Karên Şandiyan 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Gava Apolos li Korîntosê bû, Pawlos di herêma hundurîn re derbas bû û gihîşt Efesosê, li wir çend şagird dîtin. ²Wî ji wan pirsî: “Gava we bawer kir, we Ruhê Pîroz stend?” Wan bersiv da: “Na, me hê nebihîstiye ku Ruhê Pîroz heye.”

³Loma wî pirsî: “Nexwe hûn bi çi vaftîz bûn?” Wan got: “Bi vaftîzma Yûhenna.”

⁴Pawlos got: “Yûhenna bi vaftîzma tobekirinê vaftîz dikir û ji xelkê re digot ku bawerî bînin bi yê piştî wî tê, ango bi Îsa.”

⁵Gava wan ev bihîst, bi navê Xudan Îsa vaftîz bûn. ⁶Çaxê Pawlos dest danî ser wan, Ruhê Pîroz hat ser wan; wan bi zimanan peyivî û pêxemberî kir. ⁷Bi tevahî nêzîkî donzdeh mêr hebûn.

⁸Pawlos ket kinîştê û sê mehan bi mêranî peyivî, li ser padîşahiya Bavê me nîqaş kir û xelk qanih kir. ⁹Gava hin ji wan serhişk bûn, bawer nekirin û li ber elaletê li dijî Rê pîs peyivîn, ew ji wan dûr ket, şagird bi xwe re birin û her roj di salona dersê ya Tîranos de nîqaş kir. ¹⁰Ev du salan berdewam kir, ji ber vê yekê hemû yên ku li Asyayê dijiyan, çi Cihû çi Yewnanî, peyva Xudan Îsa bihîstin.

¹¹Bavê me bi destên Pawlos keramtên awarte kirin, ¹²heta ku destmal û bêrîkên ku bi çermê wî ketibûn, ji nexweşan re dihatin birin, û nexweşî ji wan dûr diketin û ruhên pîs ji wan derdiketin.

¹³Hin cindîxwendevanên Cihû yên gerok jî hewl dan ku navê Xudan Îsa li ser yên ku ruhên pîs di wan de hebûn bang bikin, digotin: “Ez bi Îsayê ku Pawlos mizgînê wî dide, fermanê didim we.” ¹⁴Heft kurên serokkahînekî Cihû yê bi navê Skewa vê yekê dikirin.

¹⁵Lê ruhê pîs bersiva wan da: “Ez Îsa nas dikim û Pawlos jî dizanim, lê hûn kî ne?” ¹⁶Û mirovê ku ruhê pîs tê de bû, xwe avêt ser wan, hemû bin kir û li ser wan serkeftî bû, ji ber vê yekê ew tazî û birîndar ji wê malê revîn. ¹⁷Hemû Cihû û Yewnaniyên ku li Efesosê dijiyan, ev yek bihîstin. Tirs ket hemûyan, û navê Xudan Îsa pir hat pesinandin. ¹⁸Pir ji yên ku bûbûn bawermend jî hatin, kiryarên xwe îtîraf kirin û eşkere kirin. ¹⁹Pir ji yên ku sêrbazî kiribû, pirtûkên xwe anîn cem hev û li ber çavên herkesî şewitandin. Wan bihayê wan hesiband û dîtin ku bi qasî 50,000 rojên heqdestê diket. ^a a v19 Her perçeyekî zîv drahmayek bû — bi qasî heqdestê rojekê ji bo karkerekî. Pirtûkên şewitandî bi qasî pêncî hezar rojên heqdestê diketin. ²⁰Loma peyva Xudan Îsa bi hêz berdewam kir ku mezin bibe û serkeftî be.

²¹Gava ev yek çêbû, Pawlos di ruhê xwe de biryar da ku di nav Makedonya û Axayayê re here Orşelîmê, digot: “Piştî ku ez li wir bibim, divê ez Romayê jî bibînim.” ²²Wî du ji alîkarên xwe, Tîmotêyos û Erastos, şandin Makedonyayê, lê ew bi xwe demeke din li Asyayê ma. ²³Nêzîkî wê demê li ser Rê tevliheviyeke giran rabû. ²⁴Çimkî mirovek bi navê Dêmêtrîos, zîvkerek ku perestgehên zîv ên Artêmîsê çêdikir, gelek pîşekar bi kar dixistin. ^b b v24 Artêmîsa Efesosê xwedawenda dayika mezin a bajêr bû. Perestgeha wê yek ji heft ecêbên dinyaya kevin bû û dilê aboriya bajêr bû. ²⁵Wî ew û karkerên pîşeyên wekî hev civandin û got: “Ey mêrno, hûn dizanin ku dewlemendiya me ji vê pîşeyê tê. ²⁶Hûn dibînin û dibihîzin ku vî Pawlosî gelek mirov qanih kirine û ji rê derxistine — ne tenê li Efesosê lê hema hema li tevahiya Asyayê jî — û ji wan re dibêje ku xwedayên bi dest çêbûyî qet ne xweda ne. ²⁷Xeter ne tenê ev e ku pîşeya me navê xwe yê baş winda bike, lê ev e ku perestgeha xwedawenda mezin Artêmîsê bê qîmet bimîne, û ew, ya ku tevahiya Asya û dinyayê diperizin wê, ji mezinahiya xwe bê derxistin.”

²⁸Gava wan ev bihîst, hêrs bûn û qîriyan: “Mezin e Artêmîsa Efesosiyan!” ²⁹Bajar bi tevliheviyê tije bû; bi hev re bazdan hundurê şanoyê, Gayos û Arîstarxosê Makedonî, hevrêyên rê yên Pawlos, bi xwe re kaş kirin. ³⁰Gava Pawlos xwest here nav elaletê, şagirdan nehiştin. ³¹Hin serwerên herêmê jî, ku hevalên wî bûn, peyam şandin û lê hêvî kirin ku xwe neke xetereyê bi ketina şanoyê. ³²Di vê navê de hinan tiştekî diqîriya, hinên din tiştekî din — civîn di tevliheviyê de bû, û piraniyê nizanibû bo çi civîyane. ³³Hinan di nav elaletê de Îskender rê nîşan dan, ê ku Cihûyan ber bi pêş ve dabû pêş; bi destê xwe îşaret kir û xwest li ber xelkê xwe biparêze. ³⁴Gava wan fêm kir ku ew Cihû ye, bi qasî du saetan wekî yek dengî qîriyan: “Mezin e Artêmîsa Efesosiyan!”

³⁵Gava mîrê bajêr elalet bêdeng kir, got: “Ey mêrên Efesosê, kî nizane ku bajarê Efesosiyan parêzvanê perestgeha Artêmîsa mezin e û yê wî wêneyê ku ji ezmên ketibû? ^c c v35 Pir kesan bawer dikir ku ev tiştê pîroz meteorîtek bû ku ji ezmên ketibû — ev wekî delîlê keremdariya Artêmîsê li ser bajêr dihat girtin. ³⁶Ji ber ku van tiştan nayên înkarkirin, divê hûn aram bimînin û tu tiştê bêserûber nekin. ³⁷Çimkî we van mêran anîne vir, ku ne diz ên perestgehê ne û ne jî kufra xwedawenda me dikin. ³⁸Loma heke Dêmêtrîos û pîşekarên hevalên wî li dijî yekî gilî hebe, dadgeh vekirî ne û walî hene — bila li wir hev sûcdar bikin. ³⁹Lê heke hûn li tiştekî din digerin, ewê di civîna adetî de çareser bibe. ⁴⁰Em di xetereyê de ne ku bi serhildana îroyîn bên sûcdarkirin, çimkî ji bo vê hengamê tu sedema me tuneye.” ⁴¹Û gava wî ev got, civîn belav kir.