يوحنا 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹اهي ڳالهيون چئي، يسوع پنهنجن شاگردن سان گڏ ڪدرون جي واديءَ جي پار نڪتو، جتي هڪ باغ هو؛ هو ۽ سندس شاگرد ان ۾ داخل ٿيا. ²کيس پڪڙائيندڙ يهودا بہ اها جاءِ ڄاڻندو هو، ڇاڪاڻ تہ يسوع پنهنجن شاگردن سان گڏ اتي اڪثر گڏبو هو. ³تنهنڪري يهودا سپاهين جي هڪ ٽولي ۽ سردار ڪاهنن ۽ فريسين جي موڪليل پهريدارن کي وٺي، فانوس، مشعلون ۽ هٿيار کڻي اتي آيو.

⁴تڏهن يسوع، جيڪي ڪجھ مٿس اچڻو هو سو سڀ ڄاڻي، ٻاهر نڪري کين چيو تہ ”اوهين ڪنهن کي ڳوليو ٿا؟“

⁵هنن وراڻيو تہ ”ناصري يسوع کي.“ يسوع کين چيو تہ ”آءٌ آهيان.“ ان وقت سندس پڪڙائيندڙ يهودا بہ هنن سان گڏ بيٺو هو. ^a a v5 يسوع اهو ئي خدائي نالو ٿو چوي جيڪو اسان جي پيءُ موسيٰ کي ٻرندڙ جھاڙيءَ ۾ ڏنو هو. ايندڙ آيت ۾ سپاهين جو اهو حال — پٺتي هٽي زمين تي ڪرڻ — ڏيکاري ٿو تہ هنن بلڪل اهو ئي ٻڌو جيڪو هن پاڻ بابت چيو.

⁶جڏهن يسوع کين چيو تہ ”آءٌ آهيان“، تڏهن اهي پٺتي هٽي زمين تي ڪري پيا.

⁷پوءِ ٻيهر کانئن پڇيائين تہ ”اوهين ڪنهن کي ڳوليو ٿا؟“ هنن چيو تہ ”ناصري يسوع کي.“

⁸يسوع وراڻيو تہ ”مون اوهان کي چيو تہ آءٌ آهيان؛ تنهنڪري جيڪڏهن مون کي ڳوليو ٿا تہ انهن ماڻهن کي وڃڻ ڏيو.“ ⁹اهو انهيءَ لاءِ ٿيو تہ يسوع جو پنهنجو چيل ڪلام پورو ٿئي تہ ”جيڪي تو مون کي ڏنا، تن مان مون ڪنهن هڪ کي بہ نہ وڃايو.“

¹⁰پوءِ شمعون پطرس تلوار ڪڍي، وڏي ڪاهن جي نوڪر کي هنئي ۽ سندس ساڄو ڪن وڍي ڇڏيائين؛ ان نوڪر جو نالو ملخس هو.

¹¹تڏهن يسوع پطرس کي چيو تہ ”پنهنجي تلوار ميان ۾ وجھ. جيڪو پيالو منهنجي پيءُ مون کي ڏنو آهي، سو ڇا آءٌ نہ پيئان؟“

¹²پوءِ سپاهين جي ٽولي، سندن سردار ۽ يهودين جي پهريدارن يسوع کي پڪڙي ٻڌي ڇڏيو.

¹³پهرين کيس حناس وٽ وٺي ويا، ڇاڪاڻ تہ هو ان سال جي وڏي ڪاهن ڪيفا جو سهرو هو. ¹⁴ڪيفا اهو ئي هو جنهن يهودين کي صلاح ڏني هئي تہ ماڻهن لاءِ هڪ ماڻهوءَ جو مرڻ بهتر آهي.

پطرس صحن ۾ پٺيان آيو

¹⁵شمعون پطرس ۽ هڪ ٻيو شاگرد يسوع جي پٺيان هليا. اهو شاگرد وڏي ڪاهن جو واقف هو، تنهنڪري يسوع سان گڏ وڏي ڪاهن جي صحن ۾ هليو ويو، ¹⁶پر پطرس ٻاهر دروازي وٽ بيٺو رهيو. تڏهن اهو ٻيو شاگرد، جيڪو وڏي ڪاهن جو واقف هو، ٻاهر وڃي، دروازي جي نگهبان نوڪرياڻيءَ سان ڳالهائي، پطرس کي اندر وٺي آيو. ¹⁷دروازي جي نگهبان نوڪرياڻيءَ پطرس کي چيو تہ ”ڇا تون بہ هن ماڻهوءَ جي شاگردن مان ڪو نہ آهين؟“ هن وراڻيو تہ ”نہ، آءٌ نہ آهيان.“

¹⁸نوڪرن ۽ پهريدارن کي ٿڌ لڳي رهي هئي، تنهنڪري ڪوئلن جي باھ ٻاري هئائون ۽ بيٺا تپي رهيا هئا؛ پطرس بہ هنن سان گڏ بيٺو تپي رهيو هو.

رات جو پڇا ڳاڇا

¹⁹پوءِ وڏي ڪاهن يسوع کان سندس شاگردن ۽ تعليم بابت پڇيو.

²⁰يسوع کيس وراڻيو تہ ”مون دنيا سان کليل ڳالهايو؛ آءٌ هميشہ عبادتخانن ۽ هيڪل ۾، جتي سڀ يهودي گڏجن ٿا، تعليم ڏيندو رهيس. مون ڳجھ ۾ ڪجھ بہ نہ چيو. ²¹مون کان ڇو ٿو پڇين؟ انهن کان پڇ جن ٻڌو تہ مون هنن کي ڇا چيو؛ اهي ڄاڻن ٿا تہ مون ڇا چيو.“

²²هن جي ائين چوڻ تي ويجھو بيٺل پهريدارن مان هڪڙي يسوع کي چماٽ هڻي چيو تہ ”وڏي ڪاهن کي ائين ٿو جواب ڏين؟“

²³يسوع کيس وراڻيو تہ ”جيڪڏهن مون غلط چيو آهي تہ ان غلطيءَ جي شاهدي ڏي؛ پر جيڪڏهن صحيح چيو آهي تہ مون کي ڇو ٿو هڻين؟“

²⁴پوءِ حناس کيس ٻڌل حالت ۾ ئي وڏي ڪاهن ڪيفا ڏانهن موڪليو.

پطرس وري انڪار ڪيو

²⁵شمعون پطرس ان دوران بيٺو تپي رهيو هو. تڏهن هنن چيس تہ ”ڇا تون بہ سندس شاگردن مان نہ آهين؟“ هن انڪار ڪري چيو تہ ”نہ، آءٌ نہ آهيان.“

²⁶وڏي ڪاهن جي نوڪرن مان هڪڙي، جيڪو انهيءَ ماڻهوءَ جو مائٽ هو جنهن جو ڪن پطرس وڍيو هو، پڇيو تہ ”ڇا مون تو کي باغ ۾ ساڻس گڏ نہ ڏٺو هو؟“

²⁷پطرس وري انڪار ڪيو، تڏهن ئي ڪڪڙ ٻانگ ڏني.

پيلاطس جي حوالي ڪيائون

²⁸پوءِ يسوع کي ڪيفا وٽان گورنر جي محل ڏانهن وٺي ويا. صبح جو سوير هو. پاڻ اندر نہ ويا، تہ جيئن ناپاڪ نہ ٿين ۽ فصح کائي سگھن. ²⁹تنهنڪري پيلاطس ٻاهر نڪري هنن وٽ اچي چيو تہ ”هن ماڻهوءَ تي ڪھڙو الزام لڳايو ٿا؟“

³⁰هنن وراڻيس تہ ”جيڪڏهن هي ماڻهو بدڪار نہ هجي ها تہ اسان کيس تنهنجي حوالي نہ ڪريون ها.“

³¹پيلاطس چيو تہ ”اوهين پاڻ کيس وٺي وڃو ۽ پنهنجي شريعت موجب سندس فيصلو ڪريو.“ يهودين وراڻيو تہ ”اسان کي ڪنهن کي بہ قتل ڪرڻ جي اجازت ناهي.“

³²اهو انهيءَ لاءِ ٿيو تہ يسوع جو چيل ڪلام پورو ٿئي، جنهن ۾ هن ظاهر ڪيو هو تہ هو ڪھڙي قسم جي موت سان مرندو.

³³پوءِ پيلاطس وري محل ۾ وڃي، يسوع کي سڏي کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون يهودين جو بادشاھ آهين؟“

³⁴يسوع وراڻيو تہ ”ڇا تون هي پنهنجي طرفان ٿو چوين يا ٻين مون بابت توکي ٻڌايو آهي؟“

³⁵پيلاطس وراڻيو تہ ”ڇا آءٌ يهودي آهيان؟ تنهنجي پنهنجي قوم ۽ سردار ڪاهنن توکي منهنجي حوالي ڪيو. تو ڇا ڪيو آهي؟“

³⁶يسوع وراڻيو تہ ”منهنجي بادشاهي هن دنيا جي ناهي. جيڪڏهن هجي ها تہ منهنجا نوڪر وڙهن ها تہ آءٌ يهودين جي حوالي نہ ڪيو وڃان. پر منهنجي بادشاهي هتان جي ناهي.“

³⁷تڏهن پيلاطس کيس چيو تہ ”پوءِ تون بادشاھ آهين؟“ يسوع وراڻيو تہ ”تون چوين ٿو تہ آءٌ بادشاھ آهيان. آءٌ ان لاءِ ڄائو آهيان، ۽ ان لاءِ دنيا ۾ آيو آهيان — تہ سچائيءَ جي شاهدي ڏيان. جيڪو بہ سچائيءَ وارو آهي، سو منهنجو آواز ٻڌي ٿو.“

³⁸پيلاطس پڇيو تہ ”سچائي ڇا آهي؟“ اهو چئي هو وري يهودين وٽ ٻاهر نڪري آيو ۽ کين چيائين تہ ”آءٌ هن ۾ ڪابہ خطا نہ ٿو لهان.

³⁹پر اوهان جي هڪ رسم آهي تہ آءٌ فصح تي اوهان لاءِ هڪ ماڻهو آزاد ڪريان. تنهنڪري ڇا اوهين چاهيو ٿا تہ آءٌ يهودين جي بادشاھ کي اوهان لاءِ آزاد ڪريان؟“

⁴⁰هنن وري رڙ ڪري چيو تہ ”هي نہ، پر برابا!“ برابا هڪ ڌاڙيل هو.