Pawlos Bawermendan Xurt Dike

Pawlos heta piştî nîvê şevê diaxive û ciwanekî ku li ber pencereyekê di xewê de ye ji qata sêyem dikeve û dimire; Pawlos daket, ew hemêz kir, û ew jiya. Paşê, ku dizane zincîr li Orşelîmê li bendê ne, ew ji rîspiyên Efesê re dibêje ku keriyê Bavê me biparêzin. Ew digirîn ku êdî tu caran rûyê wî nabînin.

Beş 20.

Piştî ku hengame bi dawî bû, Pawlos şagirt gazî kirin, dilê wan xurt kir, xatirê xwe xwest û ber bi Makedonyayê ve çû. Gava ku ew di wan herêman re derbas bû û dilê bawermendan gelek xurt kir, hat Yewnanîstanê. Sê mehan ma; gava ku ew li ber bû ku bi keştiyê ber bi Sûriyeyê ve biçe, Cihûyan li dijî wî plan çêkir, loma wî biryar da ku bi rêya Makedonyayê vegere. Sopaterê kurê Pîrûs ê ji Berêayê, Arîstarxos û Sekundûsê ji Selanîkê, Gayûsê ji Derbeyê, Tîmotêws, û Tîxîkos û Trofîmosê ji Asyayê digel wî çûn. Van pêşî çûn û li Troasê li benda me man. Piştî rojên Nanê Bêhevîrtirş, em bi keştiyê ji Filîpî çûn, di nav pênc rojan de li Troasê gihîştin wan û heft rojan li wir man.

Ciwanek li Troasê Vedijî

Di roja yekem a heftiyê de, gava ku em ji bo şikandina nan civiyan, Pawlos bi wan re peyivî; ji ber ku wî dixwest roja din biçe, axaftina xwe heta nîvê şevê dirêj kir. Di ode ya jorîn de ku em lê civiyabûn, gelek çira hebûn. Ciwanek bi navê Eutîxos li ber pencereyê rûniştibû, her ku Pawlos diaxaft, ew diket xeweke kûr. Xewê ew bir, ji qata sêyem ket û gava ku rakirin, ew mirî bû. Pawlos daket, li ser wî xwar bû, û gava ku ew hemêz kir got: “Netirsin; jiyana wî di wî de ye.”

Dîsa hilkişiya jor, nan şkand, xwar û demeke dirêj, heta berbanga sibê, bi wan re peyivî, paşê çû. Û ew ciwan sax anîn malê, û gelek teselî dîtin.

Rêwîtiya ber bi Mîletosê

Em pêşî bi keştiyê çûn Asosê, da ku em li wir Pawlos hilînin keştiyê; çimkî wî hilbijartibû ku bi rêya bejahiyê biçe. Û gava ku ew li Asosê rastî me hat, me ew hilda keştiyê û em hatin Mîtîleneyê. Em ji wir bi keştiyê çûn, roja din gihîştin hemberî Kîosê, roja piştî wê li Samosê sekinîn, û roja din gihîştin Mîletosê. Pawlos biryar dabû ku bê rawestan ji ber Efesosê derbas bibe, da ku li Asyayê wext winda neke; çimkî lezand ku heke pêkan be, heta roja Pentîkostê bigihîje Orşelîmê.

Ji Mîletosê wî peyam şand Efesosê û rihspiyên civînê gazî kir ku werin ba wî. Gava ku ew hatin, wî got: “Hûn dizanin ku ji roja yekem a ku ez ketim Asyayê, ez tev demê çawa di nav we de jiyam, min bi her dilnizmî, bi hêsiran û bi ceribandinên ku ji ber planên Cihûyan li dijî min hatin, xizmeta Xudanê me Îsa kir, min çawa tu tiştê ku ji bo we bi kêr bê ji we veneşart, lê eşkere û mal bi mal ew ragihand û hîn kir, hem ji Cihûyan re hem ji Yewnaniyan re şahidî da: tobekirin ber bi Bavê me ve û bawerî bi Xudanê me Îsa. Niha, bi Ruh ve girêdayî, ez ber bi Orşelîmê ve diçim, bêyî ku bizanim li wir çi li benda min e, ji bilî vê ku Ruhê Pîroz li her bajarî ji min re dibêje ku zincîr û êş li benda min in. Lê ez jiyana xwe bi tu tiştî nahesibînim, û ew ji bo xwe hêja nabînim, tenê ku ez rêwîtiya xwe û wê xizmeta ku min ji Xudanê me Îsa wergirt biqedînim, da ku ez ji mizgîniya kerema Bavê me re şahidî bidim.

Û niha ez dizanim ku tu kesek ji we, yên ku ez di nav wan de geriyam û mizgîniya Padîşahiya Bavê me dam, êdî rûyê min nabîne. Loma îro ez ji we re şahidî didim ku ez ji xwîna hemûyan paqij im, ^a çimkî ez ji ragihandina hemû mebesta Bavê me ji we re venekişiyam. Hay ji xwe û ji hemû keriyê ku Ruhê Pîroz hûn kirin çavdêrên wî, bin; da ku hûn şivaniya civîna Bavê me bikin, ya ku wî bi xwîna Kurê xwe kirî. ^b Ez dizanim ku piştî çûyîna min, gurên hov dê bikevin nav we, yên ku li keriyê rehmê nakin. Ji nav we bi xwe mêr dê rabin, ku tiştên xwar dibêjin, da ku şagirtan li pey xwe bikişînin. Loma hay ji xwe hebin, û bi bîr bînin ku bi sê salan, şev û roj, min qet dev ji hişyarkirina her yekî ji we bi hêsiran berneda. Niha ez we dispêrim Bavê me û peyva kerema wî, ya ku dikare we ava bike û di nav hemû yên ku hatine pîrozkirin de mîratê bide we. Min çavê xwe neberda zîv an zêr an cilên tu kesî. Hûn bi xwe dizanin ku van destan hewcedariyên min û yên kesên bi min re peyda kirin. Di her tiştî de min nîşanî we da ku, bi vî awayî bi zehmetê dixebitin, divê em alîkariya lawazan bikin, û gotinên Xudanê me Îsa bînin bîra xwe, ku wî bi xwe got, Dayin ji wergirtinê bi berekettir e.”

Û gava ku wî ev tişt gotin, ew digel wan hemûyan çû ser çokan û dua kir. Hemû giriyan; wan Pawlos hembêz kir û ew maç kir, Ji ber gotinên wî herî zêde xemgîn bûn—ku êdî dê rûyê wî nebînin—ew heta keştiyê bi rê kirin.