Ezekiel 21

21 ¹Ang pulong sa atong Amahan midangat kanako:

²Anak sa tawo, atubanga ang Jerusalem, pagsangyaw batok sa iyang mga santuwaryo, panagna batok sa yuta sa Israel, ³ug ingna ang yuta sa Israel: “Mao kini ang giingon sa imong Amahan: Ako batok kanimo. Hulboton ko ang akong espada gikan sa sakoban niini ug pamutlon ko gikan kanimo ang matarong ug ang daotan. ⁴Tungod kay pamutlon ko gikan kanimo ang matarong ug ang daotan, ang akong espada mogula sa sakoban niini batok sa tanan gikan sa habagatan ngadto sa amihanan. ⁵Unya masayran sa tanan nga ako mao ang Amahan. Gihulbot ko na ang akong espada gikan sa sakoban niini, ug dili na kini mobalik pag-usab.

⁶Ikaw, anak sa tawo, pag-agulo! Pag-agulo atubangan sa ilang mga mata uban sa nadugmok nga kasingkasing ug mapait nga kasubo. ⁷Kon mangutana sila, ‘Nganong nag-agulo ka?’ ingna, ‘Tungod sa balita nga moabot. Matunaw ang matag kasingkasing, maluya ang matag kamot, makuyapan ang matag espiritu, ug mahimong tubig ang matag tuhod. Tan-awa, moabot na kini, ug mahitabo gayod, nag-ingon ang Soberanong Amahan.’”

⁸Ang pulong sa atong Amahan midangat kanako:

⁹Anak sa tawo, panagna ug ingna: Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: “Usa ka espada, usa ka espada, gibaid ug gipasinaw usab, ¹⁰gibaid alang sa pag-ihaw, gipasinaw aron mokidlap sama sa kilat. Angay ba kitang magmaya? Gitamay sa espada ang setro sa akong anak, sama sa iyang pagtamay sa matag kahoy. ¹¹Gitagana ang espada aron pasinawon, aron kuptan sa kamot; gibaid kini ug gipasinaw, andam na alang sa kamot sa magpapatay. ¹²Pagminatay ug pagtuaw, anak sa tawo, kay moabot kini batok sa akong katawhan; moabot kini batok sa tanan nga mga prinsipe sa Israel. Gitugyan sila sa espada uban sa akong katawhan. Busa dagpia ang imong paa sa kasubo.” ¹³Sa pagkatinuod sulayan gayod kini. Ug unsa man kon bisan ang setro nga gitamay niini dili na molungtad? nag-ingon ang Soberanong Amahan. ¹⁴“Busa ikaw, anak sa tawo, panagna ug ipakpak ang imong mga kamot. Ipahulog ang espada sa makaduha, bisan sa makatulo ka higayon—usa ka espada alang sa pag-ihaw, usa ka espada alang sa dakong pag-ihaw, nga nagalibot kanila gikan sa matag kilid, ¹⁵aron matunaw ang mga kasingkasing ug modaghan ang mga mangapukan. Sa tanan nilang mga ganghaan gibutang ko ang espada alang sa pag-ihaw. Ah! Gipakidlap kini sama sa kilat, gihulbot kini alang sa pag-ihaw. ¹⁶Manigbas sa tuo, unya sa wala, bisan asa paatubanga ang imong sulab. ¹⁷Ako usab mopakpak sa akong mga kamot, ug mohupay ang akong kapungot. Ako, ang imong Amahan, nakasulti na.”

¹⁸Ang pulong sa atong Amahan midangat kanako:

¹⁹“Anak sa tawo, pagmarka ug duha ka dalan nga agian sa espada sa hari sa Babilonia, nga ang duha mogula gikan sa usa ka yuta. Pagbutang ug ilhanan diin magsanga ang dalan paingon sa usa ka siyudad. ²⁰Pagmarka ug usa ka dalan alang sa espada batok sa Raba sa mga Amonihanon, ug lain batok sa Juda ug sa kinutaang Jerusalem. ²¹Ang hari sa Babilonia mohunong sa sangaan diin magbulag ang duha ka dalan, aron mangita ug tilimad-on: giuyog niya ang mga pana, nagpakisayod sa mga dios-dios sa panimalay, ug gisusi ang atay. ^a a v21 Ang pag-uyog sa mga pana, ang pagpakisayod sa mga dios-dios sa panimalay, ug ang pagbasa sa atay sa hayop maoy tulo ka pamaagi sa mga taga-Babilonia sa pagpanagna, nga gigamit dinhi aron hukman kon asang siyudad ang unahon ug sulong. ²²Sa iyang tuong kamot nahulog ang ripa alang sa Jerusalem: aron magbutang ug mga pangguba, magmando sa pag-ihaw, mopatugbaw sa singgit sa gubat, magbutang ug mga pangguba batok sa mga ganghaan, magtukod ug tungasanan, ug magpatindog ug mga kuta sa paglibot. ²³Morag bakak nga tilimad-on kini alang niadtong nanumpa ug pagkamaunongon kaniya, apan pahinumdoman niya sila sa ilang sala ug dakpon sila.

²⁴Busa mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: “Tungod kay gipahinumdoman ninyo ang inyong kasal-anan pinaagi sa inyong dayag nga pagsukol, nga gibutyag ang inyong mga sala sa tanan ninyong binuhatan—tungod kay nahinumdoman kamo, dakpon kamo pinaagi sa kamot sa hari sa Babilonia. ²⁵Ug ikaw, mapasipalahon ug daotang prinsipe sa Israel, miabot na ang imong adlaw, ang panahon sa imong kataposang silot. ²⁶Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Kuhaa ang purong, hukasa ang korona. Walay magpabilin sama sa kanhi: ang ubos igatuboy, ang hataas ipaubos. ²⁷Usa ka kagun-oban! Usa ka kagun-oban! Himoon ko kining kagun-oban! Dili kini mapasig-uli hangtod nga moabot siya nga tinuod nga tag-iya niini; kaniya ihatag ko ang korona. ^b b v27 Ang atong Amahan wala molaglag sa trono hangtod sa kahangtoran — gitipigan niya kini alang sa matuod nga Hari. Kini nagatudlo lapas sa matag napakyas nga magmamando ngadto kang Jesus, ang usa nga matuod nga tag-iya sa gingharian (Lucas 1:32-33).

²⁸Ug ikaw, anak sa tawo, panagna ug ingna: Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan mahitungod sa mga Amonihanon ug sa ilang mga pagbiaybiay. Ingna: “Usa ka espada, usa ka espada, gihulbot aron mopatay, gipasinaw aron molamoy ug mokidlap sama sa kilat! ²⁹‘Bisan pa sa bakak nga mga panan-awon mahitungod kaninyo ug sa bakakong mga panagna, ipatong kini sa mga liog sa mga daotan nga pagapatyon, kansang adlaw miabot na, ang panahon sa ilang kataposang silot. ³⁰Ibalik ang espada sa sakoban niini! Sa dapit diin ikaw gilalang, sa yuta nga imong gigikanan, hukman ko ikaw. ³¹Ibubo ko kanimo ang akong kaligutgot; huypan ko ikaw sa kalayo sa akong kapungot ug itugyan ko ikaw ngadto sa mga tawong bangis, nga hanas sa pagpangguba. ³²Mahimo kang sugnod sa kalayo, ang imong dugo iula diha sa imong yuta, ug dili ka na hinumdoman pag-usab. Kay ako, ang Amahan, nakasulti na.’”