤ ድኻውንና ችግረኛውን ይጨቍናሉ፤ መጻተኛውንም ፍትሕ ይነሡታል።

³⁰ቅጥሩን የሚያንጽ፣ ምድሪቱን እንዳላጠፋም ስለ እርሷ በተሰበረው ቦታ በፊቴ የሚቆም ሰው በመካከላቸው ፈለግሁ፤ ነገር ግን አንድም አላገኘሁም። ³¹ስለዚህ ቍጣዬን በእነርሱ ላይ አፈሰስሁ፤ በመዓቴ እሳትም በላኋቸው፤ መንገዳቸውን በራሳቸው ላይ መለስሁ፣ ይላል ጌታ አባታችን።