प्रेषितांची कृत्ये 19

19 ¹ अपुल्लो करिंथमध्ये असताना, पौल आतल्या प्रदेशातून प्रवास करून इफिसला पोहोचला; तेथे त्याला काही शिष्य आढळले. ² त्याने त्यांना विचारले, “तुम्ही विश्वास ठेवला तेव्हा तुम्हांला पवित्र आत्मा मिळाला का?” ते म्हणाले, “नाही, पवित्र आत्मा आहे हेदेखील आम्ही ऐकलेले नाही.”

³ म्हणून त्याने विचारले, “तर मग तुमचा बाप्तिस्मा कशात झाला?” ते म्हणाले, “योहानाच्या बाप्तिस्म्यात.”

⁴ पौल म्हणाला, “योहानाने पश्चात्तापाचा बाप्तिस्मा दिला आणि लोकांना सांगितले की, त्याच्यानंतर येणाऱ्यावर, म्हणजे येशूवर, विश्वास ठेवा.”

⁵ हे ऐकून त्यांनी प्रभु येशूच्या नावात बाप्तिस्मा घेतला. ⁶ पौलाने त्यांच्यावर हात ठेवले तेव्हा पवित्र आत्मा त्यांच्यावर आला; ते निरनिराळ्या भाषा बोलू लागले व संदेश देऊ लागले. ⁷ ते सर्व मिळून सुमारे बारा पुरुष होते.

⁸ पौल सभास्थानात गेला आणि तीन महिने धैर्याने बोलत, आमच्या पित्याच्या राज्याविषयी वादविवाद करून लोकांचे मन वळवत राहिला. ⁹ पण जेव्हा काही जण हट्टी बनले, विश्वास ठेवण्यास नकार देऊ लागले आणि लोकसमुदायासमोर या मार्गाची निंदा करू लागले, तेव्हा तो त्यांच्यापासून दूर झाला, शिष्यांना घेऊन गेला आणि तुरन्नाच्या विद्यालयात दररोज वादविवाद करू लागला. ¹⁰ असे दोन वर्षे चालले, त्यामुळे आशियात राहणाऱ्या सर्वांनी—यहूदी व ग्रीक दोघांनीही—प्रभु येशूचे वचन ऐकले.

¹¹ आमच्या पित्याने पौलाच्या हातांनी असामान्य चमत्कार केले, ¹² इतके की त्याच्या अंगाला स्पर्श झालेले रुमाल व वस्त्रेदेखील आजाऱ्यांकडे नेली जात, आणि त्यांचे रोग बरे होत व दुष्ट आत्मे त्यांच्यातून बाहेर पडत.

¹³ काही फिरते यहूदी भूत काढणारेही दुष्ट आत्मे लागलेल्यांवर प्रभु येशूच्या नावाचा उपयोग करून पाहू लागले; ते म्हणत, “पौल ज्याची घोषणा करतो त्या येशूच्या नावाने मी तुला आज्ञा देतो.” ¹⁴ स्कीवा नावाच्या एका यहूदी मुख्य याजकाचे सात पुत्र असे करत होते.

¹⁵ पण दुष्ट आत्म्याने त्यांना उत्तर दिले, “येशूला मी ओळखतो आणि पौलाला मी जाणतो, पण तुम्ही कोण आहात?” ¹⁶ आणि ज्या माणसाला दुष्ट आत्मा लागला होता तो त्यांच्यावर उडी मारून सर्वांवर वरचढ झाला व त्यांच्याविरुद्ध प्रबळ ठरला, इतके की ते नागवे व जखमी होऊन त्या घरातून पळून गेले. ¹⁷ इफिसमध्ये राहणाऱ्या सर्व यहूदी व ग्रीक लोकांना हे कळले. त्या सर्वांना भीती धरली आणि प्रभु येशूच्या नावाचा फार गौरव झाला. ¹⁸ जे विश्वास ठेवणारे झाले होते, त्यांतील पुष्कळ जणही आले आणि आपली कृत्ये कबूल करून उघड करू लागले. ¹⁹ जादूटोणा करणाऱ्या पुष्कळांनी आपली पुस्तके एकत्र आणून सर्वांसमोर जाळून टाकली. त्यांनी त्यांची किंमत मोजली तेव्हा ती पन्नास हजार दिवसांच्या मजुरीइतकी भरली. ^a a v19 प्रत्येक चांदीचे नाणे म्हणजे एक द्राख्मा—मजुराच्या सुमारे एका दिवसाची मजुरी. जाळलेली पुस्तके सुमारे पन्नास हजार दिवसांच्या मजुरीइतकी मोलाची होती. ²⁰ अशा रीतीने प्रभु येशूचे वचन सामर्थ्याने वाढत गेले व प्रबळ होत गेले.

²¹ हे घडल्यावर पौलाने आपल्या मनात ठरवले की, मासेदोनिया व अखया मार्गे यरुशलेमला जावे; तो म्हणाला, “तेथे गेल्यावर मला रोमही पाहिलेच पाहिजे.” ²² त्याने आपल्या मदतनिसांपैकी दोघांना, म्हणजे तीमथ्य व एरास्त यांना, मासेदोनियास पाठवले आणि स्वतः आशियात आणखी काही काळ राहिला. ²³ त्याच सुमारास या मार्गासंबंधी मोठी खळबळ उठली. ²⁴ कारण देमेत्रिय नावाचा एक माणूस, जो चांदीचा कारागीर होता आणि अर्तमी देवीची चांदीची देवळे बनवत असे, त्याने पुष्कळ कारागिरांना काम पुरवले होते. ^b b v24 इफिसची अर्तमी ही त्या शहराची महान मातृदेवी होती. तिचे मंदिर प्राचीन जगातील सात आश्चर्यांपैकी एक होते आणि शहराच्या अर्थव्यवस्थेचे केंद्र होते. ²⁵ त्याने त्यांना व अशाच धंद्यातील कामगारांना एकत्र जमवून म्हटले, “गृहस्थहो, आपली संपत्ती या धंद्यातून येते हे तुम्हांला ठाऊक आहे. ²⁶ आणि तुम्ही पाहता व ऐकता की, या पौलाने केवळ इफिसमध्येच नव्हे तर जवळजवळ सर्व आशियात पुष्कळ लोकांचे मन वळवून त्यांना बहकावले आहे; हातांनी बनवलेले देव हे देवच नाहीत असे तो सांगतो. ²⁷ यात केवळ आपल्या धंद्याचे नाव बिघडण्याचाच धोका नाही, तर महान अर्तमी देवीचे मंदिरही तुच्छ ठरेल आणि जिची सर्व आशिया व जग पूजा करते ती स्वतःदेखील आपल्या महतीला मुकेल.”

²⁸ हे ऐकून ते संतापले आणि ओरडून म्हणाले, “इफिसकरांची अर्तमी थोर आहे!” ²⁹ सर्व शहर गोंधळाने भरून गेले; लोक एकत्र होऊन नाट्यगृहात धावले आणि पौलाचे प्रवासी सोबती गायस व अरिस्तार्ख या मासेदोनियन लोकांना ओढत घेऊन गेले. ³⁰ पौलाला लोकसमुदायात जायचे होते, पण शिष्यांनी त्याला जाऊ दिले नाही. ³¹ प्रांतातील काही अधिकारीही, जे त्याचे मित्र होते, त्याने नाट्यगृहात जाण्याचे धाडस करू नये म्हणून त्याला निरोप पाठवून विनवणी करू लागले. ³² दरम्यान काही जण एक ओरडत, तर काही दुसरे काही—सभा गोंधळून गेली होती, आणि आपण का जमलो आहोत हे बहुतेकांना ठाऊकच नव्हते. ³³ लोकसमुदायातील काहींनी अलेक्सांद्रला सूचना दिली, ज्याला यहूदींनी पुढे ढकलले; त्याने हाताने खूण करून लोकांसमोर आपली बाजू मांडण्याची इच्छा दर्शवली. ³⁴ पण तो यहूदी आहे हे कळताच ते सर्व एकमुखाने सुमारे दोन तास ओरडत राहिले, “इफिसकरांची अर्तमी थोर आहे!”

³⁵ नगराधिकाऱ्याने लोकसमुदायाला शांत केल्यावर तो म्हणाला, “इफिसकर गृहस्थहो, इफिसकरांचे शहर महान अर्तमीच्या व आकाशातून पडलेल्या मूर्तीच्या मंदिराचे रक्षक आहे, हे कोणाला ठाऊक नाही? ^c c v35 पुष्कळांचा विश्वास होता की ही पवित्र वस्तू आकाशातून पडलेला एक उल्कापिंड होता—जो शहरावर अर्तमीच्या कृपेचा पुरावा मानला जात असे. ³⁶ या गोष्टी नाकारता येत नाहीत, म्हणून तुम्ही शांत राहावे व घाईने काहीही करू नये. ³⁷ कारण तुम्ही या माणसांना येथे आणले आहे, जे मंदिर लुटणारे नाहीत की आपल्या देवीची निंदा करणारेही नाहीत. ³⁸ म्हणून जर देमेत्रिय व त्याच्या सोबतीच्या कारागिरांचा कोणावर आरोप असेल, तर न्यायालये चालू आहेत आणि सुभेदार उपलब्ध आहेत—त्यांनी तेथे एकमेकांवर तक्रार करावी. ³⁹ पण जर तुम्ही आणखी काही मागत असाल, तर ते नियमित सभेत मिटवले जाईल. ⁴⁰ आजच्या दंगलीबद्दल आपल्यावर आरोप होण्याचा धोका आहे, कारण या गदारोळाचे समर्थन करण्यास आपल्याकडे काहीच कारण नाही.” ⁴¹ एवढे बोलल्यावर त्याने सभा बरखास्त केली.